دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 4 3 2017 12 22 Islamic Revolution and Structural Changes of Shiite Clergy انقلاب اسلامی و دگرگونی ساختاری روحانیت شیعه 9 25 32129 10.2783.4999/QJPR.2003.1108.081 FA محمدحسین بادامچی دکتری جامعه‎شناسی فرهنگی، پژوهشگر اندیشکده راهبردی مهاجر دانشگاه شریف Journal Article 2017 08 23 Unlike Sunni clergy, most of the analyzers of the history of Iran before the Islamic revolution, considered Shiite clergy as “associated with civil society” not government. In fact, except in a few cases in some periods from the late Safavid and early Qajar that there is a close link between “religion institution” and “Government and monarchy institution”, in other cases both theoretically and practically, Shiite clergy emerged as defender of Shiite civil society and critic of the power institution. The present study, on the basis of Shahid Motahari`s consideration from distinction of Shiite clergy and Sunni clergy tries to provide historical narrative from the change of structural situation of Shiite clergy from civil society toward government, from the Constitutional Revolution to the years after the revolution and by planning the effect of this basic structural metamorphosis on political theology of Shiite, Warn of its evolution in recent decades. چکیده عمده تحلیل‌گرانِ تاریخ ایران پیش از انقلاب اسلامی، روحانیت شیعه را بر خلاف روحانیت اهل سنت، نهادی «متحد جامعه مدنی» و نه «متحد دولت» تلقی کرده‎اند. درواقع، جز در مواردی اندک در دوره‎های معدودی از اواخر صفویه و اوایل قاجار که پیوند نزدیکی میان «نهاد دین» و «نهاد دولت و سلطنت» پدید می‎آید، در باقی موارد، چه به لحاظ نظری و چه به لحاظ عملی، روحانیت شیعه به عنوان مدافع جامعه مدنی شیعی و منتقد نهاد قدرت ظاهر می‏شود. این مقاله، بر پایه تلقی شهید مطهری از تمایز روحانیت شیعه و روحانیت سنّی می‎کوشد روایتی تاریخی از تغییر موقعیت ساختاری روحانیت شیعه از جانب جامعه مدنی به سوی حکومت، از دوره مشروطه تا سال‎های پس از انقلاب ارائه دهد و با طرح تأثیر این دگرگونی ساختاری بنیادین بر الهیات سیاسی شیعی، نسبت به تحول آن در دهه‎های اخیر هشدار دهد.

https://journals.abru.ac.ir/article_32129_bcf2f66f664752357168c5899a82bccd.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 4 3 2017 12 22 The Characteristics of a Young Revolutionist Believer Student in Supreme Leader`s view شاخص‏ های طلبۀ جوان مؤمن انقلابی از دیدگاه مقام معظم رهبری 27 48 32130 10.2783.4999/QJPR.2003.1108.082 FA سید مصطفی احمد زاده استادیار علوم قرآن و حدیث، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی Journal Article 2017 08 24 Abstract The Supreme Leader of Iran has used the term “young revolutionist believer” many times in his speeches in recent decade and he tried to explain the characteristics of an ideal young person in Islamic Republic of Iran. The aim of this article is to show the features of a young revolutionist believer student, So we tried to qualitatively analyze the content of Supreme Leader`s speech. First of all we found and classified the features of a young revolutionist believer student then we tried to define its feature`s on the basic, qualitative and aspectual levels based on Islamic criteria-graphy. The main question of this article is “What are the features of a young revolutionist believer student?” To answer this question we found 42 features for a young revolutionist believer student that can be used in personal, social, and managerial planning and policy making. چکیده مقام معظم رهبری به‏ویژه در دهۀ اخیر بارها در سخنرانی‏هایشان عبارت «جوان مؤمن انقلابی» را به کار برده‏اند و با تبیین ویژگی‏های آن، الگوی ترازِ جوان در جمهوری اسلامی ایران را به تصویر کشیده‏اند. هدف این پژوهش دستیابی به شاخص‏های طلبۀ جوان مؤمن انقلابی است؛ ازاین‎رو با تحلیل محتوای کیفی سخنان مقام معظم رهبری، نخست شاخص‎های «جوان مؤمن انقلابی» استخراج و دسته‏بندی شده و سپس بر پایۀ آن و بر اساس مدل شاخص‏نگاری اسلامی، شاخص‏های «طلبۀ جوان مؤمن انقلابی» در سطوح بنیادی، ابعادی و کیفی تعریف شده است. سوال اصلی مقاله این است که بر اساس دیدگاه مقام معظم رهبری، طلبۀ جوانِ مؤمنِ انقلابی چه شاخص‏هایی دارد؟ برای پاسخ به این سوال42 شاخص در سه مقولۀ جوان، مؤمن و انقلابی برای «طلبۀ جوان مؤمن انقلابی» به دست آمده است که می‏تواند دستمایۀ سیاستگذاری و برنامه‏ریزی فردی، اجتماعی و مدیریتی طلاب جوان قرار گیرد.

