دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110411420241221The Crisis of Political Parties and the Position of the Islamic Republic Party in the Integration of Islamist Forces (at the beginning of the revolution 1379)بحران احزاب سیاسی و جایگاه حزب جمهوری اسلامی در انسجام نیروهای اسلامگرا (در آغاز انقلاب1357)12771957110.27834/CSIW.2408.1431.4.35.1FAروژانحسام قاضیاستادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رباط کریم، تهران، ایران.0000-0002-9192-481Xفاطمهشهبازیگروه علوم سیاسی، واحد رباط کریم، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0009-0001-1521-3258Journal Article20240812This research aims to explain the role and position of the Islamic Republic Party in creating solidarity and unity among Islamist forces and the crisis of political parties at the beginning of the 1979 revolution. Using Huntington's approach, it examines the party's evolution in four stages: factionalism, bipolarization, expansion, and institutionalization. The main issue of the aforementioned article is: What role and position did the Islamic Republic Party have in uniting Islamist forces at the beginning of the 1979 revolution? In this study, an attempt has been made to use content analysis (descriptive) method to investigate how the Islamic Republic Party, with its factional approach after the revolution and the presence of Islamic parties within it, witnessed the entry of its members into the executive-administrative cadre and the organization and integration of Islamist forces in the newly established system of the Islamic Republic of Iran at the beginning of the revolution. Given the power crisis in political parties, the presence of competing non-Islamic political parties in the early days of the revolution (such as leftist and rightist currents) was practically completely limited, leading to the integration of Islamist forces into the bureaucratic structure after the 1979 revolution.این پژوهش باهدف تبیین نقش و جایگاه حزب جمهوری اسلامی در ایجاد همبستگی و اتحاد میان نیروهای اسلامگرا و بحران احزاب سیاسی اوایل انقلاب سال 57 با رویکرد هانتینگتون؛ به فراگرد تحول حزب در چهار مرحله جناحگرایی، دوقطبی شدن، گسترش و نهادمندی میپردازد و مساله اصلی مقاله مذکور عبارتست از اینکه؛ حزب جمهوری اسلامی در ابتدای پیروزی انقلاب 57 از چه نقش و جایگاهی در انسجامبخشی به نیروهای اسلامگرا برخوردار بوده است؟ در این پژوهش تلاش شده تا با روش تحلیل محتوای توصیفی به این تحقیق پرداخته شود که حزب جمهوری اسلامی با رویکرد جناحگرایی بعد از انقلاب و حضور احزاب اسلامی در این حزب، شاهد ورود اعضای آن به کادر اجرایی– اداری و ساماندهی و انسجام نیروهای اسلام گرا در نظام تازه تأسیس جمهوری اسلامی ایران در ابتدای انقلاب بوده است که با توجه به بحران قدرت در احزاب سیاسی عملاً عرصه حضور جریانهای غیراسلامی سیاسی رقیب در اوایل انقلاب (همچون جریان چپ و راست) تماماً محدود شد و منجربه انسجام نیروهای اسلام گرا در ساختار بوروکراتیک بعد از انقلاب 57 گردید.https://journals.abru.ac.ir/article_719571_d9fecbfa3977073bb7a27434c0bf9646.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110411420241221A Comparative Study of the Political-Security Strategies of Iran and Arab Nations in Confronting Israel (1979-2023)بررسی مقایسهای راهبرد سیاسی- امنیتی ایران و اعراب در مواجهه با رژیم صهیونیستی از 1979 تا 2023284571957210.27834/CSIW.2401.1351.4.35.2FAابراهیمطاهریدانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، علوم سیاسی و تاریخ، دانشگاه یزد، یزد، ایرانسید حامدسعیدیدانش آموخته کارشناسی ارشد مطالعات منطقه ای، دانشگاه یزد، یزد، ایرانJournal Article20240112When Theodor Herzl, the theoretician