دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410420240220Network Analysis of Social Problems of Iranتحلیل شبکه مسائل اجتماعی ایران13071223010.27834/CSIW.2312.1337.4.31.3FAیاورعیوضیاستادیار مرکز پژوهشی مبنا، قم، ایران0000-0002-9788-0950Journal Article20240120 no society is independent of the pathology. Special conditions of Iranian society in terms of density and diversity of social problems on the one hand and the need to the political institution for problem-oriented research with the aim of increasing efficiency, on the other hand, necessitate such a thing. Identifying the focal problems and measuring their relationship with each other is the main goal of this research; for this purpose, the network analysis method was used using cross-impact analysis techniques and multi-criteria cluster technique. The tool used for data analysis is Gephi software. The sources of identification of social problems in the present study are 650 academic and organizational research documents prepared on the topic. Identification, clarification and classification of problems have been done by the focus group. The results of the research show that disorders related to governance, injustices, poverty, various types of extremism and educational problems are the most important influencing variables and on the opposite point; The dimming of the discourse of the Islamic Revolution, the loss of social capital, the disruption of social cohesion and the weakening of the family institution are the most effective variables in the network of social problems.هیچ جامعهای بینیاز از آسیبشناسی نیست؛ شرایط ویژه جامعه ایرانی از حیث تراکم و تنوع مسائل اجتماعی از سویی و نیاز نهاد سیاست به پژوهشهای مسألهمحور با هدف افزایش کارآمدی از سوی دیگر پژوهشهای آسیبشناسانه را ضرورت میبخشد. همسو با چنین ضرورت و نیازی، شناسایی مسائل کانونی و نسبتسنجی مسائل با همدیگر هدف اصلی پژوهش حاضر میباشد؛ بدین منظور از روش تحلیل شبکه با استفاده از تکنیکهای تحلیل اثر متقاطع و تکنیک خوشهای چندمعیاره استفاده شد. ابزار مورد استفاده برای تجزیه و تحلیل دادهها نیز نرمافزار Gephi میباشد. منابع مسالهیابی پژوهش حاضر 650 سند پژوهشی دانشگاهی و سازمانی است که حول مسائل اجتماعی ایران تهیه شدهاند. احصا، تنقیح و دستهبندی مسائل توسط پنل نخبگانی صورت گرفته است. نتایج تحقیق نشان میدهد که آسیبهای مرتبط با شیوه حکمرانی، بیعدالتیها، فقر، گونههای مختلف افراطیگری و مسائل آموزشی مهمترین مسائل اثرگذار و در نقطه مقابل؛ کمرنگی گفتمان انقلاب اسلامی، افت سرمایه اجتماعی، اخلال در انسجام ملی و مسائل خانواده اثرپذیرترین مسائل در شبکه مسائل اجتماعی ایران هستند.https://journals.abru.ac.ir/article_712230_25dbf9ddd6a748a5f2fdf150d505468a.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410420240220The Importance of Peter Winch's Opinions and Thoughts in Understanding the Issues of the Islamic Republic of Iranاهمیت آراء و اندیشه های پیتروینچ در شناخت مسایل سیاسی جمهوری اسلامی ایران314871223110.27834/CSIW.23121.331.4.31.4FAبهروزصالحیدانشجوی دکتری علوم سیاسی گرایش مسائل ایران، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران0009-0007-2288-0976سیّد فرشیدجعفری پابندیاستادیار گروه علوم سیاسی وروابط بین الملل، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران،0003-0000-3643-2382مهدیخوش خطیاستادیار گروه علوم سیاسی وروابط بین الملل، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایرانJournal Article20231225The analysis and understanding of phenomena and issues in the realm of human sciences have always been done from the perspective of positivist epistemology, which have made the understanding of phenomena and issues ambiguous. This article focuses on understanding Iran's social issues and phenomena from the post positivist approach