دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410320231122Civilizational Analysis and Formulation of the Problem of "Order" in the Islamic Worldتحلیل تمدنی و صورتبندی مسئله «نظم» در جهان اسلام12271028110.27834/CSIW.2401.1341.3.30.1FAرسولنوروزی فیروزدکترای روابط بینالملل، عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران0000-0001-8998-6088Journal Article20240106The Islamic world has been a companion of "chaos" in the last two centuries. Insecurity, disorder and constant crisis are the main symptoms of chaos in the Islamic world. The focus of the research is on the category of order in the Islamic world. The research deals with the question that if we evaluate the order in the scope of a specific geographical region - such as West Asia or a wider scope such as the Islamic world - using the level of civilization analysis, what formulation of "order" dose it provide? (question) It seems that the level of civilizational analysis in international politics presents a new plan in the division of world regions and passes it through the double level of global analysis and the level of regional analysis. Therefore, it explains the campaigns within the international system based on presenting a new formulation of the order, the rules of its formation and the effective sources in its formation (hypothesis). Therefore, it explains the campaigns within the international system based on presenting a new formulation of the order, the rules of its formation and the effective sources in its formation. The level of civilizational analysis analyzes the order in the Islamic world according to the emergence of different forms of Islamic civilizations (or civilizational currents) within the Islamic world and behavioral dynamics (convergent/divergent) based on the hierarchical division of civilization. It explains in the Islamic world (Findings).جهان اسلام در دو قرن اخیر همنشین «آشوب» بوده است. ناامنی، بینظمی و بحران مداوم اصلیترین نشانگان آشوب در جهان اسلام است. تمرکز پژوهش حاضر بر مقوله نظم در جهان اسلام است (مسئله). پژوهش حاضر به این پرسش میپردازد که اگر نظم در گستره یک منطقه جغرافیایی مشخصی- نظیر غرب آسیا و یا یک گستره وسیعتر نظیر جهان اسلام- را با استفاده از سطح تحلیل تمدن مورد ارزیابی قرار دهیم، چه صورتبندی از مقوله «نظم» ارائه میدهد؟ (سؤال) به نظر میرسد سطح تحلیل تمدنی در سیاست بینالملل در تقسیم مناطق جهان، طرح جدیدی ارائه میدهد و آن را از دوگانه سطح تحلیل جهانی و سطح تحلیل منطقهای عبور میدهد (فرضیه). از اینرو پویشهای درون نظام بینالملل را بر اساس ارائه صورتبندی جدیدی از نظم، قواعد شکلگیری آن و منابع مؤثر در تشکیل آن تبیین میکند. در این پژوهش بر اساس روش تحقیق بنیادی<sup> </sup>و سطح تحلیل تمدنی (روش)، نظم در جهان اسلام را با توجه به ظهور اشکال مختلف تمدنهای اسلامی (و یا جریانهای تمدنی) در درون جهان اسلام تحلیل کرده و پویشهای رفتاری (همگرا/ واگرا) را بر اساس تقسیمبندی هایراراشیک تمدنی در جهان اسلام تبیین میکند (یافتهها).https://journals.abru.ac.ir/article_710281_823fcc671b98e1a6b7588535b5b9d2c8.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410320231122Quranic Strategies in Facing the Challenges of Political Independence of Islamic States from the Perspective of the Supreme Leaderراهبردهای قرآنی در مواجهه با چالشهای استقلال سیاسی دولتهای اسلامی از منظر مقام معظم رهبری235071022410.27834/CSIW.2312.1323.3.30.2FAمحمدعلیاحمدیدانشپژوه دکتری قرآن و سیاست؛ جامعة المصطفی(ص) العالمیه، مجتمع قرآن و حدیث، افغانستانغلام حسنمقیمیاستادیار جامعة المصطفی (ص) العالمیه، قم، ایرانمحمد حسینرفیعیاستادیار جامعة المصطفی (ص) العالمیه، قم، ایرانJournal Article20231204Independence-seeking" in international relations has been one of the most important challenges of independent states in different periods. This article poses the question of what are the Quranic strategies in facing the challenges of political independence of Islamic states from the perspective of the Supreme Leader? (Question). The hypothesis