of the Zionist political movement, wrote the book ''The Jewish State'', he envisioned the ideal of a Jewish state. This vision was ultimately realized with the support of major powers, particularly the United States and England, leading to the establishment of Israel in the occupied territories. Since the formation of Israel in the Middle East, various Islamic countries have adopted different strategies to confront this regime. The research question is: What are the characteristics of the political-security strategies of Iran and Arab nations in facing Israel? In response, it can be stated that Iran's strategy is based on hard military balancing and an asymmetric deterrence network aimed at restraining and diminishing this regime, ultimately delivering a decisive blow. In contrast, the political-security strategy of Arab nations was defined by a focus on the immediate destruction of this regime through direct military confrontation until 1979. Since then, the strategy of Arab countries can be better understood through two approaches: appeasement and hedging. The purpose of this research is to compare the political-security strategies of Iran and Arab nations in confronting Israel using a comparative qualitative research method.زمانی که تئودور هرتزل نظریهپرداز جنبش سیاسی صهیونیسم، کتاب دولت یهودی را مینوشت در ذهن خود آرمان دولت یهودی را میپروراند. مدتها بعد با همراهی قدرتهای بزرگ بهویژه آمریکا و انگلستان این امر محقق و دولت یهودی در سرزمینهای اشغالی شکل گرفت. از زمان شکلگیری اسرائیل در خاورمیانه کشورهای مختلف اسلامی، راهبردهای مختلفی برای مواجهه با این رژیم در پیش گرفته اند. سؤال پژوهش این است که راهبرد سیاسی- امنیتی ایران و اعراب در مواجهه با اسرائیل دارای چه ویژگیهایی بوده است؟ هدف این پژوهش بررسی مقایسهای راهبرد سیاسی- امنیتی ایران و اعراب در مواجهه با اسرائیل با بهرهگیری از روش پژوهش کیفی مقایسهای و رویکرد تطبیق نظریه با مورد است. یافتههای پژوهش نشانمیدهد در حالی که راهبرد ایران بر مبنای موازنهگری سخت نظامی و شبکه بازدارندگی نامتقارن باهدف مهار و سپس کوچکسازی این رژیم و نهایتاً وارد آوردن ضربه نهایی متمرکز شده است، راهبرد اعراب بهویژه از 1979م در قالب راهبرد مصونسازی به نحو بهتری قابلدرک است.https://journals.abru.ac.ir/article_719572_027b82cd55c2dc9a4ebfb966e8c12270.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110411420241221Speech Acts by Chinese leaders in Iran Nuclear Crisisتحلیل کنشهای گفتاری رهبران چین در بحران هستهای جمهوری اسلامی ایران467371957310.27834/CSIW.2405.1403.4.35.3FAشهروزشریعتیدانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران0000-0002-5254-4849علیناصریدانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشگاه تربیتمدرس، تهران، ایران.0000-0002-4706-4840Journal Article20240527The nuclear negotiations of the Islamic Republic of Iran following the Islamic Revolution have become one of the most significant aspects of Iran's foreign policy. Consequently, an understanding of the strategies employed by the various countries involved in these negotiations is of great importance to Iran's decision-makers, enabling them to pursue national interests in nuclear negotiations and other comparable cases within Iran's foreign policy. China has been an international mediator in the nuclear negotiations with Iran since 2006. Despite its involvement in the nuclear negotiations between Iran and the West, China's contradictory stance towards Iran's nuclear programme has rendered the rationale behind this country's actions opaque. The principal aim of this research is to examine the manner in which the official