and the intellectual perspective of Peter Winch. Understanding each society based on the conventional understanding of that society is the main topic of this research.Therefore, this article seeks to answer the question, through which epistemology and social thinking can one achieve a reliable understanding of the political issues of the Islamic Republic of Iran? The hypothesis of the article is that by applying post-positivist epistemology and especially Peter Winch's opinions, it is possible to gain a more reliable understanding of the political issues of the Islamic Republic of Iran. A combination of content analysis and qualitative research was used to investigate this issue. The present article tries to use the methodological approach of Winch in order to understand the political and cultural issues of Iranian society. Peter Winch’s pinions and thoughts, with valid knowledge of social and human phenomena, have benefited from politics and culture to reach the state of society.تحلیل و فهم پدیده ها و مسائل در قلمرو علوم انسانی همواره از منظر معرفت شناسی اثباتی انجام گرفته که همین امر موجب شناخت پدیده ها و مسائل را مبهم ساخته است. این مقاله بر فهم مسائل و پدیده های اجتماعی ایران از منظر فرا اثباتی و چشم انداز فکری پیتر وینچ متمرکز است. فهم هر جامعه بر اساس برداشت متعارف آن جامعه موضوع اصلی این پژوهش است. در این راستا پژوهش حاضر این سوال را مطرح میکند که از خلال کدام معرفت شناسی و اندیشه ورز اجتماعی می توان به شناخت معتبری نسبت به مسائل سیاسی جمهوری اسلامی ایران دست یافت؟ فرضیه مقاله این است که با به کارگیری معرفت شناسی فرا اثباتی و به ویژه آراء و اندیشههای پیتروینچ، میتوان با اعتبار بیشتری به فهم مسائل سیاسی جمهوری اسلامی ایران دست یافت. فهم مسایل سیاسی و فرهنگی جامعهی ایران از نظر صاحب نظران واندیشمندان جایگاه خاصی را در ایران به دنبال داشته است. برای بررسی بیشتر این مسئله از ترکیب تحلیل محتوا و پژوهشهای کیفی استفاده شده است. مقاله حاضر در تلاش است تا از رویکرد روش شناختی وینچ در جهت شناخت و فهم مسایل سیاسی و فرهنگی جامعه ایران بهره برد. پیتروینچ در آراء و اندیشه خود باشناخت معتبر نسبت به پدیدههای اجتماعی و انسانی از سیاست و فرهنگ برای رسیدن به وضعیت جامعه بهره لازم را برده است.https://journals.abru.ac.ir/article_712231_ac4a56e5ef1c286c0ded72920faa5799.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410420240220Jurisprudence and the Crisis of Political Competition in the Islamic Worldفقه و بحران رقابت سیاسی در جهان اسلام496671223210.27834/CSIW.2312.1333.4.31.5FAعبدالوهابفراتیدانشیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، قم، ایرانJournal Article20231231Among the political crises that exist in the Islamic world, the lack of democracy and the desire for authoritarianism are at the top of them. Apart from the causes and sociological factors that they mention about it, it seems that the lack of analysis of its essence in the shadow of religious thought has become an additional cause. Democracy belongs to the West and its acceptance in the Islamic world requires its reconstruction on the basis of text. It is important that the structure should be removed from authoritarianism and the role of the people in political life should be increased, but what was neglected is dealing with the essence of democracy, i.e. political competition, without which democracy basically becomes meaningless. What gives democracy an identity and separates it from the structure of authoritarianism is political competition and not political participation; In an authoritarian system, participation may increase and the government with a high vote will remain in power, but it will still remain authoritarian. Since the 1920s, which is called the spring of