دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-11042120150522A Comparative Study of Seyed-Qotb and Imam Khomeini`s Thoughts on Islamic Governmentمقایسه تطبیقی آراء و اندیشه های سید قطب و امام خمینی (ره) پیرامون حکومت اسلامی9341558310.2783.4999/QJPR.2002.1102.022FAجلالدرخشهاستاد گروه معارف و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق(ع)حمزهنجاتیدانشجوی دکتری تاریخ- پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعیJournal Article20141210 Islamic Awakening in the Middle East and North Africa has revived the importance of founding an Islamic government in recent years and has provided an opportunity to review the ideas of Islamic scholars on the foundation of an Islamic government. Although the Iranian Islamic Republic model was considered in the first years after the revolution among Islamic scholars but as a result of internal conditions, regional, extra-regional and international problems, and new western models slightly lost some of its popularity. Many scholars believe that Imam Khomeyni, as the theorist and leader of the successful experience of Islamic Revolution, and Seyed Qotb, as the inspirer of many Islamic movements in the Arab world, played an important role in conceptualization of the Islamic Government in modern world. In this article we tried to analyze the concept of government and the necessity of founding an Islamic government in the Imam Khomeyni`s and Seyed Qotb`s ideas, as the two greatest scholars in the Islamic world, in a comparative approach. وقوع جنبش و خیزش اسلامی در چند سال اخیر در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا بار دیگر موضوع لزوم و شرایط تشکیل حکومت در کشورهای اسلامی را احیا کرد و فرصتی را فراهم ساخت تا نظرات اندیشمندان و متفکران جهان اسلام در مورد تشکیل حکومت براساس آموزههای اسلامی مورد مداقه مجدد قرار گیرد. اگرچه تجربه جمهوری اسلامی ایران در میان متفکران و نظریه پردازان جهان اسلام در سالهای اول پس از انقلاب به شدت مورد توجه قرار گرفت ،لیکن بهعلت شرایط داخلی کشورها، تنگناهای منطقهای و بینالمللی و ارائه الگوهای فرامنطقهای خاص و بهویژه غربی، به مرور این الگوکمتر مورد توجه آنها قرار گرفت. متفکران متعددی در چند دهه اخیر به اندیشهورزی و ارائه نظر درباره این مقوله پرداختهاند که امام خمینی (ره) بهعنوان نظریهپرداز و رهبر تجربه موفق جمهوری اسلامی و سید قطب بهعنوان الهامبخش بسیاری از جنبشهای اسلامی در جهان عرب، نقش مهمی در مفهومبندی مفهوم حکومت اسلامی در عصر نوین داشتهاند. در این مقاله تلاش شده است تا با به کاربستن رویکردی تطبیقی- مقایسهای مفهوم حکومت و لزوم تشکیل حکومت اسلامی در اندیشه سیاسی امام خمینی (ره) و سید قطب بهعنوان دو متفکر و اندیشمند بزرگ جهان اسلام مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد.https://journals.abru.ac.ir/article_15583_f0a67f9b4fc7410c72ed8395c03f7f7a.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-11042120150522The Modern Age and the Challenge of Interpretation in ethical statements of Shariaدوره مدرن و دشواره تفسیر گزارههای اخلاقی شریعت35761558210.2783.4999/QJPR.2002.1102.023FAسید محسنآل غفوراستادیار علوم سیاسی-دانشگاه شهید چمرانمهدیچلویکارشناس ارشد علوم سیاسی واحد علوم و تحقیقات اهوازJournal Article20141117این پژوهش به تعارض میان متون مقدس دینی و نظام معرفتی دنیای مدرن می پردازد. این تعارض را می توان در دو زمینه کلی دسته بندی کرد. نخست تعارض میان نظریات علمی جدید با آیات هستی شناختی موجود در متون مقدس، و دوم تعارض میان گزاره های اخلاقی مبتنی بر آیات آسمانی با نظام اخلاقی نوین. این مقاله سعی دارد به تحلیل دو رویکرد عمده میان مسلمانان که سعی در توجیه تعارضات موجود میان متون مقدس دین اسلام با یافته های جدید اخلاقی داشته اند، بپردازد. گروه نخست با تاریخی فهم کردن فرآیند وحی، معتقد است که تعارضات موجود به دلیل اقتضائات زمانی-مکانی پیش روی پیامبر(ص) و شنوندگان وحی رخ داده است و گزاره های دینی را باید از نظرگاه زمان و مکان خاص خود فهم کرد. دسته دیگر نیز با نفی مدخلیت تاریخ در تکوین وحی معتقدند که تمامی این تعارضات چه اخلاقی و چه علمی ناشی از پیرایه ها و جعلیات رویایی موجود در متون دست دوم اسلامی می باشد.https://journals.abru.ac.ir/article_15582_a7ba5241462c95541aabd6790a8072ec.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-11042120150522The foreign policy of the Russian Federation regarding the growth of Salafism in the Middle Eastسیاست خارجی روسیه در قبال رشد سلفیگری در خاورمیانه1371741557910.2783.4999/QJPR.2002.1102.025FAمجیدعباسیاستادیار علوم سیاسی- دانشگاه علامه طباطبایی رهاحمدرضاعصاریدانشجوی دکترای روابط بین الملل–دانشگاه علامه طباطبائی(ره)Journal Article20151217 Changing the system of international relations at the regional level due to Arabic revolutions , the rise of new tensions including intensified Shiite -Sunni conflicts and high levels of instability in the region has affected Russia's interests . Russian military - political and commercial relations with the Arab world has been restricted; affected by " Arabic revolutions ". This situation will indirectly affect Russia and