stance of the People's Republic of China towards Iran's nuclear programme was formulated during the so-called 5+1 negotiations with Iran. The findings of the study, which was based on Copenhagen school theory, indicate that despite China's efforts to de-securitise Iran's nuclear programme, the "speeches acts" of Beijing's leaders were predicated on the securitisation of Iran's nuclear activities. In order to test this hypothesis, this research employed a qualitative content analysis methodology and evaluated the speech acts of statements made by senior Chinese negotiators.مذاکرات هستهای جمهوری اسلامی ایران بعد از انقلاب اسلامی بهعنوان یکی از مهمترین مسائل سیاست خارجی ایران تبدیلشده است. بر این اساس، شناخت راهبردهای هریک از کشورهای حاضر در مذاکرات هستهای یاریدهنده تصمیمگیرندگان ایران برای پیگیری منافع ملی در مذاکرات هستهای یا دیگر موارد مشابه در سیاست خارجی ایران است. یکی از کشورهای میانجی بینالمللی که در مذاکرات هستهای با ایران از سال 2006 حضورداشته است و به نظر میرسد همسویی بیشتری نسبت به سایر کشورها، با ایران دارد کشور چین است. هرچند چین از سال 1385 وارد فرایند مذاکرات هستهای ایران و غرب شد اما رفتار متناقض این کشور در قبال ایران هستهای، همواره منطق این کشور را در قبال برنامه هستهای ایران مبهم ساخته است؛ پرسش اصلی این پژوهش ناظر بر این مسئله است که رویکرد رسمی دولت جمهوری خلق چین در قبال برنامه هستهای ایران طی مذاکرات موسوم به 5+1 با ایران چگونه صورتبندی شده است؟ یافتههای پژوهش بر اساس آموزههای مبتنی بر کنشگفتار در نظریه مکتب کپنهاگ نشان میدهد راهبرد جمهوری خلق چین در قبال برنامه هستهای ایران در گفتمان خیزش صلحآمیز این کشور مستتر است و حفظ و گسترش منافع سیاسی، امنیتی و تجاری چین در نظام بینالمللی موجب شده است که رهبران این کشور جهتگیری دوگانه اما قابل پیشبینی را در قبال برنامه هستهای ایران داشته باشند. پژوهش همچنین نشان داده است با وجود برخی تلاشهای چین برای امنیتزدایی از پرونده هستهای ایران اما کنش گفتارهای مبتنی بر امنیتیسازی در قبال برنامه هستهای ایران برتری محسوسی دارد. این پژوهش برای آزمون فرضیه از روش تحقیق تحلیل محتوای کیفی و ارزیابی کنشگفتاری امنیتی اظهارات مذاکرهکنندگان ارشد چینی که در منابع خبری و یا خاطرات مذاکرهکنندگان منتشر شد، استفاده کرده است.https://journals.abru.ac.ir/article_719573_ae8b4783bbfb823ed832c36457b56383.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110411420241221Advocacy Journalism and the Palestinian Crisis: Redefining the Role of Independent Media in Addressing the Palestine-Israeli Occupationروزنامهنگاری مدافعهگرا و بحران فلسطین: بازتعریف وظایف رسانههای مستقل در قبال فلسطین و اشغالگری اسرائیل749371957510.27834/CSIW.2407.1413.4.35.4FAهاتفپوررشیدیگروه ارتباطات. دانشگاه ادیان و مذاهبJournal Article20240709 Advocacy journalism, recognized as a significant and influential style of reporting, has garnered substantial attention from journalists in recent decades, particularly in the context of conflicts and disputes. By positioning themselves as advocates for the oppressed, journalists utilizing this style aim to convey the lived experiences and perspectives of marginalized groups to a wider audience. As demonstrated by the experiences of the Vietnam, Iraq, and Arab Spring conflicts, advocacy journalism can contribute to significant shifts in the trajectory and outcomes of oppressive conflicts. In the specific context of Palestine, it is argued that this style of reporting has the potential to significantly alter the international community's engagement with this complex issue. This article, employing an analytical and descriptive approach with a documentary review methodology, examines the ways in which advocacy journalism can illuminate the multifaceted dimensions of the Israeli occupation in the era of new media. The core hypothesis of this research posits that advocacy journalism, by utilizing new and independent media platforms, can play a crucial role in accurately representing Palestinian narratives and challenging Western media narratives that often support Zionism and contribute to the distortion of global public opinion.