welcoming democracy in the Islamic world, there have been many reflections on the various aspects of democracy from an Islamic perspective, but less attention has been paid to its essence, which is political competition. What is the position of religious thought regarding this concept? And which of the chapters of jurisprudence is able to regulate it within a political system? ( Issue ) . From the point of view of this article, the chapter on lessons learned can clarify the path of such a competition and explain its Islamic rules. (hypothesis). The methodology of this article is the common method of new jurisprudential subjects, which is based on the ijtihad of the seminary. (Methodology) This review shows that jurisprudence accepts political competition and assigns rules to it that can justify such competition. (findings)از میان بحرانهای سیاسی که در جهان اسلام وجود دارد، فقدان دموکراسی و میل به اقتدارگرایی در صدر آنها قرار دارد. گذشته از علل و عوامل جامعه شناختی که در باره آن ذکر میکنند، اما به نظر میرسد عدم تحلیل جوهره آن در سایه اندیشه دینی مزید بر علت شده است. دموکراسی متعلق به غرب و استقبال از آن در جهان اسلام نیازمند بازسازی آن بر مدار نص است. اینکه ساختار باید از اقتدارگرایی به در آید و نقش مردم در زندگی سیاسی افزایش یابد، مهم است اما آنچه مورد غفلت قرار میگرفت پرداختن به جوهره دموکراسی یعنی رقابت سیاسی است که بدون آن اساساً دموکراسی بیمعنا میشود. آنچه به دموکراسی هویت میبخشد و آن را از ساختار اقتدارگرایی جدا میسازد، رقابت سیاسی است و نه مشارکت سیاسی؛ ممکن است در نظامی اقتدارگرا مشارکت افزایش یابد و حاکمیت با رأیی بالا بر سر قدرت بماند؛ اما همچنان بر وجه اقتدارگرایی خود باقی بماند. از دهه 1920م که از آن به بهار استقبال از دموکراسی در جهان اسلام یاد میکنند تاملات زیادی در باره ابعاد مختلف دموکراسی از منظر اسلامی شده است، اما در باره جوهره آن که همان رقابت سیاسی است کمتر توجه شده است. اینکه موضع اندیشه دینی در قبال این مفهوم چیست؟ و کدامیک از ابواب فقهی قادر به ضابط مند کردن آن در درون یک نظام سیاسی است؟ (مسأله و سؤال). از نظرگاه این مقاله باب سبق و رمایه میتواند مسیر چنین رقابتی را روشن سازد و قواعد اسلامی آنرا بیان کند (فرضیه). روش شناسی این مقاله، همان روش متداول موضوعات جدید فقهی است که بر اجتهاد حوزوی ابتناء دارد (روش شناسی). این بررسی نشان میدهد که فقه رقابت سیاسی را پذیرفته و برای آن قواعدی قائل است که عمل به آنها میتواند چنین رقابتی را موجه سازد (یافتهها).https://journals.abru.ac.ir/article_712232_48b099e51e7ba4963157b8fb00d23bb7.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410420240220The Role of Resistance Discourse in Regional Regulation: Capacities and Challengesنقش گفتمان مقاومت در نظمسازی منطقهای؛ ظرفیتها و چالشها678971223310.27834/CSIW.2311.1315.4.31.6FAیعقوبقلندریپژوهشگر دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایرانحسینمحسنیدانش آموخته دکتری علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0001-5713-4315Journal Article20231119The victory of the Islamic revolution led to the formation of the discourse of resistance as an alternative to the hegemonic discourse of domination, and it was able to move from a marginalized discourse to the context of developments. One of the most important examples of this acting can be explained in the discussion of regional order. This article has analyzed the role of resistance discourse in regional order by using the discourse theory of Lacla and Mouffe and using explanatory-analytical method. The proposed hypothesis is that the discourse of resistance after the victory of the Islamic revolution in Iran, with the creation of an Islamic discourse system, has been able to transform from a discourse marginalized by the discourse of domination into an active discourse in the context