دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-11047320200922Political Culture Derived from Political and Civil Movements in the Arab Middle East Since 2011فرهنگ سیاسی برآمده از جنبشهای سیاسی و مدنی در خاورمیانه عربی پس از سال2011م11624725410.2783.4999/QJPR.1908.1092.01FAکریمنوریدانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.علیرضاموسویزادهاستادیار، روابط بینالملل، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانحمیداحمدیاستاد، روابط بینالملل، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-6867-7139ابوالقاسمطاهریاستادیار، گروه علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20190813The purpose of the present study is to examine the political culture of political and civil movements in the Arab Middle East since 2011. The research method is descriptive-analytical. The results showed that the globalization and expansion of mass communication in the light of the Arabian region had dual impacts, with the explanation that this process, on the one hand, provided public awakening and public awareness of indigenous and national culture. In general, it has provided the ground for the growth of Islamic fundamentalist forces, and on the other hand, the expansion of the mass communication and domination of Western countries has created fundamental challenges for local culture. But in general, such a process has led to the spread of public awareness among the people and has led political systems to lose their complete domination of cultural tools (preparing the background to rebuild and enhance the legitimacy of systems).هدف پژوهش حاضر بررسی فرهنگ سیاسی برآمده از جنبشهای سیاسی و مدنی در خاورمیانه عربی پس از سال2011م است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و نتایج نشان داد که جهانی شدن و گسترش چشمگیر و برقآسای ارتباطات جمعی در پرتو آن در منطقه خاورمیانه عربی تأثیرات دوگانهای داشته است: با این توضیح که این فرایند از یکسو موجبات بیداری و آگاهی عمومی مردمی را نسبت به فرهنگ بومی و ملی فراهم آورده و در کل، زمینه رشد نیروهای بنیادگرای اسلامی را مهیاء کرده و از سوی دیگر گسترش وسایل ارتباطی جمعی و سلطه کشورهای غربی بر آنها، چالشهای اساسی برای فرهنگ محلی ایجاد کرده است. اما در کل، چنین فرایندی، به گسترش آگاهیهای عمومی در بین مردم انجامیده و باعث شده است نظامهای سیاسی، سلطه کامل خود را بر ابزارهای فرهنگی (که زمینه را برای بازسازی و تقویت مشروعیت نظامها آماده میکرد) از دست بدهند.https://journals.abru.ac.ir/article_247254_cb4855847f707b4925377621b523ec8d.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-11047320200922The Role of Political Participation in Strengthening National Identityنقش مشارکت سیاسی در تقویت هویت ملی183024846610.2783.4999/QJPR.2107.1175.06FAمجیدعباس زاده مرزبالیدکتری علوم سیاسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.Journal Article20210710<strong> </strong>The purpose of this research is to investigate the role and impact of political participation in strengthening national identity. The method of this research is descriptive-analytical, its approach is theoretical and the method of data collection is library. How can political participation strengthen national identity in society? The recognition of the right of political participation of individuals in society by the political system has a fundamental relationship with the extent of their tendency towards national identity and its strengthening; In this way, providing the grounds for active participation of individuals in society in the field of politics by the political system can strengthen their tendency towards their national identity, and this issue will ultimately help strengthen the national identity of society. In other words, when the people have the opportunity to participate actively in the political process and can confidently convey their demands to the political system through civic institutions and the government pays attention to their demands in the policy process, trust and The members of the society increase their belief in their country and national identity, and this helps to strengthen the national identity of that society.