1. انسجام قومی در استان سیستان و بلوچستان و رابطه آن با مشارکت سیاسی در انتخابات 1400 ریاست جمهوری اسلامی ایران

مهدی بیگدلو

دوره 6، شماره 15 ، زمستان 1398

چکیده
  انسجام ملی می‌تواند عامل مهمی در افزایش مشارکت محسوب شود اما وجود جمعیت چند قومی و محرومیت ناشی از فضای جغرافیایی سکونت اقوام، دستیابی به انسجام ملی را با دشواری‌هایی مواجه می‌سازد و به‌واسطه برتری نگاه قومی انسجام اجتماعی نیز در واقع در مفهوم انسجام قومی تجلی یافته است. تحقیق کاربردی حاضر به روش موردی- زمینه‌ای به بررسی انسجام ...  بیشتر

2. بررسی سیاست خارجی بازرگان براساس مولفه های هویت ملی

حسین کریمی فرد

دوره 6، شماره 15 ، زمستان 1398

چکیده
  سیاست خارجی دولت موقت پیرامون انگاره های هویتی- معنایی نخبگان اسلام گرایان لیبرال حول قرائت خاص این طیف فکری از مفاهیم بنیادین سیاست مثل ارتباط "دین و سیاست"،"اسلام و غرب"،ایران و اسلام "و... تکوین یافت تفاوت و تضاد این قرائت با گفتمان مسلط منجر به انفکاک آنها از جریان اصلی جمهوری اسلامی شد. بازرگان بر پایان یافتن کردار و گفتار انقلابی ...  بیشتر

3. تبیین سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دوره حسن روحانی از منظر نظریه پیوستگی جیمز روزنا

علی محمدیان؛ علیرضا رضایی

دوره 6، شماره 15 ، زمستان 1398

چکیده
  در پژوهش حاضر، مفهوم تعامل سازنده و موثر با جهان به صورت عام و ارتباط آن گفتمان اعتدال‌گرایی در عرصه سیاست خارجی دولت حسن روحانی به صورت خاص مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد. به دلیل برجستگی و حاکم شدن گفتمان اعتدال‌گرایی در سیاست خارجی دولت یازدهم، به نظر می‌رسد نظریه پیوستگی جیمز روزنا به دلیل اهمیتی که برای عامل محیط بین‌المللی ...  بیشتر

4. رویکرد عربستان سعودی در قبال تحولات مردمی یمن

حمید درج؛ شهروز ابراهیمی

دوره 6، شماره 15 ، زمستان 1398

چکیده
  یمن یکی از حاصلخیزترین مناطق شبه‌ جزیره عربستان به شمار می‌رود و به علت دارا بودن موقعیت خاص جغرافیایی و بنادر و جزایر مهم در طول تاریخ مطمع نظر بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی بوده و صفحات تاریخ این کشور را حوادث گوناگون پر کرده‌است. دیپلماسی و سیاست خارجی دولت عربستان سعودی به شدت متأثر از ایدئولوژی وهابیت و نفت است و لذا به شدت ...  بیشتر

5. تحزب از منظر وبر

مردان حیدری

دوره 6، شماره 15 ، زمستان 1398

چکیده
  اغلب اندیشمندان علم سیاست، تحزب را مایه‌ توسعه و ثبات سیاسی، افزایش مشارکت سیاسی- اجتماعی و عامل تحقق و تحرک دموکراسی دانسته‌اند. تحزب گرایش به فعالیت و مشارکت سیاسی در چارچوب فعالیت گروهی است. به بیانی دیگر؛ تحزب، به معنای تمایل اعضای یک جامعه به ساماندهی مشارکت سیاسی خود، در قالب احزاب سیاسی است. کم و کیف این تمایل یکی از مهمترین ...  بیشتر