of regional and extra-regional policies, and with the negation of the hegemonic discourse of domination and non-compromise in contrast to its policies will create a new articulation, which ultimately has created a new pattern of high-efficiency order-making at the regional level. However, the discourse of resistance, while having structural, military, conceptual and ideological capacities, still has many challenges at various levels, domestic (such as economic challenges), regional (such as competing discourses) and extra-regional (such as the intervention of Western powers) that can seriously threaten its goals. The innovation of this article is explaining the regional regularization of the discourse of resistance while paying attention to its capacities and challenges.پیروزی انقلاب اسلامی موجبات شکلگیری گفتمان مقاومت بهمثابه بدیلی در مقابل با گفتمان هژمونیک سلطه شد و توانست خود را از گفتمانی به حاشیه رانده شده به متن تحولات بکشاند. یکی از مهمترین مصادیق این بازیگری را میتوان در بحث نظم منطقهای تبیین کرد. مقاله حاضر با استفاده از نظریه گفتمان لاکلا و موفه و بهرهگیری از روش تبیینی- تحلیلی نقش گفتمان مقاومت در نظمسازی منطقهای را مورد واکاوی قرار داده است. فرضیه مطروحه بدین صورت است که گفتمان مقاومت پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران با نظامسازی گفتمانی- اسلامی، توانسته از یک گفتمانی به حاشیه رانده شده از سوی گفتمان سلطه به مثابه یک گفتمان فعال در متن سیاستهای منطقهای و فرامنطقهای تبدیل شود و با نفی هژمونی گفتمان سلطه و عدم سازش در مقابل با سیاستهای آن، مفصلبندی جدیدی را ایجاد نماید که در نهایت این مفصلبندی، الگوی جدیدی از نظمسازی با کارامدی بالا در سطح منطقه پدید آورده است. با این حال، گفتمان مقاومت ضمن برخورداری از ظرفیتهای ساختاری، نظامی، مفهومی و ایدئولوژیکی، همچنان از چالشهای متعدد در سطوح گوناگون داخلی (نظیر چالشهای اقتصادی)، منطقهای (نظیر گفتمانهای رقیب) و فرامنطقهای (نظیر مداخله قدرتهای غربی) برخودار است که میتواند اهداف آن را به شدت تهدید نماید. نوآوری مقاله حاضر در تبیین نظم سازی منطقهای گفتمان مقاومت ضمن توجه به ظرفیتها و چالشهای آن به صورت توامان است.https://journals.abru.ac.ir/article_712233_66b7f39293b3655eaba03b5f7ab9a385.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410420240220The Formation of the Zone of Possible Agreement (ZOPA) between Iran and Turkey in the Syrian Crisisشکلگیری منطقهی زوپا بین ایران و ترکیه در بحران سوریه9011171222810.27834/CSIW.2312.1327.4.31.2FAحمیداحمدی نژادپسادکتری روابط بینالملل، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران0000-0001-5859-0590سجادقیطاسیدانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایرانشهرهپیرانیاستادیار علوم سیاسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0001-8287-2600Journal Article20231209The developments in Syria, which began with protests, internal conflicts, and external rivalries, have escalated into a full-blown crisis. Despite a decrease in the intensity of the crisis in recent years, it remains a smoldering fire that could reignite at any moment. One of the contributing factors to the reduction in the scope of the crisis has been the agreements between two influential regional actors Iran and Turkey, despite their initial differences (Problem). This article, using the ZOPA approach, aims to answer the question: What are the reasons and points of agreement for the ZOPA region between Iran and Turkey, as influential actors in the Syrian crisis? (Question).The research findings, based on a descriptive-analytical method and using Deductive reasoning (Method), indicate that the changing situation in Syria has led to Turkey's inclination towards creating a zone of agreement. Within this zone, the two countries have reached agreements on issues such as the preservation of Assad's power, maintaining Syria's territorial integrity, repatriating Syrian refugees, and reconstructing the country (Findings).