دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 12 2 2025 06 22 States’ Strategic Behaviors with Cultural Underpinnings; a Case Study of Israel’s Foreign Policy Behavior during the Russia-Ukraine War رفتارهای استراتژیک دولت‌ها با انگیزه‌های فرهنگی: مورد مطالعاتی رفتار سیاست خارجی اسرائیل در جنگ روسیه- اوکراین 722648 10.27834/CSIW.2410.1469.2.37.4 FA مهدیه بیگناه کارشناسی ارشد، علوم سیاسی،‌دانشگاه شیراز سید یوسف قرشی استادیار علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0001-9570-4542 Journal Article 2024 10 31 Theoretical approaches to war typically characterize states as rational and economical actors that maximize benefits while minimizing costs. This materialistic perspective has frequently been employed to analyze the conduct of states, particularly those with assertive military postures, such as Israel. However, this theoretical framework has proven inadequate in specific contexts, notably regarding Israel’s stances during the ongoing conflict between Russia and Ukraine, where it fails to elucidate Israel’s seemingly contradictory actions aptly. On the one hand, Israel has refrained from condemning Russia’s actions in the Ukraine conflict. Conversely, it has provided military assistance to Ukraine and embraced Ukrainian President Volodymyr Zelensky’s address in the Knesset. Such actions reflect Israel’s intricate strategic behavior. This article addresses the principal inquiry; What factors have contributed to the duality observed in Israel’s foreign policy concerning the Russia-Ukraine war? The response is articulated through a hypothesis positing that applying the theoretical framework of strategic culture, various factors, including historical, cultural, social, geographical, mythological, and Israeli political system, have significantly influenced Israel’s strategic behavior during the Russia-Ukraine war. Findings emphasize the impact of both fundamental and super structural elements. The article is characterized by a descriptive and explanatory approach, employing secondary data to support its findings. رویکردهای نظری به جنگ، همواره دولت را به مثابه یک کنش‌گر خردمند و مُقتصد تصور می‌کنند که در پی بیشینه‌سازی فواید و کمینه‌سازی هزینه‌هاست. این نگاه که ذاتاً مادی‌گراست، سال‌ها برای تحلیل رفتار دولت‌ها به ویژه آن‌هایی که همچون اسرائیل دارای ماهیتی تهاجمی و نظامی بوده‌اند، به‌کار برده شده است؛ اما این سوگیری نظری در برخی موارد مطالعاتی از جمله مواضع اسرائیل در جنگ روسیه و اوکراین چندان راه‌گشا نبوده و نتوانسته رفتارهای پارادوکسیکال اسرائیل را به خوبی تبیین کند. عدم محکومیت روسیه در جنگ اوکراین از یک‌سو و ارسال سلاح به اوکراین و استقبال از سخنرانی ولادیمیر زلنسکی در کنست از سوی دیگر، نمود این رفتارهای استراتژیک اسرائیل است. هدف از نگارش این مقاله پاسخ‌گویی به این سؤال است که «چرا رفتار سیاست خارجی اسرائیل در جنگ روسیه و اوکراین دوگانه بوده است.» پاسخ احتمالی به این سؤال در قالب فرضیه، بدین نحو صورت‌بندی شده است که بر اساس چهارچوب نظری فرهنگ استراتژیک، عناصر تاریخی، فرهنگی، اجتماعی، جغرافیایی، اسطوره‌ای و نظام سیاسی اسرائیل به رفتارهای استراتژیک آن در جنگ روسیه علیه اوکراین شکل داده است. یافته‌های مقاله ناظر به تأثیر عناصر زیربنایی و روبنایی در این راستاست. ماهیت مقاله توصیفی‌ـ تبیینی است و از داده‌های ثانویه استفاده شده است. https://journals.abru.ac.ir/article_722648_a1065f230f4edbe08963e7b0c8b14c8c.pdf