other former Soviet republics and raised the need to review the rigid formal approaches against some important Islamist groups and organizations. This article seeks to answer this question that what is the foreign policy of the Russian Federation regarding the growth of Salafism in the Middle East? Salafism growth in this area has been influenced by Arabic revolutions Therefore, our hypothesis is that " the foreign policy of the Russian Federation regards growth of Salafism as a national security threat within its borders and tries to stop their successes and expansion in the region." تغییر شکل نظام روابط بینالملل در سطح منطقهای بر اثر وقوع انقلابهای عربی، ظهور تنشهای جدید از جمله تشدید تقابل شیعی-سنی، و سطح بالای ناپایداری در منطقه، منافع روسیه را تحت تاثیر قرار داده است. روسیه با جهان عرب روابط نظامی-سیاسی و تجاری دارد که تاثیرات "انقلابهای عربی" باعث محدود شدن این روابط شده است. این وضعیت به طور غیرمستقیم وضعیت روسیه و سایر جمهوریهای شوروی سابق را تحت تاثیر قرار میدهد و ضرورت بازبینی در رویکردهای رسمی غیرمنعطف دربرابر برخی گروههای و سازمانهای مهم اسلام گرا را نمایان میکند. این مقاله در پی پاسخ به این سوال است که سیاست خارجی فدارسیون روسیه درقبال رشد سلفیگری در خاورمیانه چیست؟ رشد سلفی گری در این منطقه تحت تاثیر انقلابهای عربی بوده است از همین رو فرضیه ما چنین است : سیاست خارجی فدارسیون روسیه رشد سلفی گری را به عنوان تهدید امنیت ملی در داخل مرزهای خود دانسته و تلاش می کند جلوی پیروزی های و گسترش آن را در منطقه بگیرد.https://journals.abru.ac.ir/article_15579_12423e210ece56bfeb607e01ee9210fb.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-11042120150522Comparing Foreign Policy of Moderate government with that of the Principlist governmentبررسی تطبیقی سیاست خارجی دولت های اصول گرا و اعتدال1752041557810.2783.4999/QJPR.2002.1102.026FAمهدیمحمدنیادکتری مطالعات استراتژیک ،استادیار دانشگاه آیت ا... العظمی بروجردی ره0000-0002-0381-6756Journal Article20141025At the beginning of the ninth and tenth Iranian governments, the country adopted an aggressive discourse against the international community and the interests of great powers of the world. During this period of time, the main goal of Iran’s foreign policy was changing the international system on the basis of a justice-oriented approach. Realization of revolutionary ideals and changing the world`s management system was considered as the short -term objective of Iranian foreign policy. Thus, in the Principelist government, Iran`s foreign policy moved towards radicalism. In Iran's "Moderate" government, realization of revolutionary ideals is considered as the long term-aims. On the contrary, security and economic welfare became the short-term objectives of Iran’s foreign policy. Therefore, accepting the status quo relatively, practicing détente policy and renewing relationships with the great powers considered as the main priorities of the moderate government. The main question of this article is that: “How can this instability in the priorities of Iranian foreign policy be decribed?” The assumption of this research is that Iranian foreign policy approaches in the Principelist and moderate governments are affected by different domestic and international normative structures. On this basis, the impacts of domestic and international normative structures on shaping Iranian foreign policy in the both Principelist and Moderate governments have been investigated با شروع دولت اصول گرای نهم و تداوم آن در دولت دهم، به نوعی گفتمان تهاجمی نسبت به نظام بین الملل و منافع قدرت های بزرگ در دستورکار سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت که هدف از آن تغییر وضع موجود در راستای الگوی نوین عدالت-محور بود. در این دوره با جابجایی در اهداف بلند مدت و کوتاه مدت سیاست خارجی، تحقق آرمان های انقلاب و اصلاح نظام مدیریتی جهان در زمره اهداف کوتاه مدت جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت و درنتیجه سیاست خارجی ایران به سمت رادیکالیسم هدایت شد. در دولت یازدهم و درچارچوب گفتمان اعتدال، با جابجایی دوباره در اولویت ها و اهداف سیاست خارجی، تحقق آرمان های انقلاب اسلامی در حوزه اهداف بلند مدت سیاست خارجی ، و تأمین امنیت و جودی و رفاهی به ترتیب در دستور کار اهداف کوتاه مدت و میان مدت سیاست خارجی ایران قرارگرفت. رویکرد سیاست خارجی دولت یازدهم بر خلاف دولت های نهم و دهم، مبتنی بر پذیرش نسبی نظم موجود بین المللی و تنش زدایی و تعامل با قدرت های بزرگ است. سوال اصلی مقاله این است که چگونه می توان این ناپایداری ها در اولویت ها ی سیاست خارجی را در این دو دوره توضیح داد؟ فرضیه مقاله این است رویکردهای سیاست خارجی ایران در دو دوره اصولگرایی و اعتدال متأثر از ساختارهای متفاوت هنجاری داخلی و بین المللی بوده است. بر این اساس، این مقاله تلاش دارد تا تأثیر فضای هنجاری داخلی و بین المللی را بر ناپایداری و تغییر در رویکرد های سیاست خارجی ایران در دو دوره اصولگرایی و اعتدال مورد بررسی قرار دهد.https://journals.abru.ac.ir/article_15578_37f87a140bf3047362a857e05ce7a40f.pdf