of the article is formulated as follows using the documentary analytical method (method): “in the opinion of the Supreme Leader, attention to Islamic principles and values, awareness and vigilance of Islamic nations, expediency, dignity and wisdom; Unitarianism of the Islamic Ummah, lack of trust in oppressors, anti-arrogance, non-dependence on foreigners, strengthening of political relations between Islamic states, creation of a joint Islamic defense force, are the most important strategies to overcome the challenges of political independence of Islamic states” (hypothesis). If these strategies are implemented by the Islamic states, their effects will appear in the network of theoretical and practical outputs in the policy-making and foreign policy of Islamic states.«استقلال خواهی» در روابط بینالملل، یکی از مهمترین چالشهای اساسی دولتهای مستقل در دورههای مختلف، بوده است. هدف پژوهش حاضر نیز با توجه به اهمیت این موضوع بررسی راهبردهای قرآنی در مواجهه با چالشهای استقلال سیاسی دولتهای اسلامی است. مقاله حاضر این سوال را مطرح میکند که راهبردهای قرآنی در مواجهه با چالشهای استقلال سیاسی دولتهای اسلامی از منظر مقام معظم رهبری چیست؟(سوال). فرضیه مقاله با استفاده از روش تحلیلی اسنادی (روش) چنین صورت بندی شده است: «از نظر مقام معظم رهبری، توجه به مبانی و ارزشهای اسلامی، آگاهی و هوشیاری ملتهای اسلامی، مصلحتنگری، عزت طلبی و حکمت نگری؛ وحدت گرایی امت اسلام، عدم اعتماد به ستمگران، استکبارستیزی، عدم وابستگی به بیگانگان، تقویت روابط سیاسی دول اسلامی، ایجاد نیروی دفاعی مشترک اسلامی، مهمترین راهبردها برای غلبه بر چالشهای استقلال سیاسی دولتهای اسلامی است» (فرضیه). در صورت عملیاتی شدن این راهبردها توسط دول اسلامی، آثار آن در شبکه برون دادهای نظری و عملی در سیاستگذاریها و سیاست خارجی دولتهای اسلامی ظاهر خواهد شد. https://journals.abru.ac.ir/article_710224_75417fbd32fe483d135f93c69af74ae7.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410320231122Speech Freedom in Crisis in the View Point of Jurisprudential Basics and Constitutionحق آزادی بیان در شرایط بحران در ترازوی مبانی فقهی و قانون اساسی517471027810.27834/CSIW.2311.1318.3.30.3FAجوادریاحیستادیار گروه حقوق، دانشگاه آیتالله العظمی بروجردی(ره)، بروجرد، ایران0009-0006-8334-247Xعبدالواحدکرمی نژاداستادیار گروه حقوق، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی(ره)، بروجرد، ایرانJournal Article20231128One of the most important subjects that attracted attention of scientific, political and judicial assemblies during two decades ago, is active and influential role making of celebrities, artists, sportsman, sportswoman and politically and scientifically. famous peoples on public opinions and directing community protests. Descanting of celebrities and influential persons may be lead to control of social crisis and meanwhile have a unique role on making social crisis or it’s aggravation and it’s leading towards disturbance, riot and disorder, in the viewpoint of penal policy, the study of scientific and legal approaches towards descanting of celebrities and influential peoples is an important issue and it’s achievements can decongestant in lawmaking about actions of celebrities and influential persons. This article with a descriptive analytical method studies that issue and concludes that although freedom of speech is a basic legal rule and its legality is unimpeachable, but it is a conditional and stipulated rule and therefore it is unjustifiable on grounds of jurisprudential basics of Islamic governance like Amre-Be-Ma’rouf and Nahye-Az-Monkar and with some principles of Constitution of Islamic Republic of Iran about peoples’ rights, if its implementation breaches basics of Islam and leads to disorder and aggravation of social crisis.