هدف این پژوهش، بررسی چگونگی نقش و تاثیر مشارکت سیاسی در تقویت هویت ملی میباشد.<strong> </strong>روش پژوهش، توصیفی– تحلیلی، رویکرد آن نظری و شیوه گردآوری دادهها بهصورت کتابخانهای میباشد. نتایج نشان داد که<strong> </strong>بهرسمیت شناخته شدن حق مشارکت سیاسی افراد جامعه از سوی نظام سیاسی، ارتباط اساسی با میزان گرایش آنان نسبت به هویت ملی و تقویت آن دارد؛ به این صورت که فراهم شدن زمینههای مشارکت فعالانه افراد جامعه در عرصه سیاست از سوی نظام سیاسی میتواند موجب تقویت گرایش آنان نسبت به هویت ملیشان گردد و این موضوع در نهایت به تحکیم هویت ملی جامعه کمک خواهد کرد. به بیانی دیگر، هنگامیکه مردم مجال مشارکت فعالانه در فرایندهای سیاسی را یافته و بتوانند با اطمینان خواستههای خود را ازطریق نهادهای مدنی به نظام سیاسی انتقال دهند و حکومت نیز به خواستههای آنها در فرایندهای سیاستگذاری توجه نماید، اعتماد و اعتقاد اعضای جامعه نسبت به کشور و هویت ملیشان افزایش مییابد و این مسئله به تحکیم هویت ملی آن جامعه کمک میکند.<strong> </strong> https://journals.abru.ac.ir/article_248466_49eaec28f4900fa5af48bc8d1961b071.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-11047320200922Policy reports; The link between research and public policyگزارشهای سیاستی؛ حلقه اتصال پژوهش و سیاست عمومی314924708710.2783.4999/QJPR.2102.1146.04FAمسعوددرودیدکتری سیاستگذاری عمومی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20210215Policy reports are short documents that present the findings and recommendations of a research project to their audiences, including policymakers, experts, and perhaps non-experts. The special function of these documents is to provide them through workable proposals in the form of scientific frameworks and with support Accurate and observational data enhance the decision-making and policy-making process to increase accuracy and performance.<br />Question and purpose of the research: Also, the present article tries to review the theoretical implications of filling the research and policy gap and first the international evidence and case studies of countries, barriers and opportunities to strengthen the relationship between researchers and policymakers involved in public policy. . And given the impact that policy reports have on the decision-making and policy-making process of public institutions, and how do they help enhance government policy capacity?<br />Research Methodology: The present article uses a descriptive and analytical method and tries to analyze how to improve policy-making capacity based on describing the impact of policy reports.<br />Research Results: By providing quality evidence, policy reports transform the new knowledge produced in their research into context-based messages and clear guidelines for policymakers, which will be complemented by discussions with policymakers on research evidence and policy guidance.مقاله حاضر تلاش دارد تا با مروری بر آثار نظری راجعبه پر کردن شکاف پژوهش و سیاستگذاری، شواهد بینالمللی و مطالعات موردی کشورها، موانع و فرصتهای تقویت ارتباط بین پژوهشگران وسیاستگذاران درگیر در سیاستگذاری عمومی را بررسی نماید. همچنین نشان دهد که گزارشهای سیاستی چه تاثیری بر فرایند تصمیمسازی و سیاستگذاری نهادهای عمومی گذاشته و چگونه به ارتقای ظرفیت سیاستی دولت یاری میرسانند؟ این پژوهش از روش توصیفی - تحلیلی بهره برده و تلاش دارد بر پایه توصیف روند تاثیرگذاری گزارشهای سیاستی، نحوه ارتقای ظرفیت سیاستگذاری را تحلیل نماید. نتایج نشان داد که گزارشهای سیاستی با ارائه شواهدِ باکیفیت، دانش جدید تولید شده در پژوهشهای خود را به پیامهای بافت محور و رهنمودهای شفاف برای سیاستگذاران تبدیل میسازند، که این روند در مذاکره با سیاستگذاران درباره شواهد پژوهشی و ارائه رهنمودهای سیاستی تکمیل خواهد شود. در نهایت به منظور نفوذ و بهرهگیری یافتهها و پیشنهادات گزارشهای سیاستی در لایههای سیاستگذاری ضروری و لازم است تا هماهنگی نزدیکی بین پژوهشگران و سیاستگذاران از همان ابتدا (بهجای توزیع نتایج پژوهش در پایان پروژه) برای رسیدن به توافق بر سر مسائل کلیدی و ارتقای فهم روش پژوهش و نیز مالکیت یافتهها ایجاد شود.https://journals.abru.ac.ir/article_247087_c6893cca29d31d2d22fdcc6249ad9e85.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-11047320200922Understanding the Behavior of Social Movements in the Foreign Policy of Contemporary Eraدرک رفتار جنبش های اجتماعی در سیاست خارجی دوران معاصر536724708510.2783.4999/QJPR.2102.1143.02FAوحیدذوالفقاریدکتری سیاست تطبیقی و پژوهشگر پسادکتری، مونیخ، آلمانJournal Article20210213As an elitist concept in the traditional approach, foreign policy does not have any relation with socio-political life. Such interpretation is not necessarily a political lie, but a cognitive bias. Despite the transition of social movements’ researches to the literature of foreign policy in recent years, the influence of this social force on foreign policy is still neglected. Such interpretation is due to overlooking the social forces and the lack of alternative arenas of political action and irrationality of democratic politics in the traditional approach. However, social movements as an expression of modern societies’ cleavages and continuity of politics with other tools, have a unique status in the ontology of foreign policy. Thus, the main question of this paper is to appraise whether the social movements lead to changing foreign policy or are just as the symbols of change in the preference of foreign policy? Based on the main hypothesis, liberation and changing the public discourse by social movements will not only shift the power but also pave the way to alternate politics. By employing the theory of sociology of social movements and the analytic method, this paper will test the hypothesis. The findings show that social movements and foreign policy are interdependent. Accordingly, foreign policy affects the formation of social movements and vice versa.سیاست خارجی به عنوان یک موضوع الیتیستی در منطق کلاسیک، پیوندی با زیست سیاسی- اجتماعی ندارد. چنین قرائتی لزوما نه یک دروغ سیاسی، بلکه یک عصبیت شناختی است. با وجود گذار مطالعات جنبش های اجتماعی به ادبیات سیاست خارجی در طی سال های اخیر، هم چنان اثرات آن بر سیاست گذاری مغفول واقع می شود. چنین پنداشتی ناشی از عدم وجاهت نیروهای اجتماعی و عرصه های بدیل کنش سیاسی و تأکید بر عدم عقلانیت سیاست دموکراتیک در قرائت کلاسیک است. حال آن که جنبش ها به مثابه زبان شکاف های جوامع مدرن و ادامه سیاست با ابزارهای دیگر، موقعیت بی قرینه ای در هستی شناسی سیاست خارجی دارند. به این ترتیب، پرسش اصلی پژوهش جاری این است که آیا جنبش های اجتماعی به تغییر سیاست خارجی منجر می شوند یا این که تنها نمادهایی از تغییر در اولویت سیاست خارجی هستند؟ طبق فرضیه پژوهش، رهایی بخشی و تغییر گفتمان عمومی توسط جنبش ها ضمن تغییر قدرت، بستری برای تغییر سیاست به وجود می آورد. این پژوهش با کاربرد نظریه جامعه شناسی جنبش های اجتماعی و روش تحلیلی، به آزمون فرضیه دست می زند. طبق یافته های پژوهش، جنبش های اجتماعی و سیاست خارجی در پیوند متقابلند. به این معنا که سیاست خارجی بر تکوین جنبش ها اثر می گذارند و جنبش ها هم بر فرآیند سیاست گذاری خارجی تأثیر می گذارند.https://journals.abru.ac.ir/article_247085_e75fefb2740a3a8e2cc39f5164b3dc17.