تحولات سوریه با شروع اعتراضات، درگیریها و ائتلافهای داخلی به موازات رقابتهای خارجی زمینهی تبدیل شدن به یک بحران تمام عیار را به وجود آورد. طی چند سال اخیر علیرغم فروکش کردن شدت بحران، اما میتوان آن را آتش زیر خاکستری دانست که با هر جرقهای احتمال برافروختن آن وجود دارد. یکی از علل کاهش دامنهی بحران توافقات دو بازیگر مؤثر منطقهای در این بحران یعنی ایران و ترکیه با وجود اختلافات ابتدایی بوده است (مسأله). این مقاله با اتکاء بر رهیافت زوپا (ZOPA) به دنبال پاسخ به این سؤال است که؛ علت و نقاط مورد توافق منطقهی زوپا بین ایران و ترکیه به عنوان کنشگران تأثیرگذار در بحران سوریه چیست؟ (سؤال). در بحران سوریه به عنوان پژوهش بر مبنای استدلال کل به جزء و با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی (روش) حاکی از آن است که چرخش اوضاع سوریه به نفع ایران زمینهی گرایش ترکیه به ایجاد منطقهی توافق را فراهم آورد که در این منطقه بر روی موارد ماندن اسد در قدرت، حفظ تمامیت ارضی سوریه، بازگشت آورگان سوری و بازسازی سوریه بین دو کشور توافق صورت گرفت (یافتهها).https://journals.abru.ac.ir/article_712228_e0b88e6f273474c55c92ee3be665b2c8.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410420240307Pakistan Army and Foreign Policy (Case Study: Kashmir Crisis, Durand Crisis and Terrorism)ارتش پاکستان و سیاست خارجی (مطالعه موردی: بحران کشمیر، بحران دیوراند و تروریسم)11213671222710.27834/CSIW.2403.1378.4.31.1FAمهدیمحمدنیااستادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد، ایران0000-0002-0381-6756ناصرپورحسندانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد، ایران0000-0003-3725-930XJournal Article20240121 Today, the influence and interference of the Pakistani military in politics has become a normal process. During the 75-year history of this country, no government has been able to complete its five-year term. This indicates the high position of the military in the political structure of this country. The purpose of this article is to investigate the influence of the military on Pakistan's foreign policy strategies. (Target) On this basis, this research by using a qualitative method and a descriptive analytical approach, seeks to answer the question of how the Pakistani army has influenced the foreign policy strategies of the country? The hypothesis of the article is that “By controlling the three main strategies of foreign policy, i.e. the necessity of internal and external balancing against India, the Durand problem and the necessity of not forming a strong government in Afghanistan and the fight against terrorism, the Pakistani army has been able to maintain its high position in the political structure of this country and become a key actor in Pakistan's foreign policy.” The collection of sources has been in the form of a library and the use of specialized magazines and reliable internet sites.امروزه نفوذ و دخالت نظامیان پاکستان در سیاست به یک روند عادی تبدیل شده است. در طول تاریخ ۷۵ ساله این کشور، هیچ دولتی نتوانسته است دوره پنج سال خود را تکمیل کند. این امر جایگاه بالای نظامیان در ساختار سیاسی این کشور را نشان میدهد. هدف از مقاله حاضر، بررسی تأثیرگذاری نظامیان بر راهبردهای سیاست خارجی پاکستان است. بر این اساس، این پژوهش با استفاده از روش کیفی و رویکرد توصیفی- تحلیلی به دنبال پاسخ به این سؤال است که ارتش پاکستان چگونه بر راهبردهای سیاست خارجی این کشور تأثیرگذار بوده است؟ در پاسخ به سؤال مذکور این فرضیه مطرح شده است که «ارتش پاکستان با کنترل سه راهبرد اصلی سیاست خارجی یعنی ضرورت موازنه سازی داخلی و خارجی در برابر هند، مسأله دیوراند و ضرورت عدم شکلگیری دولت قوی در افغانستان و مبارزه با تروریسم توانسته است جایگاه عالی خود در ساخت سیاسی این کشور را حفظ نموده و به بازیگر اصلی در سیاستگذاری خارجی تبدیل شود». گردآوری منابع به صورت کتابخانهای و استفاده از مجلات تخصصی و سایتهای معتبر اینترنتی بوده است.https://journals.abru.ac.ir/article_712227_32a0bfbf3a708acaa8b05d05bb9e4704.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410420240220The Impact of Sanctions on the Socio-Political Rights of Somali Citizensتأثیر تحریمها بر حقوق اجتماعی- سیاسی شهروندان سومالی13716371223410.27834/CSIW.2312.1332.4.31.7FAساراموسویدانشجوی دکترای علوم سیاسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران0000-0002-8947-4362علیباقری دولت ابادیاستاد گروه روابط بین الملل، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران0000-0002-4584-5870رضاالتیامی نیااستادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران0000-0002-8551-7310مجتبیشریعتیاستادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران0000-0002-0673-0990Journal Article20231225Ensuring the socio-political rights of citizens is one of the obligations of governments, which is clearly mentioned in the internal laws of countries. But guaranteeing these rights sometimes faces external obstacles. One of these obstacles is unilateral and multilateral sanctions. In spite of the fact that the states imposing sanctions always deny such an effect, but most of the researches conducted in this regard have rejected this proposition. One of the countries that has experienced the longest and most extensive unilateral and multilateral sanctions is Somalia. This article aims to answer the question: what effect did the sanctions have on the socio-political rights of Somali citizens? The hypothesis of the research points out that sanctions affect ordinary citizens more than the political system and its leaders. Therefore, they violate the socio-political rights of Somali citizens. To answer the research question; we used the global indicators of the right to life, the right to health, and the quality of governance during the period of sanctions against Somalia. The gathered data was evaluated with a documentary-descriptive method. The research findings empirically showed that the right to life and the right to health has been severely violated in Somalia during the years of sanctions, and the sanctions have not been able to bring about any improvement in governance indicators in this country. Also, from the theoretical dimension, the findings of other researchers regarding the negative effects of sanctions on human rights were confirmed.تأمین حقوق اجتماعی- سیاسی شهروندان یکی از وظایف حکومتها محسوب میشود که در قوانین داخلی کشورها به صراحت به آن اشاره میگردد. اما تأمین این حقوق گاه با موانع خارجی مواجه میگردد. یکی از این موانع، تحریمهای یکجانبه و چندجانبه هستند. علی رغم اینکه وضع کنندگان تحریم همواره چنین تأثیری را منکر میشوند اما اکثر پژوهشهای صورت گرفته در این خصوص، این گزاره را رد کردهاند. یکی از کشورهایی که طولانیترین و گستردهترین تحریمهای یکجانبه و چندجانبه را تجربه کرده است کشور سومالی است. این مقاله قصد دارد به این پرسش پاسخ دهد که تحریمها چه تأثیری بر حقوق اجتماعی-سیاسی شهروندان سومالی داشته است؟ فرضیه پژوهش به این نکته اشاره دارد که تحریمها بیش از نظام سیاسی و رهبران، شهروندان عادی را تحت تأثیر قرار میدهد. بنابراین ناقض حقوق اجتماعی- سیاسی شهروندان سومالیایی هستند. برای پاسخ به سؤال پژوهش؛ بر اساس شاخصهای جهانی حق حیات، حق سلامت و کیفیت حکمرانی در دوره اعمال تحریمها علیه سومالی با روش اسنادی- توصیفی مورد ارزیابی قرارگرفت. یافتههای پژوهش به لحاظ تجربی و مصداقی نشان دادند حق حیات و حق سلامت در سومالی طی سالهای اعمال تحریم به شدت نقض شده و تحریمها نتوانستهاند هیچ بهبودی در شاخصهای حکمرانی در این کشور ایجاد کنند. همچنین در بعد نظری یافتههای دیگر پژوهشها درخصوص تأثیرات منفی تحریم بر حقوق بشر تأیید گردید.https://journals.abru.ac.ir/article_712234_42b7420b3482ceb8444043545fcd38ea.