یکی از موضوعات مهمی که در حدود دو دهه اخیر توجه محافل علمی، سیاسی و قضایی را به خود جلب کرده است، حضور فعال و نقش آفرینی اشخاص مشهور و چهرههای با نفوذ هنری، ورزشی، سیاسی و علمی در شبکههای اجتماعی و رسانهها و تأثیرگذاری بر افکار عمومی و هدایت اعتراضات اجتماعی است. با توجه به اینکه اظهارنظرهای آزادانه اشخاص مؤثر و مشهور هم میتواند بحرانهای اجتماعی را مهار کند و هم نقش بیبدیلی در ایجاد بحرانهای اجتماعی و یا تشدید وضعیت بحرانی جامعه و هدایت آن به سمت اغتشاش و آشوب و بینظمی دارد، از نقطه نظر سیاست کیفری، ارزیابی رویکردهای علمی و حقوقی درباره نقش آفرینی اشخاص با تکیه بر حق آزادی بیان و با استفاده از شهرت و نفوذ در میان مردم مسأله مهمی است که نتایج حاصل از آن حسب مورد میتواند در تصمیمسازی و به خصوص سیاستگذاریهای کیفری درباره عوامل یادشده راهگشا باشد. این مقاله با اتخاذ روش توصیفی- تحلیلی به بررسی این مسأله پرداخته و یافتههای آن بدین شرح است که اگرچه اصل بر آزادی بیان است و در حقانیت آن تردیدی نیست، اما این حق، حقی مقید و مشروط است و اعمال آن در شرایطی که با اخلال به مبانی اسلام و نظم عمومی موجب تشدید بحرانهای اجتماعی شود، نه بر اساس مبانی فقهی حکومت اسلامی نظیر امر به معروف و نهی از منکر و نه با تکیه بر اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ناظر به حقوق ملت، قابل توجیه نیست.https://journals.abru.ac.ir/article_710278_cb0e56610dcbe2ba086690672c07d1ea.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410320231122Responding to Threats Caused by Terrorist Crimes in the Union of Arab States and the African Unionواکنش اتحادیه کشورهای عربی و اتحادیه آفریقا به تهدیدهای ناشی از جرایم تروریستی759571034310.27834/CSIW.2311.1313.3.30.4FAپیماننمامیاناستادیار حقوق دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اراک، اراک، ایران0000-0001-7681-7293علیرضاشکربیگیاستادیار گروه حقوق دانشکده حقوق دانشگاه پیام نور، تهران0000-0001-8657-3149Journal Article20231115The League of Arab States and the African Union have responded to the threats and challenges of violent acts, especially terrorist crimes, by using political and legal discourses, and using countermeasures. Of course, a significant part of these responses to the violent and terrorist behaviors of the ISIS group in recent years are based on the developments that have occurred in the Middle East and Africa region. It should be noted that although the Arab Union officially expressed its willingness to confront terrorist groups such as ISIS, its organizational structures, legal regulations, and operational tools were much weaker than the African Union. However, in the process of confronting terrorist crimes, while creating democratic legitimacy, the League of Arab States should take effective measures to define and describe these crimes by making operational use of human rights mechanisms and standards. Of course, carrying out the above-mentioned strategies alone will not prevent and deal with the increasing growth and development of terrorist crimes, rather, governments joining the regulations of regional and even international organizations and reflecting them in internal regulations are undeniable necessary measures. The research findings of this article indicates that the need to design and compile a standard document is considered as a matter of necessity and in this process, regional organizations should adopt a single policy for the prevention and suppression of terrorist crimes while converging and consensus. This research has been done using qualitative method and descriptive-analytical approach, and the data has been collected and analyzed in the form of documents using a fingerprinting tool.