روزنامهنگاری مدافعهگرا بهعنوان یکی از سبکهای روزنامهنگاری مهم و مطلوب برای جلب آرای افکار عمومی و بیان مظلومیت افراد تحت ستم، در دهههای اخیر مورد توجه جدی روزنامه نگاران، به ویژه در منازعات و درگیریها قرار گرفته است. روزنامهنگار مدافعهگرا خود را در جایگاه افراد تحت ستم قرار داده و احساسات این افراد را به جهانیان مخابره میکند. تجربه جنگهای ویتنام، عراق و بهار عربی نشان داده است که این سبک روزنامهنگاری میتواند تغییرات عمدهای را در روند و پایان نبردهای ظالمانه اعمال نماید. در موضوع فلسطین نیز این سبک روزنامه نگاری میتواند تغییری اساسی در رویکردهای جامعه جهانی به این مساله ایجاد کند. این مقاله که به روش تحلیل و توصیفی و با رویکرد بررسی اسنادی نگارش یافته، درصدد پاسخ به این پرسش است که روزنامهنگاری مدافعگرا در عصر رسانههای نوین، چگونه میتواند در روشنگری ابعاد اشغالگری رژیم اسرائیل ایفای نقش کند. فرضیه این پژوهش نیز بر این مسأله استوار است که روزنامه نگاری مدافعهگرا میتواند با بهرهگیری از رسانههای نوین و مستقل، نقشی اساسی در انعکاس واقعی مسائل فلسطین و مقابله با رسانههای غربی حامی صهیونیسم که به دنبال انحراف افکار عمومی جهانی هستند، ایفا نماید. شرایط امروز جهانی و توسعه فناوریهای نوین، توفق و مونولوگ غرب در مواجهه با موضوع فلسطین را تغییر داده است و روزنامهنگاری مدافعهگرا با استفاده از توان رسانههای جدید و مستقل تلاش دارد با ایجاد گفتمان جدیدی در خصوص فلسطین، نماینده مردم این خطه باشد و موجی از همراهی و اقدامات اساسی در قبال اشغال فلسطین ایجاد کند.https://journals.abru.ac.ir/article_719575_6833e5de2a4a8b074290e79411415d9b.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110411420241221Soft Approaches of the Islamic Republic in dealing with the Crisis of Terrorism in Sistan and Baluchistan Provinceرویکردهای نرم جمهوری اسلامی در مقابله با بحران تروریسم در استان سیستان و بلوچستان9411471957610.27834/CSIW.2401.1358.4.35.5FAمهدینادریدانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0002-8336-0110سید مهدیحسینیدانشجوی دکتری مطالعات سیاسی انقلاب اسلامی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانJournal Article20240128This study, employing a qualitative method of thematic analysis based on upstream documents and in-depth interviews with experts, seeks to address the following question: "What were the non-armed approaches of the Islamic Republic of Iran in addressing terrorism in the province of Sistan and Baluchistan during the first fourteen decades of the Islamic Revolution?" While unarmed approaches in counter-terrorism are often proactive and preemptive, they do not typically result in the complete physical dismantling of terrorist organizations. In the case of the Islamic Republic of Iran, non-armed and soft approaches to counter-terrorism function as "essential and effective facilitators" in advancing security and military strategies. Research findings emphasize that, among the spectrum of non-armed and soft approaches, only one-quarter of the governance strategies have involved a legal-judicial dimension, with the remaining approaches focusing on cultural-social aspects. Specifically, non-armed governmental approaches to countering terrorism in the Southeast have included policies and programs focused on maximizing security, addressing essential economic and livelihood needs of the population, emphasizing the ethical considerations of the conflict, adopting authoritative and responsible actions, and implementing measures that have promoted legitimacy and effectiveness.