https://journals.abru.ac.ir/article_32130_dfe55b7e653dffe936a78a08bbe0af8e.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 4 3 2017 12 22 The Relationship between Religion and Politics in the Political Thought of Khwaja Tusi رابطه دین و سیاست در اندیشه سیاسی خواجه طوسی 49 69 32131 10.2783.4999/QJPR.2003.1108.083 FA داود محبی استادیار حقوق عمومی دانشگاه قم ژاله غنی کارشناسی ارشد حقوق عمومی دانشگاه قم Journal Article 2017 10 18 Abstract The present study investigates the relationship or lack of relationship Khwaja Tusi policy book.The main question of this study is that how the relationship between religion and politics has formed in the intellectual system of Khwaja Tusi? To answer the mentioned question, hypothesis of the study is that there is a direct link between religion and politics in thought of Khwaja so that he catches Quranic verses in order to explain his viewpoint about religion and politics relationship. The research method is descriptive-analytic that is analyzed by library resources and extraction of the Quranic verses contained in the Book of Politics (Siyasat-name). By writing Politics (Siyasat-name) and addressing ruler, by formation a new political thought in Iran that continued up to the constitutional period, and by relying on the idea of the city (Iranshahri), Khwaja knew religion and government as twin and integral so that by accompanying with Sultan Malkshah Saljukhi, took a serious step to formalize Sunni religion in the country. By using tact and trick, he mainly caused to balance between customary law and religious law in the country. Khwaje as a person with a tact who is in the position of the Ministry and as the Sultanate, in some cases has caught Quranic verses to explain his political thought in controlling the country. By case studying these verses, it is noticed that Quranic verses have an important role in explanation of the most significant Khwaja thoughts from which the Qur'an emphasis on the need to obey God's command, the Prophet and his successors and also God's emphasis on the prevention of the domination of non-Muslims on Muslims can point out. چکیده این مقاله ارتباط یا عدم ارتباط دیانت و سیاست در اندیشه خواجه طوسی را در کتاب سیاست نامه بررسی می‌‎کند. سوال اصلی مقاله این است که رابطه بین دین و سیاست در نظام فکری خواجه چگونه سامان یافته است؟ در پاسخ به سوال مذکور فرضیه مقاله این است که در اندیشه خواجه بین دین و سیاست یک ارتباط مستقیم وجود دارد؛ به طوری‌که خواجه در تبیین دیدگاه خود در خصوص ارتباط سیاست و دیانت به آیات قرآنی تمسک می‌جوید. روش تحقیق پژوهش، توصیفی- تحلیلی است که با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و استخراج آیات قرآنی مندرج در کتاب سیاست‌ نامه تحلیل می‌شود. خواجه با نگارش سیاست نامه و با مخاطب قرار دادن فرمانروا، با طرح اندیشه سیاسی جدید در ایران که تا دوره مشروطیت ادامه یافت، با تکیه بر اندیشه ایرانشهری، دین و دولت را همزاد و جدایی ناپذیر از هم می‌دانست؛ به طوری که با همراه ساختن سلطان ملکشاه سلجوقی، گامی جدی بر رسمی کردن مذهب سنی در کشور برداشت. او با درایت و تدبیری که به کار می‌گیرد تا حد بسیار زیادی باعث توازن یافتن حقوق عرفی و حقوق شرعی در کشور می‌شود. خواجه به عنوان یک شخصیت با تدبیر که در مقام وزارت و به عنوان نائب سلطان قرار دارد، در جهت تبیین اندیشه سیاسی خود در آیین ملک داری در برخی موارد به آیات قرآنی تمسک جسته است؛ با بررسی موردی این آیات ملاحظه می شود که آیات قرآنی سهم عمده‌ای در بیان مهمترین اندیشه‌های خواجه دارند که از جمله این موارد می توان به تاکید قرآن بر لزوم اطاعت از فرمان خدا، پیامبر و جانشینان او و نیز تاکید خداوند بر جلوگیری از تسلط یافتن غیرمسلمانان بر مسلمانان اشاره نمود.