اتحادیه کشورهای عربی و اتحادیه آفریقا با بهرهگیری از گفتمانهای سیاسی و حقوقی و استفاده از ابزارهای عملیاتی مقابله، در قبال تهدیدها و چالشهای موجود در قبال اقدامهای خشونتآمیز بهویژه جرایم تروریستی پاسخ دادهاند. البته بخش قابل ملاحظهای از این پاسخها در قبال رفتارهای خشونتآمیز و تروریستی گروه داعش طی سالهای اخیر بر پایه تحولاتی بوده که در منطقه خاورمیانه و آفریقا رخ داده است. لازم بهذکر است بهرغم اینکه اتحادیههای کشورهای عربی بهطور رسمی تمایل خود را برای مواجهه با گروههای تروریستی نظیر داعش آشکار ساخت، اما ساختارهای سازمانی، مقررات قانونی و ابزارهای عملیاتی آن بسیار ضعیفتر از اتحادیه آفریقا عمل کرد. به هر روی، اتحادیه کشورهای عربی در فرایند تقابلی با جرایم تروریستی ضمن ایجاد مشروعیت دموکراتیک، به بهرهگیری عملیاتی از سازوکارها و معیاری حقوق بشری، برای تعریف و توصیف این جرایم اقدامهای مؤثری صورت دهند. البته انجام راهبردهای مزبور بهتنهایی موجب پیشگیری و مقابله با رشد و توسعه روزافزون جرایم تروریستی نخواهد بود، بلکه پیوستن دولتها به مقررات سازمانهای منطقهای و حتی بینالمللی و انعکاس آنها در مقررات داخلی از اقدامات ضرورتی انکارناپذیر است. یافتههای پژوهشی این مقاله حاکی از آن است که لزوم طراحی و تدوین سندی استاندارد بهعنوان امری ضرورت قلمداد میشود و باید در این فرایند، سازمانهای منطقهای ضمن همگرایی و اجماع، نسبت به اتخاذ سیاستی واحد در قبال پیشگیری و سرکوب جرایم تروریستی مبادرت نمایند. این پژوهش با استفاده از روش کیفی و با رویکرد توصیفی- تحلیلی انجام شده است و دادهها نیز بهشیوه اسنادی با ابزار فیشبرداری جمعآوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.https://journals.abru.ac.ir/article_710343_00a183a14930de9d1935ba6291dcffbb.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410320231122Geopolitical Explanation of the Presence of Actors in Geographical Areas (The case study of Israel in the Horn of Africa)تبیین ژئوپلیتیکی حضور بازیگران فرامنطقهای در شاخ آفریقا: مطالعه موردی رژیم صهیونیستی9612271034410.27834/CSIW.2312.1326.3.30.5FAمیثممیرزائی تباراستادیار، جغرافیای سیاسی، گروه مطالعات ژئوپلیتیک، مرکز مطالعات آفریقا، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.0000-0001-7707-0144Journal Article20231208The Horn of Africa is one of the important regions in the international arena. In recent years, geopolitical, geoeconomics, geostrategic, etc. values of the Horn of Africa have attracted the attention of regional and trans-regional actors, and are active in this region. One of the regional actors in the Horn of Africa is Israel, which is active in the political, military, security, intelligence, economic and commercial dimensions in this region. There are various reasons for Israel's presence in the Horn of Africa, which can be analyzed in the framework of geopolitical thought. The main research question is, what are the most important reasons for Israel's presence and activity in the Horn of Africa? what is the geopolitical analysis of these causes? (question) The current research is not hypothesis oriented due to its exploratory nature. This research with the descriptive-analytical method and inferential approach and content analysis (method), and the use of library resources, seeks to identify and geopolitically analyze the reasons for Israel's presence in the coastal and maritime areas of the Horn of Africa. The results show that the most important reasons for Israel's presence in the Horn of Africa are: dominating the strategic position of the Horn of Africa, preventing the Arab countries from dominating the region, influencing Egypt, countering Iran's influence in the Horn of Africa, and cooperating with the United States in implementing its plans and policies in this region (findings). Each of the causes is geopolitical in nature.شاخ آفریقا یکی مناطق مهم در این قاره و تأثیرگذار در عرصه بینالملل است که از دیرباز و بخصوص در دههها و سالهای اخیر ارزشهای ژئوپلیتیک، ژئواکونومیک، ژئواستراتژیک و... آن توجه بازیگران منطقهای و فرامنطقهای را به خود جلب کرده است و در حال حاضر بسیاری از آنها در این منطقه فعال هستند. یکی از بازیگران منطقهای فعال در شاخ آفریقا، اسرائیل است که در ابعاد سیاسی، نظامی، امنیتی، اطلاعاتی، اقتصادی، تجاری و... در این منطقه حضور و فعالیت دارد. علل مختلفی برای حضور اسرائیل در شاخ آفریقا وجود دارد که در چارچوب اندیشه ژئوپلیتیک قابل بحث و تحلیل است. سؤال اصلی پژوهش این است که مهمترین علل حضور و فعالیت اسرائیل در شاخ آفریقا کداماند؟ و تحلیل ژئوپلیتیکی این علل چیست؟ پژوهش به دلیل اکتشافی بودن، فرضیه محور نیست. پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و رویکرد استنباطی و تحلیل محتوا (روش) و بهرهگیری از منابع کتابخانهای درصدد شناسایی و تحلیل ژئوپلیتیکی علل حضور اسرائیل در فضاهای ساحلی و آبی شاخ آفریقا است. نتایج پژوهش نشان میدهد که مهمترین علل حضور فعال اسرائیل در فضاهای آبی و ساحلی شاخ آفریقا عبارت از تسلط بر موقعیت راهبردی شاخ آفریقا، جلوگیری از تسلط کشورهای عربی بر این منطقه، تأثیرگذاری بر مصر، مقابله با نفوذ ایران در شاخ آفریقا و همکاری با آمریکا در اجرای برنامهها و سیاستهای آن در این منطقه است (یافتهها) که هر یک از علل، ماهیتی ژئوپلیتیکی دارند.https://journals.abru.ac.ir/article_710344_a246b63a33e068113342073a7a18c337.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410320231122Analysis of Security Crises in the Middle East and the 2035 Perspectiveتحلیل بحرانهای امنیتی خاورمیانه در افق 203512314571028010.27834/CSIW.2312.1320.3.30.6FAسید حمزهصفویاستادیار گروه مطالعات منطقهای، دانشگاه تهران، تهران، ایران0009-0004-3967-7083محمدرضامحمدیدانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران0000-0002-7368-9078علیرضاثمودیاستادیار پژوهشگاه مطالعات راهبردی، تهران، ایرانJournal Article20231201The Middle East is one of the sensitive and strategic regions of the world. Huge reserves of energy, seas and communication routes, as well as its large size and large population, have turned this region into a focal region in political and geopolitical equations. Ethnic and religious differences, historical tensions left over from the colonial era, environmental problems and the desire of regional and extra-regional powers to exploit the capacity of the identity forces in order to strengthen their position in geopolitical conflicts, lead to the intensification of this crises. In response to the question: "What is the most important security crisis in the Middle East and where will these crises go until the horizon of 2035?"; the article presents the following hypothesis: "The intersection and entanglement of crises currently in the Middle East, the rise of sub-national and transnational identity forces, economic issues, the structural weakness of the nation-state and finally the geopolitical competition of regional and extra-regional powers, as well as environmental problems, are the main geopolitical crisis of the Middle East, which some of they will be intensified in the next 15 years." The method of this research is quantitative-qualitative.خاورمیانه یکی از مناطق حساس و استراتژیک جهان است. ذخایر عظیم انرژی، دریاها و راههای ارتباطی و همچنین وسعت گسترده و جمعیت زیاد آن، این منطقه را به منطقهای کانونی در معادلات سیاسی و ژئوپلیتیکی تبدیل کرده است. در این میان اختلافات قومی و مذهبی، تنشهای تاریخی بازمانده از دوران استعمار، مشکلات زیستمحیطی و تمایل قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای برای بهرهبرداری از ظرفیت نیروهای هویت بنیاد، در راستای تقویت موضع خود در منازعات ژئوپلیتیکی، بر شدت این بحرانها افزوده است. در پاسخ به این پرسش: «مهمترین بحران امنیتی خاورمیانه کدام است و این بحرانها تا افق 2035 میلادی به کدام سمت میروند؟»؛ مقاله فرضیه زیر را ارائه میدهد: «تلاقی و درهم تنیدگی بحرانهای فعلی خاورمیانه در حوزههای مختلف اقتصادی، سیاسی و امنیتی، اجتماعی و زیست محیطی، خیزش نیروهای هویت بنیاد زیرملی و فراملی، معضلات اقتصادی، ضعف ساختاری دولت-ملت، نهایتاً رقابتهای ژئوپلیتیکی قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای و همچنین مشکلات زیست محیطی، بحرانهای ژئوپلیتیکی اصلی خاورمیانه را تشکیل میدهد، که برخی از آنها طی 15 سال آینده تشدید خواهد شد.» روش انجام تحقیق حاضر کمی-کیفی است و یافتههای پژوهش حاکی از آنست که بیکاری، آلودگی هوا، کم آبی، فرقهگرایی، بحران، هویتی، مشکلات جمعیتی، پناهندگان و آوارگان داخلی، بحران بدهی، وابستگی رانتی، فرار مغزها، بحران تقسیم آب، بحرانهای مرزی و ارضی، تنش با همسایگان و کشورهای منطقه، بحران نقض حقوق بشر، بحران عدم کنترل مؤثر بر بخشی از زمین، فعالیت گروههای تروریستی، فعالیت احزاب سیاسی رادیکال اسلامگرا، وضعیت دموکراسی اصلیترین بحرانهای کشورهای منطقه تا سال 2035 خواهد بود.https://journals.abru.ac.ir/article_710280_10723fd6cf26c2eed5d3f3d6cfca9e9f.pdf