مطالعات تحقیقاتی و روشمند بر این نکته تأکید دارد که میتوان «طرحها، تصمیمها و اقدامات» نسبتاً منظم و پرتکرار یک واحدسیاسی را کشف و فرموله کرد. بر این اساس، نگارندگان با اتخاذ روش کیفی از نوع تحلیل مضمون ناظر بر اسناد بالادستی و مصاحبههای عمیق با صاحب نظران، درصدد پاسخ به این سؤال هستند: «... رویکردهای نرم جمهوری اسلامی ایران در مقابله با بحران تروریسم در استان سیستان و بلوچستان چه بوده است؟» رویکردهای نرم در مقابله با تروریسم، اغلب کنشگرا و پیشدستانه است ولی موجب هدم و حذف فیزیکی کامل ساختار تروریسم نمیشود. در جمهوری اسلامی ایران، رویکردهای نرم در مقابله با تروریسم، نقش پیشران ضروری و کارآمد در پیشبرد رویکردهای امنیتی و نظامی دارد. یافته ها تحقیق بر این نکته تأکید دارد که از مجموعه رویکردهای نرم، صرفاً یک چهارم رویکردهای حاکمیت از سنخ حقوقی- قضائی و سایر رویکردها جنبه فرهنگی- اجتماعی داشته است. رویکردهای نرم در مقابله با تروریسم در استان سیستان و بلوچستان شامل سیاستها و برنامههایی نظیر تأکید بر تأمین حداکثری امنیت، رفع نیازهای ضروری اقتصادی و معیشتی مردم؛ توجه و تأکید بر ملاحظات اخلاقی منازعه؛ اقدام مقتدرانه و مسئولانه؛ و کارآمدی مشروعیتبخش بوده است. نتایچ اتخاذ چنین رویکردی در ج.ا. ایران منجر به «کاهش جذب نیروهای جدید در گروههکهای تروریستی» گردیده است.https://journals.abru.ac.ir/article_719576_654be277f5b00933cdc960a4d2f1822d.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110411420241221A Criminological Analysis of War Crimes in the Palestinian Crisis: A Constructivist Approachریشهیابی جرم شناختی علل ارتکاب به جنایات جنگی منطقهای در بحران فلسطین با تأکید بر آموزههای نظریه سازهانگاری11514171957710.27834/CSIW.2406.1404.4.35.6FAسیدمحمدرضاموسوی فرداستادیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی ، واحد سمنان ، دانشگاه آزاد اسلامی ، سمنان، ایران0000-0001-8735-9363مریمفراتیاستادیار گروه حقوق کیفری و جرم شناسی، واحد دامعان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایرانفرشیدبهادردانشجو دکتری جامعه شناسی سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانJournal Article20240601International crises and the resulting crimes often raise questions about the underlying causes that threaten regional peace and security. Understanding these root causes is crucial for both strategically preventing future conflicts and managing current tensions. Theories, when applied to specific events, provide a valuable framework for analyzing complex realities and developing more effective interventions. The ongoing Palestinian-Israeli conflict, deeply rooted in ideological and identity-based differences, exemplifies this need for in-depth analysis. This research, employing a descriptive-analytical approach and utilizing documentary and library methods, aims to address the following question: What are the criminological and political roots of the persistent instability and recurrent crises in the Middle East, with a particular focus on the Israeli-Palestinian crisis? The historical and strategic depth of the conflicts in the Middle East, often intertwined with issues of identity, contribute to its perpetual state of conflict and crisis. This volatile environment also facilitates the commission of other international crimes in the region. Research findings indicate that to prevent future international crimes in the Middle East, this study identifies three critical strategies: bolstering the integrity of international organizations by ensuring their neutrality, promoting regional political and religious discourse without external influence, and facilitating the recognition of the State of Palestine through peaceful, politically-negotiated in accordance with international legal frameworks.