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-11047320200922Foundations and Significance of Water Governanceمبانی و اهمیت حکمرانی آب698524708610.2783.4999/QJPR.2102.1145.03FAاردشیررسائیکارشناسی ارشد، دانشگاه تهران، تهران، ایرانفاطمهبیاتانیدانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آیتالله بروجرد، بروجرد، ایرانJournal Article20210214The purpose of the present study is to review foundations and significance of water governance. The method of study is descriptive-analytic and the results indicate that today water governance is a strategy to prevent water crisis. Cultural investments, attachment to motherland, morality, and creativity should be considered as foundations in using water. Furthermore, institutional reforms to resolve obstacles in the bureaucratic system of water resources such as appropriate management, moving towards a cooperative, participative, and meritocratic model, and … are necessary.چکیده<br />آب منبع طبیعی ضروری است که چشماندازهای منطقهای را شکل میدهد و برای کارکرد اکوسیستمها و زندگی مطلوب انسانی بسیار حیاتی میباشد. ودر متون دینی براهمیت آن بسیار تاکید شده است به گونه ای که درقرآن حیات خلقت بواسطه آب تفسیر شده است.در حال حاضر، این منبع حیاتی، تحتفشار فزایندهای قرار دارد. تغییرات رژیمهای هیدرولوژیکی به دلیل تغییرات اقلیمی، جمعیتی و اقتصادی پیامدهای جدی را برای مردم و محیطزیست به بار آورده است. با بررسی منابع و مطالعات انجامگرفته در مورد مدیریت منابع آب در ایران میتوان اذعان داشت که مفهوم حکمرانی بهطور عام و حکمرانی آب بهطور خاص، موضوع قابلبحثی است که بسیاری از زوایای آن هنوز بهدرستی تبیین نشده است، و جای خالی بسیاری از مباحث مطرحشده در ادبیات جهانی مطالعات آب در این زمینه در ایران احساس میگردد. دراین تحقیق به مبانی واهمیت حکمرانی آب پرداخته می شود.فرضیه تحقیق براساس روش تحلیلی –توصیفی حکمرانی آب را امروزه یک راهکار جلوگیری از بحران آب می داند. سرمایه های فرهنگی، احساس تعلق به سرزمین، اخلاق و ابتکار باید به عنوان مبانی استفاده از آب تلقی شوند. همچنین اصلاحات نهادی به منظور برون رفت از موانع نظام دیوان سالاری منابع آب کشور شامل مدیریت صحیح، حرکت به سمت الگوی مشارکتی، اجماع محور، شایسته سالار،و... ضروری است.https://journals.abru.ac.ir/article_247086_d193331a47256b2048c3857019f5d8f4.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-11047320200922Security in Critical Geopolitics
(A Case Study: Ideas of Richard Moyer)امنیت در ژئوپلیتیک انتقادی (بررسی موردی: اندیشههای ریچارد مویر)8710324846510.2783.4999/QJPR.2108.1187.05FAمسعودنادریدانشجوی دکتری، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانفرزادرستمیاستادیار، گروه روابط بینالملل، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانقدرتاحمدیاناستادیار، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانJournal Article20210809The purpose of the present study is to review security in critical geopolitics based on the ideas of Richard Moyer. The method of study is descriptive-analytic and the results showed that sometimes the concept of "holes in the state" in Moyer's view is downgraded to a sort of positivist outlook free from any innovation so the audience is induced to believe this scientific error that Moyer has just dealt with the stage of political geography. Moyer's purpose of bringing the term "holes in the state" was not to create a theoretic framework so it deems appropriate to deal with intricacies of such an extensive issue, under a conceptual framework, in order to explain the problem and also determine a way to get out of thereat.هدف پژوهش حاضر بررسی امنیت در ژئوپلیتیک انتقادی، بر اساس اندیشههای ریچارد مویر است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و نتایج نشان داد که گاهی مفهوم «حفرههای دولت» در نگاه مویر به سطح نوعی نگاه پوزیتیویستی فارغ از نوآوری فروکاسته شده و این خطای علمی به خواننده القاء شده که مویر نیز تنها به سطح جغرافیای سیاسی پرداخته است. هدف مویر از آوردن نام حفرههای دولت، ساخت یک چارچوب تئوریک نبود، اما جای آن دارد که با بررسی بیشتر، تحت یک چارچوب مفهومی، به ظرافتهای مسألهای چنین گسترده پرداخته شود تا ضمن تشریح مشکل، راهکار رهایی از تهدید مشخص گردد.https://journals.abru.ac.ir/article_248465_aa7ccc820907f0bf651c8da11dc15631.pdf