دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 13 2 2026 06 22 The Role of the Syrian Kurdistan Crisis in Shaping Turkey's Foreign Policy Doctrine Following the Collapse of the Political Order in Damascus نقش بحران کردستان سوریه در شکل‌دهی به دکترین سیاست خارجی ترکیه پس از فروپاشی نظم سیاسی دمشق 736854 FA محمد رضا رنجبر استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران حسن علی یاری استادیارگروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-4710-0776 Journal Article 2025 10 16 The Syrian Kurdish issue, which intensified in the aftermath of the Syrian civil war and the collapse of Damascus’s political order, has emerged as one of Turkey’s most significant security and geopolitical challenges. The growing influence of Kurdish groups in northern Syria has heightened Ankara’s security concerns and contributed to a shift in Turkey’s foreign policy toward a more security-oriented and interventionist approach. This study employs a qualitative research design, drawing on document analysis and secondary sources to examine the relationship between the Syrian Kurdish issue and the evolution of Turkey’s foreign policy doctrine. Based on the theoretical framework of the Copenhagen School, the central hypothesis posits that the Syrian Kurdish issue has not only constituted a major security threat to Turkey but has also played a direct role in redefining its foreign policy doctrine by shifting Ankara’s orientation from soft diplomacy toward more hard-power and militarized strategies. The findings indicate that the post-Assad crisis in Syria has prompted a strategic shift in Turkey’s foreign policy from an emphasis on soft power to a greater reliance on hard power. This transition has led to the prioritization of political and security objectives focused on combating terrorism, preserving Syria’s territorial integrity, and influencing the country’s future political order. Moreover, it has reinforced Turkey’s emphasis on border security, increased the priority accorded to border protection measures, and encouraged a more interventionist foreign policy aimed at shaping regional geopolitical dynamics. پس از فروپاشی نظم سیاسی دمشق، بحران کردستان سوریه، به یکی از مهم‌ترین چالش‌های امنیتی و ژئوپلیتیکی ترکیه تبدیل شد و نگرانی‌های آنکارا درباره گسترش نفوذ گروه‌های کردی را افزایش داد. این وضعیت به انحاء مختلف موجب شد؛ سیاست خارجی ترکیه؛ به سیاستی امنیت‌محور و مداخله‌گر تغییر شکل یابد(مساله) این پژوهش با رویکرد کیفی و بهره‌گیری از تحلیل اسنادی و منابع ثانویه، به بررسی ارتباط میان بحران کردستان سوریه و تحول در دکترین سیاست خارجی ترکیه می‌پردازد. (روش) فرضیه کار که با استفاده از چارچوب نظری مکتب کپنهاگ انجام شده بیان می‌دارد که بحران کردستان سوریه نه تنها تهدیدی امنیتی برای ترکیه محسوب می‌شود، بلکه به‌طور مستقیم در بازتعریف دکترین سیاست خارجی این کشور نقش داشته و موجب تغییر جهت‌گیری آنکارا از سیاست نرم و دیپلماتیک به سیاست سخت و نظامی شده است. (فرضیه) یافته ها نشان می‌دهد که بحران سوریه پسا اسد باعث تغییر راهبردی ترکیه از قدرت نرم به قدرت سخت، اولویت سیاسی- امنیتی برای مبارزه با تروریسم، تلاش برای حفظ تمامیت ارضی سوریه و نقش‌آفرینی در آینده آن، حفظ امنیت مرزها،. اولویت‌بخشی به امنیت مرزی، مداخله‌گرایی و مهندسی ژئوپولیتیک منطقه‌ای این کشور شده است.(یافته‌ها)