برخی مواقع با نگاهی به بحرانها و جنایات بینالمللی نوع بشر را در این فکر فرو میبرد علل و علت چنین التهاباتی که صلح و امنیت منطقهای را زیر سؤال میبرد را چگونه میتوان تبیین کرد تا از آن طریق بتوان ضمن کنترل تنشها در وضع موجود، در آینده ضمن حل ریشهای مسائل بتوان به صورت راهبردی از بروز چنین نا بسامانی پیشگیری به عمل آید. اینجاست که نظریهها با نگاه در وقایع میتواند مکانیسمی را در اختیار ما قرار دهد که واقعیت موجود را بهتر درک کنیم.به نظر میرسد اختلافات کنونی در قضیه فلسطین و اسرائیل نوعاً عقیدتی و هویتی است، همین میتواند ضرورت این مطالعه را بیش از پیش حقایق موجود را برای ما روشن کند. در این جستار تحقیقاتی با رویکردی توصیفی- تحلیلی در عین حال با بهره جستن از روش اسنادی و کتابخانهای میخواهیم به جواب این سؤال برسیم علل و ریشههای جرم شناختی و سیاسی التهابات و بحرانهای مکرر خاورمیانه با تأکید بر قضیه فلسطین و اسرائیل چیست؟ با توجه به اینکه اختلافات در خاورمیانه ریشهای تاریخی و راهبردی است به نوعی هویتی میباشد به همین دلیل همیشه محل درگیری و بحران است به همین دلیل به علت همین فضای التهاب آور نوعاً تحقق جنایات جنگی دیگر جنایات بینالمللی در این منطقه امری متحمل است. یافتههای تحقیقاتی حاکی از آن است؛ گسترش نقش واقعی سازمانهای بینالمللی به دور از هرگونه سیاسی کاری، تقویت گفتمانهای سیاسی و مذهبی براساس ترتیبات منطقهای بدون دخالت قدرتها، شناسایی کشور فلسطین وفق اسناد بینالمللی در قالب رویکردهای سیاسی مسالمت آمیز میتواند رویکرد پیشگیرانه از منظر جرم شناسی جنایات بینالمللی در آینده خاورمیانه باشد.https://journals.abru.ac.ir/article_719577_0b40c53670fcf0e73d456dc3da4b16c0.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110411420241221Analyzing the United Nations' Performance in the Palestine-Israel Conflict; ower or Lawواکاوی عملکرد سازمان ملل متحد در جنگ فلسطین و رژیم صهیونیستی؛ غلبه قدرت یا حقوق14216271957910.27834/CSIW.2402.1369.4.35.7FAجوادصالحیدانشیار گروه روابط بین الملل دانشگاه تهران، تهران، ایرانحسینمحسنیدانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0001-5713-4315Journal Article20240217Considering the critical role of the United Nations in maintaining international peace and security, this research analyzes its performance during the Gaza War. The analysis examines the specific actions and inactions of the Security Council, the General Assembly, and the Secretary-General in the context of this conflict. Through the lens of realism theory, the findings reveal that the pursuit of international peace and security is inextricably intertwined with the interests of major global powers. The Gaza War serves as a stark example of the difficulties the UN faces when these interests are in conflict with its primary objectives. This situation highlights the reality that international institutions, despite their formal authority, often play a secondary role to dominant political forces. The study concludes that effective peacebuilding requires acknowledging and addressing the concerns of major powers, which often leads to political considerations outweighing legal principles. This research utilizes an explanatory-analytical approach, drawing on library and internet-based sources.