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 4 3 2017 12 22 Explaining Turkish Foreign Policy by Emphasizing on the Rosenau Theory (2003-2017) تبیین سیاست خارجی ترکیه با تاکید بر نظریه جیمز روزنا (2017-2003) 71 102 32132 10.2783.4999/QJPR.2003.1108.084 FA حسین کریمی فرد عضو هیات علمی 0000-0002-1311-1178 یونس افشاری گروه روابط بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز علی رحیمی گروه روابط بین الملل ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز Journal Article 2017 10 23 Abstract From the point of view of James Rosenau, in order to analyze and explain foreign policy of each country, the both domestic-level variables (individual, role of government and society) and international level (system) should be considered. Rosenau divides the countries on the basis of development, cultural sensitivity, political power, economic status and the nature of the social structure. In this study, it is tried to examine the process of decision making in foreign policy of Turkey (after taking power by the Party of Justice and Development) according to linkages theory of James Rosenau. Researches that have examined the Turkish foreign policy in recent decade, have paid attention to the impact and role of the political elite and political agents in the process of Turkey's foreign policy; or analyzed foreign policy system of the country regarding to system variables of international organization. In each research done, some variables have been neglected. By using James Rosenau continuity model to explain the foreign policy of Turkey, the Research weaknesses of the above researches are covered. Regarding to effectiveness of the foreign policy from multiple variables, policy-making process and decision making in Turkey as a Republic country is affected by several variables. The assumptions of this study is that Turkey is a republic country and secular with open social structure and industrial and developing. Hypothesis of the present study that is done by analytical and descriptive methodology contains variables of the Role, system, society, government and individual as the most important variables influencing on policy making of Turkey according to Rosenau`s continuity model. از دیدگاه جیمز روزنا برای تحلیل و تبیین سیاست خارجی هر کشور باید به متغیرهایی در سطح داخلی(فرد،نقش،حکومت و جامعه) و در سطح بین المللی(سیستم )توجه نمود. روزنا کشورها را براساس میزان توسعه،رخنه پذیری فرهنگی،قدرت سیاسی،وضعیت اقتصادی و ماهیت ساختار اجتماعی تقسیم بندی می کند.در این پژوهش، تلاش می شود فرایند تصمیم گیری در سیاست خارجی ترکیه (بعد از کسب قدرت توسط حزب عدالت و توسعه)، طبق نظریه پیوستگی جیمز روزنا مورد بررسی قرار گیرد. پژوهش هایی که به سیاست خارجی ترکیه در دهه اخیر پرداخته اند، به نقش و تاثیرگذاری نخبگان و کارگزاران سیاسی در فرایند سیاست خارجی ترکیه توجه کرده یا اینکه سیاست خارجی این کشور را با توجه به متغیر های سیستمی نظام بین الملل تحلیل کرده اند. در هرکدام از پژوهش های انجام شده، یکسری متغیرهایی مکتوم و مغفول واقع شده اند. استفاده از مدل پیوستگی جیمز روزنا برای تبیین سیاست خارجی ترکیه، نکات ضعف پژوهش های فوق را پوشش می دهد. باتوجه به تاثیرپذیری سیاست خارجی از متغیرهای متعدد؛ فرایند سیاستگذاری و تصمیم گیری در ترکیه به عنوان یک کشور جمهوری، تحت تاثیر متغیرهای متکثر است. مفروض این پژوهش عبارتست از اینکه ترکیه کشوری جمهوری، لائیک و با ساختار اجتماعی باز و صنعتی و در حال توسعه می باشد. فرضیه این پژوهش که با متدلوژی تحلیلی و توصیفی انجام شده عبارتست از: طبق مدل پیوستگی روزنا متغیرهای نقش، سیستم، اجتماع، حکومت و فرد مهمترین متغیرهای تاثیر گذار بر سیاستگذاری خارجی ترکیه می باشند.