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410420240220Explanation of the Karabakh Crisis based on Brecher's Crisis Management Modelتبیین بحران قرهباغ بر اساس مدل مدیریت بحران برچر16418671223510.27834/CSIW.2401.1338.4.31.8FAغلامعلیمرادیدکترای تخصصی روابط بینالملل و کارشناس مرکز مطالعات راهبردی ارتشمهردادصالحی یگانهدانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل، دانشگاه تهران، تهران، ایران0009-0002-2010-9153Journal Article20240102Explanation of the Karabakh Crisis based on Brecher's Crisis Management Model. The Nagorno-Karabakh crisis was an ethnic and territorial conflict between Armenia and Azerbaijan over the mountainous Nagorno-Karabakh region that lasted for more than thirty years. Finally, in September 2023, after a siege of several months, the Republic of Azerbaijan succeeded in completely capturing Karabagh. This crisis had historical, ethnic, religious and geopolitical roots, which have expanded and decreased under the influence of environmental variables. The main question of the article is what factors contributed to the rise of the Karabakh crisis?(question). In this research, <strong>Process-Tracing </strong>method (method) and Michael Brecher's crisis management theory (theoretical framework) have been used. Findings of the research indicate that in the emergence and escalation of the crisis between the two countries, the territorial proximity, ethnic-religious conflicts, geopolitical competitions of regional and extra-regional actors played a significant role. This crisis ended not with a diplomatic solution but with the use of force. According to Burcher's crisis management model, if an international crisis is ended by force, it will bring less stability. Therefore, the re-formation of the crisis between Baku and Yerevan is likely. In the post-crisis period, tensions can be seen in Armenia as a result of the influx of refugees from Nagorno-Karabakh to this country and people's dissatisfaction with Pashinyan. At the regional level, the balance of power has changed in favor of Baku, which can cause this country's adventures in the region in relation to Iran and Armenia. Also, the extensive presence of Turkey and Israel in the South Caucasus will intensify regional competition (findings).بحران قرهباغ درگیری قومی و سرزمینی بین ارمنستان و آذربایجان بر سر منطقه قرهباغ کوهستانی بود که بیش از سی سال به طول انجامید. نهایتاً در سپتامبر 2023، پس از یک محاصره چند ماهه، جمهوری آذربایجان موفق به تصرف کامل قرهباغ شد. این بحران ریشههای تاریخی، قومی، مذهبی و ژئوپلیتیکی داشت که تحت تأثیر متغیرهای محیطی گسترش و کاهش پیدا کرده است. در پژوهش پیشرو این پرسش مطرح میشود که چه عواملی در سیر تحول بحران قرهباغ نقش داشتهاند؟ (سؤال) با استفاده از روش ردیابی فرآیند (روش) و بهرهگیری از نظریه مدیریت بحران مایکل برچر (مبانی نظری) تلاش شد تا به این سؤال پاسخ داده شود. یافتههای پژوهش نشان میدهد در مرحله پیدایش و تصاعد بحران نزدیکی سرزمینی دو کشور، تضادهای قومی- مذهبی، رقابتهای ژئوپلیتیکی بازیگران منطقهای و فرامنطقهای، نقش قابل توجهی داشتند. این بحران نه با یک راهحل دیپلماتیک بلکه با استفاده از زور خاتمه پیدا کرد. طبق مدل مدیریت بحران برچر چنانچه یک بحران بینالمللی با زور خاتمه یابد ثبات کمتری به همراه خواهد داشت. بنابراین، شکلگیری مجدد بحران بین باکو و ایروان محتمل است. در دوران پس از بحران میتوان شاهد تنشهایی در ارمنستان در نتیجه هجوم پناهندهها از قرهباغ به این کشور و نارضایتی مردم از پاشینیان، بود. در سطح منطقهای موازنه قدرت به سود باکو تغییر پیدا کرده است که میتواند باعث ماجراجوییهای این کشور در منطقه در ارتباط با ایران و ارمنستان شود. همچنین، حضور گسترده ترکیه و اسرائیل در منطقه قفقاز جنوبی تشدید کننده رقابتهای منطقهای خواهد بود (یافتهها).https://journals.abru.ac.ir/article_712235_d4b1129955ab51149ccf67d32e6df402.