پزوهش حاضر با توجه به اهمیت نقش و کاردکرد سازمان ملل متحد در حفظ صلح و امنیت بینالمللی به دنبال واکاوی عملکرد سازمان در جنگ غزه است. نظر بر همین مسأله، مقاله به چگونگی ایفای نقش شورای امنیت، مجمع عمومی و دبیرکل سازمان در این منازعه متمرکز شده است. در چارچوب نظریه نورئالیسم، نتایج حاکی از آن است که نمیتوان گسستی میان حفظ صلح و امنیت بینالمللی با قدرتهای بزرگ و منافع آنها برقرار کرد؛ خصوصاً اینکه در بحران مزبور، هدف اصلی و اولیه سازمان ملل به شدت با چالش مواجهه شده است. لذا میتوان گفت که نهادهای بینالمللی و از جمله سازمان ملل متحد به مثابه بازیگری حاشیهای در کنار نفوذ قدرتهای بزرگ قلمداد شده و جنگ غزه بیانگر این حقیقت است که نمیتوان صلح را بدون توجه به رضایتمندی قدرتهای بزرگ حفظ و یا ایجاد کرد؛ به تعبیری بهتر، با تحلیل عملکرد سازمان ملل متحد میتوان گفت که قدرت حقوقی مغلوب قدرت سیاسی شده است. روش پژوهش تبیینی- تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات نیز از نوع کتابخانهای و اینترنتی است.https://journals.abru.ac.ir/article_719579_49c28a055c85d28dcd2385ac04d17bed.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110411420241221Forecasting the Area of Water Resources of the Tigris and Euphrates River Basin in 2040 and the Effects of Water Reduction on Geopolitical Conflictsپیش بینی مساحت منابع آبی حوضه رود دجله وفرات در سال 2040 و اثرات کاهش آب برتنش های ژئوپلیتیکی16319371968210.27834/CSIW.2410.1464.4.35.8FAرسولافضلیاستاد جغرافیای سیاسی، گروه جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-8863-044Xمیثمارگانیدانشیار گروه سنجش از دور و جی ای اس دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-6577-4443یاشارذکیدانشیار گروه جغرافیای سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-7117-0360زهراانصاریدانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-6095-0356Journal Article20241027Machine learning algorithms were used to predict the area of water resources in the Tigris and Euphrates River basins. A descriptive-analytical method analyzed the relationship between water resource forecasting and geopolitical conflicts. The study’s main question is how changes in water resource areas from 2000 to 2023 will impact geopolitical tensions by 2040. Predictions indicate a decline in water resources from 8,356.16 km² in 2020 to 5,956.04 km² in 2040, with the gradient boost method achieving the highest accuracy. This reduction is driven by Turkey’s dam construction in the upper Tigris basin and climate change, leading to a water crisis and heightened geopolitical tensions among Iran, Turkey, Syria, and Iraq. Hydropolitical challenges are expected to create both tensions and opportunities for cooperation among basin countries. To address these challenges, the study suggests establishing a regional union for integrated water resource management. This union would include all four basin countries and aim to reduce tensions through collaborative water governance and sustainable resource management. Integrated efforts are essential to mitigate climate change impacts, ensure equitable water distribution, and prevent future conflicts. The research emphasizes the urgent need for regional cooperation to balance competing interests and secure the future of shared water resources.از الگوریتمهای یادگیری ماشین برای پیشبینی مساحت منابع آبی حوضه رود دجله و فرات استفاده شد. برای تحلیل رابطهی بین پیش بینی منابع آبی با تنشهای ژئوپلیتیکی از روش توصیفی- تحلیلی استفاده شد. مسئلهی اساسی پژوهش این است که، با توجه به سیر زمانی تغییرات مساحت منابع آبی حوضه رود از سال 2000 تا 2023، مساحت منابع آبی حوضهی رود دجله و فرات در سال 2040 چه میزان خواهد شد و این میزان چه تأثیری بر تنش های ژئوپلیتیکی خواهد داشت؟ نتایج پیشبینی نشان میدهد که روش گرادیان تقویتی دقت بالاتری دارد و مساحت منابع آبی حوضه رود از 8356.16 در سال 2020 به 5956.04 کیلومتر مربع در سال 2040 کاهش یابد. کاهش سطح منابع آبی متاثر از سدسازیهای ترکیه در حوضه ی بالادست رود و تغییرات اقلیمی هستند این عوامل سبب بحران آبی و تنشهای ژئوپلیتیکی میان ایران، ترکیه، سوریه و عراق خواهد شد. اختلافات هیدروپلیتیکی هم سبب تنش و هم همگرایی بین کشورهای حوضه خواهد شد. راهکار ارائه شده در پژوهش در جهت کاهش تنش ها برای مدیریت یکپارچه منابع آب، تشکیل اتحادیه منطقهای حوضه دجله و فرات جهت مدیریت یکپارچه منابع آب شامل چهار کشور حوضه میباشد.https://journals.abru.ac.ir/article_719682_9ceec4dd88b56a881f95d7474d118688.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110411420241221The Challenges of People's Legislation in Islamic Governance: An Examination of the Conditions of Legitimacy of Legislation in the Thought of Muhammad Baqir Sadrچالشهای قانون گذاری مردم در حکمرانی اسلامی با بررسی شرایط صحت شرعی تقنین از دیدگاه شهید صدر19421571957410.27834/CSIW.2409.1444.4.35.9FAمحمودفلاحاستادیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی0009-0009-0693-1061مهدیموسوی ابراهیمیپژوهشگر موسسه تخصصی فقه و اصول امام کاظم علیه السلام، قم، ایران0009-0008-2564-8141Journal Article20240909Confronted by the complexities of the modern world, the Islamic world has encountered numerous novel and diverse challenges. Among these emerging issues and crises created by republic-based governance is the question of the "extent of popular participation in the legislative process." This article, employing an inductive and conventional qualitative method and analyzing the works of Martyr Muhammad Baqir al-Sadr, investigates the challenge of popular legislation within Islamic governance as one of the crucial governance challenges in the contemporary Islamic world. The central hypothesis of this research is that a crucial governance challenge within the contemporary Islamic world can be addressed by examining the legitimacy of popular legislation from the perspective of Martyr Sadr. The findings indicate that, according to Martyr Sadr's thought, the conditions for the legitimacy of popular legislation are categorized under the following headings: adherence to "Mantaqat al-Faragh", consideration of the nation's interests, adaptation to temporal and spatial contexts, qualifications of the legislator, limiting the relationship between man and nature, and finally, compliance with the constitution.جهان اسلام پس از مواجهه با جهان مدرن، با مسائل جدید و بسیار متنوعی مواجه شده است. از جمله مسائل و بحرانهای نوپدید که با حکمرانی مبتنی بر جمهوریت ایجاد شد، مسئله «گستره حضور مردم در عرصه قانونگذاری» است. مقاله پیشرو با کاربست روش کیفی استقرائی و عرفی با مطالعه آثار شهید صدر به بررسی چالش قانونگذاری مردم در حکمرانی اسلامی پرداخته و با پرسش از شرایط صحت شرعی قانونگذاری مردم از دیدگاه شهید صدر، به یکی از مهمترین چالشهای حکمرانی در جهان اسلام معاصر پاسخ دادهاست. یافتههای تحقیق حاضر این است که در اندیشه شهید صدر، شرایط صحت شرعی قانونگذاری مردم، ذیل عناوینِ رعایت منطقة الفراغ شرعی، رعایت مصلحت عموم امت، تطبیق با مقتضیات زمان و مکان، مراعات شرایط مربوط به شخص قانونگذار، تحدید به رابطه انسان با طبیعت و در نهایت مطابقت با قانون اساسی، دستهبندی گردیده است. شهید صدر با این صورتبندی از نسبت شریعت و قانون موضوعه، در عرصه رابطه شریعت با الگوى مردمسالارى دینى، تحولی رقم زد که مىتوان آن را گذار از نظم سیاسی سنتی به نظم سیاسی مردمى تعبیر کرد. با توجه نظام اندیشگی شهید صدر، شریعت اسلامی از ظرفیت لازم براى حمایت تئوریک از نظریه مردمسالارى دینى برخوردار است.https://journals.abru.ac.ir/article_719574_0a1f9aaaef6b99aed913da3e76e19140.pdf