https://journals.abru.ac.ir/article_32132_c4df13cad905bbff4cfd811606745cd8.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 4 3 2017 12 22 Seminary Identity and being Revolutionary as a Political Affair هویت حوزه‏ای و انقلابی ‏بودن به مثابه امر سیاسی 103 132 32133 10.2783.4999/QJPR.2003.1108.085 FA علیرضا زهیری دکتری علوم سیاسی و محقق پژوهشکده علوم و اندیشه سیاسی Journal Article 2017 11 11 Abstract Islamic revolution followed by establishment of Islamic Republic, created new relationships in social, political and economic relationships and also created new conversations that its goal was renovating the society on the basis of Sharia law. In the new conversations, identity structures through political theology based on Shiite Islam provided a powerful draw from Muslim citizen identity that were accepted voluntary very much. This value logic created a new semantic system which was the basis of creation a new identity for revolutionary activists. Among, interference and accordance of interests, and the goals of Clerical institution with political system and establishing a kind of belonging and conformity between these two, have created a new situation and identity for religion and its supporters. Berthing the religious affairs besides political affair have implemented groupings within the institution of the clergy and clerics. The effects of situations and environmental context on one hand and different readings from religion and even thought and manner of Imam Khomeini on the other hand, have differentiated their encounter with politics. If we know being revolutionary as a basic factor of political affair, this question should be answered that what is the meaning of revolutionary field and What is the relationship between seminary and revolutionary identity? Reviewing the relationship of clerics with being revolutionary as a political affair, shows that building seminary identity affected by present situation and conditions on one and others definition from seminaries and also their own definitions from themselves should be represented again. چکیده انقلاب اسلامی و در پی آن، تأسیس نظام جمهوری اسلامی مناسبات جدیدی را در روابط اجتماعی، سیاسی و اقتصادی و گفتمان نو پدید آورد که هدف آن، نوسازی جامعه بر اساس احکام شریعت بود. در گفتمان جدید، سازه‏های هویت از طریق الهیات سیاسی مبتنی بر اسلام شیعی ترسیم قدرتمندی از هویت شهروند مسلمان را فراهم آورد که مورد پذیرش داوطلبانه بسیاری واقع گردید. این منطق ارزشی یک نظام معنایی تازه‏ای پدید آورد که شالوده ساخت هویت جدید برای کنشگران انقلابی بود. در این میان، تداخل و تطابق منافع و اهداف نهاد روحانیت با نظام سیاسی و ایجاد نوعی تعلق و همنوایی میان این دو، موقعیت و هویت تازه‏ای برای حوزه دین و حاملان آن پدید آورده است. پهلو‏گرفتن امر دینی در کنار امر سیاسی به گروه‏بندی‏هایی درون نهاد حوزه و روحانیت انجامیده است. تأثیر شرایط و زمینه‏های محیطی از یک سو و قرائت‌های متفاوت از دین و حتی اندیشه‏ و سیره امام خمینی1 از سوی دیگر، مواجهه آنان را با سیاست متفاوت کرده است. اگر انقلابی‏بودن را از موضوعات اساسی امر سیاسی بدانیم، باید به این پرسش‏ها پاسخ داده شود که حوزه انقلابی به چه معناست و چه نسبتی میان هویت حوزه‏ای و انقلابی‏بودن وجود دارد؟ بررسی رابطه حوزویان با انقلابی‏بودن به مثابه امر سیاسی، نشان از آن دارد که ساخت هویت حوزه‎ای تحت تأثیر موقعیت و شرایط ‏کنونی از یک سو و تعریف دیگران از حوزویان و همچنین تعریفی که حوزویان از خود دارند، باید مجدداً بازنمایی شود.

