<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)</PublisherName>
				<JournalTitle>بحران پژوهی جهان اسلام</JournalTitle>
				<Issn>2981-1104</Issn>
				<Volume>2</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2015</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>23</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>the Study of Skinner&#039;s Methodology of Intentional Hermeneutics</ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی روش‌شناسی هرمنوتیک قصدگرای اسکینر</VernacularTitle>
			<FirstPage>145</FirstPage>
			<LastPage>178</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">19420</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.2783.4999/QJPR.2002.1103.036</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>سید محمد رضا</FirstName>
					<LastName>محمودپناهی</LastName>
<Affiliation>دکترای علوم سیاسی از دانشگاه تهران</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>27</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">&lt;strong&gt;یکی از دغدغه های فکری هر مورخ اندیشه، فهم و درک و انتقال درست اندیشه به دیگران است. در هرمنوتیک روشی معمولاً از دو شیوه سنتی استفاده می شود: 1- هرمنوتیک متن گرا، که خوانش اندیشه را بر متن مستقل از زمان و مکان ابتناء می نماید، 2- هرمنوتیک زمینه گرا، که متن را امری وابسته به شرایط و قرائت آن را با لحاظ زمان و مکان ممکن می داند. در سال های اخیر پروفسور کوئنتین اسکینر برای فهم اندیشه سیاسی روشی هرمنوتیکی معرفی نموده که به «هرمنوتیک قصد گرا» معروف است. سؤال این پژوهش این است که اقتضائات روشی هرمنوتیک اسکینر چیست؟&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt; اسکینر برای تحلیل اندیشه سیاسی بر بازسازی «زمینه اندیشه» تأکید دارد و به شیوه‌ سنتی نگارش تاریخ اندیشه که در آن متون بدون توجه به زمینه و با تکیه بر متن و ادعای حقیقت بررسی می شود، انتقاد می کند. وی با تأثیر از نظریه‌ی کنشی&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;زبان، حرف را نوعی عمل&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt; ارتباطی&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt; و نویسنده را به عنوان کنش‌گر در نظر می‌گیرد. &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;در این روش ضمن لحاظ خود متن و زمینه شکل گیری آن، به قصدیت مؤلف بعنوان کنش مضمون در سخن او توجه می شود. با کشف قصد مؤلف امکان فهم تصرفات او نسبت به دیگر اندیشه ها و ایدئولوژی های هم عصرش بدست می آید.&lt;/strong&gt; &lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"هرمنوتیک"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"قصدیت در تفسیر"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"افعال گفتاری"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"تصرفات"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"اسطوره سازی"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"زمینه فکری"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"زمینه سیاسی"</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://journals.abru.ac.ir/article_19420_b12131e87c87b7c13a36825bdc4abe77.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