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110410420240220Investigation the Causes of Lebanon's Political Crisis 2005-2019واکاوی علل بحران سیاسی لبنان (2019-2005)18721171223610.27834/CSIW.2401.1349.4.31.9FAسید امیرنیاکوییدانشیار، دانشگاه گیلان، گروه علوم سیاسی، رشت، ایران0000-0001-8865-8824سید حسینموسوی کردمیریدانشجوی کارشناسی ارشد روابط بینالملل، دانشگاه گیلان، گروه علوم سیاسی، رشت، ایران0009-0006-9891-8021Journal Article20240110The heterogeneous and mosaic socio-political conditions of Lebanon, which is rooted in the history of this country, are the main reason for the formation of unrest and the lack of consensus among political elites to create reconciliation between ethnic and religious groups and currents inside this country. But besides the above factor, other factors are also effective in this field. The current research tries to answer this question with a descriptive-analytical approach and through library that what were the most important influential factors in the formation of Lebanon's political crisis and its spread to other areas between 2005 and 2019? (question). In this research, the authors analyze the role of domestic, regional and international components by using the level of analysis approach as well as Little's security approach, which deals with socio-political cohesion and the type of security environment. The findings indicate that the internal differences between different ethnic and religious groups have caused the weakness of the government institution and they have provided the ground for foreign actors to play a role in the political sphere of Lebanon. In addition to the internal components, the interventionist role of foreign actors and their alliance with ethnic and religious groups with the aim of achieving their desired interests, has caused the failure to reach a collective agreement among the political elites of this country. This issue doubled the problem of fragmentation, instability and deep political, social and economic crises in Lebanon during the years 2005 to 2019 (findings)شرایط سیاسی_اجتماعی ناهمگون و موزاییکی لبنان که ریشه در تاریخ این کشور دارد، اصلیترین دلیل شکلگیری ناآرامیها و عدم اجماع نخبگان سیاسی برای ایجاد مصالحه بین گروهها و جریانهای قومی و مذهبی در داخل این کشور است. اما در کنار عامل فوق، عوامل دیگری نیز در این زمینه دخیل هستند. پژوهش حاضر سعی دارد با رویکردی تبیینی و شیوۀ گردآوری کتابخانهای به این سؤال پاسخ دهد که؛ مهمترین مؤلفههای تأثیرگذار در شکلگیری بحران سیاسی لبنان و گسترش آن بر دیگر حوزهها بین سالهای 2005 تا 2019 چه بودند؟(سؤال) در این پژوهش، نویسندگان با بهرهگیری از رویکرد سطح تحلیل و همچنین رویکرد امنیتی لیتل که به انسجامسیاسی اجتماعی و نوع محیط امنیتی میپردازد، نقش مؤلفههای داخلی، منطقهای و بینالمللی را مورد واکاوی قرار میدهند. یافتهها نشان میدهد که اختلافات داخلی بین گروههای مختلف قومی و مذهبی باعث ضعف نهاد دولت و فراهم کردن زمینه برای نقش آفرینی بازیگران خارجی در سپهر سیاسی لبنان شده است. در کنار مؤلفههای داخلی، نقش مداخلهگرایانه بازیگران خارجی و ائتلاف آنها با گروههای قومی و مذهبی با هدف دستیابی به منافع مورد نظر خود، باعث عدم حصول یک توافق جمعی در میان نخبگان سیاسی این کشور شده است. این مسئله معضل چندپارگی، بیثباتی و بحرانهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی عمیق لبنان در طول سالهای 2005 تا 2019 را دو چندان نمود (یافتهها).https://journals.abru.ac.ir/article_712236_640e9892caf2c3a8347d0152422b8c7c.pdf