https://journals.abru.ac.ir/article_32133_ae91b05cf9c865b54cf57adf35831853.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 4 3 2017 12 22 The Qualitative Analysis of the Content of People Relationship as a Historical Subject and Government of the Islamic Republic of Iran بررسی کیفی محتوای رابطه مردم به مثابه سوژه تاریخی و دولت جمهوری اسلامی ایران 171 209 32801 10.2783.4999/QJPR.2003.1108.086 FA ابوالقضل ذوالفقاری مدیرگروه و استادیار علوم اجتماعی دانشگاه شاهد حسین صابر دمیرچی دانشجو قاسم مشکینی کارشناس پزوهش در پژوهشکده جهاد دانشگاهی Journal Article 2017 10 02 The purpose of this study is to understand and interpret the content of the concept of people in the words of Dr. Rouhani and Dr. Ahmadinejad on Bahman 22 celebration. The main question is how to find out the concept of people as a historical subject and the nature of its relationship with the legitimate government in the speech of the Revolution's celebration. The research methodology uses qualitative content analysis to clarify the semantic meaning aspects of the text, then place them in the form of key codes, and ultimately discover and link the categories to achieve the pattern of constructing the concept of people to the both presidents. The results of the study show that both persons have processed the concept of people , with the difference that Dr Ahmadinejad emphasizes the values of divine insight, resistance, people innocence and social justice, while Dr. Rouhani emphasizes the citizen rights, people right to supervise the government, and individual freedom at the personal and social levels. When the debate relates to the relationship between people and national governments, Dr. Ahmadinejad takes advantage of a committed community to build people concept. While Dr. Rouhani uses a lawful pluralistic civil society to build the concept of people. هدف پژوهش حاضر، فهم و تفسیر محتوای مفهوم مردم در سخنان دکتر روحانی و دکتر احمدی نژاد در مراسمات 22 بهمن می باشد. سوال اصلی نحوه ساخت یافتن مفهوم مردم به عنوان سوژه تاریخی و ماهیت رابطه آن با دولت مشروع، در سخنرانی جشن انقلاب می باشد. روش پژوهش، تحلیل محتوای کیفی جهت مشص نمودن وجوه معنایی متن، سپس قراردادن آنها در قالب کدهای کلیدی و در نهایت کشف و پیوند مقولات برای دست یابی به الگوی ساخته شدن مفهوم مردم در نزد دو رئیس جمهور است. تحقیق حاضر درصدد واکاوی و تبیین مفهوم (مردم) در سخنرانی های روسای جمهور در دو دولت دهم و نهم می باشد. سوال اصلی این است که مفهوم بنیادی مردم در گفتار دو رئیس جمهور از چه ساختی برخوردار بوده و این ساخت چگونه مردم را در شکل گیری تاریخ کلیت ایران به عنوان سوژه تاریخی، وارد صحنه کرده و درباره جایگاه آن مفهوم پردازی می کند. فرضیه مقاله این است که «دکتر احمدی نژاد در برساخت مردم بر ارزش های بصیرت الهی، مقاومت، مظلومیت خلق و عدالت اجتماعی تاکید می کند، در حالی که دکتر روحانی بر حقوق شهروندی، حق نظارت مردم بر دستگاه دولت و آزادی فردی در سطح شخصی و اجتماعی تاکید داشته است. زمانی که بحث به رابطه مردم و دولت های ملی ارتباط پیدا می کند دکتر احمدی نژاد برای ساخت دادن به مفهوم مردم از یک اجتماع متعهد بهره می برد، در حالی که دکتر روحانی از اجتماع مدنی متکثر قانونی برای ساخت دادن به مفهوم مردم استفاده می کند».

https://journals.abru.ac.ir/article_32801_fd9f2aa91ceacfb305f86f2f76bfd494.pdf