دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110412320250923Iran’s Position in the New Eastern Order: Opportunities and Challengesجایگاه ایران در نظم نوین شرقی؛ فرصتها و چالشها72875610.27834/CSIW.2412.1487.3.38.3FAاحسانکاظمیاستادیار علوم سیاسی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0002-5139-6194فرشادرومیدانشیار روابط بینالملل دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0002-5849-2373آرشسعیدی راددانش آموخته ارشد مطالعات منطقه ای، دانشگاه یزد، یزد، ایران0000-0001-8014-9355Journal Article20241217The aim of this study is to examine Iran’s position within the emerging Eastern order. The central research question is: “Given the dominance of an Eastern-oriented approach in the foreign policy of the Islamic Republic of Iran, what will Iran’s position be in the emerging Eastern order, and to what extent will it serve Iran’s national interests?” The study hypothesizes that: “Although the emergence of an Eastern order provides an opportunity to mitigate sanctions and counter Western hostile policies, excessive reliance on the East may limit Iran’s strategic autonomy in foreign policy. In other words, the shift of power from West to East does not necessarily imply a fundamental change in the nature of power, as emerging actors are also likely to prioritize maximizing and protecting their own interests.” This research employs a descriptive–analytical approach within the framework of power transition theory. The findings suggest that despite the relative decline in U.S. global hegemony, the United States is expected to remain a significant power in the international system for several decades. Therefore, considering the ideological and strategic incompatibilities between the United States and Iran, Iran needs to adopt a moderated Eastern orientation while leveraging the competitive dynamics between East and West to advance its national interests.هدف این پژوهش تبیین جایگاه ایران در نظم نوظهور شرقی است. سؤال اصلی پژوهش این است که «با غلبه شرقگرایی در سیاست خارجی ج.ا. ایران جایگاه ما در نظم نوظهور شرقی چگونه خواهد بود و آیا تأمین کننده منافع ایران خواهد بود یا خیر؟» فرضیه از این قرار است: «هر چند ظهور نظم شرقی مفری برای عبور از تحریمها و سیاست خصمانه غرب است با این حال گرایش مفرط به طرف شرق، امکان ابتکار عمل در سیاست خارجی ما را محدود میسازد؛ در واقع، انتقال قدرت از غرب به شرق لزوماً به معنی تغییر ماهیت قدرت نیست، بلکه بازیگران نوظهور هم بهدنبال بیشینهسازی و تأمین منافع خود خواهند بود» رویکرد پژوهش توصیفی- تحلیلی و چارچوب نظری مبتنی بر نظریه گذار قدرت میباشد. یافتهها نشان میدهد؛ علیرغم ظهور بحران در هژمونی جهانی آمریکا پیشبینی میشود تا چند دهه آینده همچنان قدرت مؤثری در نظام بینالملل باشد. بنابراین با عنایت عدم سازگاری ایدئولوژیک و هستی شناختی آمریکا و غرب با ایران میبایست ضمن کاهش شیب تند شرقگرایی، از اصطکاکهای میان شرق و غرب به سود منافع ملی ایران بهرهبرداری شود.https://journals.abru.ac.ir/article_728756_5047a023ca369db14272c5e3d41ac468.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110412320250923Sustainable Development and Management Challenges in Iran: A Comparative Analysis with the Persian Gulf Countriesتوسعه پایدار و چالش های مدیریتی در ایران: تحلیل مقایسه ای با کشورهای حوزه خلیج فارس72841810.27834/CSIW.2502.1517.3.38.8FAرضاعالیشاهیدانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایرانامیرهوشنگمیرکوششاستادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل واحد شاهرود,دانشگاه آزاد اسلامی, شاهرود,ایرانعلیمحمدزادهاستادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل واحد شاهرود,دانشگاه آزاد اسلامی, شاهرود,ایرانJournal Article20250225Sustainable development emphasizes striking a balance between the current needs of societies and preserving natural resources for future. The present study aimed to conduct a comparative analysis of the management challenges of sustainable development in Iran and the Persian Gulf countries. In this study, the documentary study method was used and data was collected from scientific sources, government reports, and international documents. A comparative analysis of development strategies and policies of different countries, especially Iran and the Persian Gulf countries, was conducted, and this study proceeded based on the theoretical framework of sustainable development in economic, social, and environmental dimensions. The results showed that Iran faces major challenges in the field of dependence on oil and gas resources, natural resource management, and environmental crises. In contrast, the Persian Gulf countries have achieved successes in sustainable development by investing in economic diversification and governmental and social reforms. This analysis showed that Iran faces serious problems in the fields of management and development, especially in the fields of environment, infrastructure, and governance, compared to its neighboring countries. In this regard, it is suggested that Iran, considering the experiences of the Persian Gulf countries, put management reforms and improved governance on its agenda.توسعه پایدار بر ایجاد تعادلی بین نیازهای فعلی جوامع و حفظ منابع طبیعی برای نسلهای آینده تأکید دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل مقایسهای چالشهای مدیریتی توسعه پایدار در ایران و کشورهای حوزه خلیج فارس انجام شده است. سؤال اصلی تحقیق این است که چرا ایران در مقایسه با کشورهای حوزه خلیج فارس با چالشهای بیشتری در مسیر دستیابی به توسعه پایدار مواجه است؟ فرضیه تحقیق آن است که ناکارآمدی مدیریتی، وابستگی به منابع نفتی و ضعف در حکمرانی محیطزیستی از جمله عوامل اصلی این چالشها در ایران هستند. در این تحقیق، از روش مطالعه اسنادی استفاده شده و دادهها از منابع علمی، گزارشهای دولتی و مستندات بینالمللی گردآوری گردید. تحلیل مقایسهای استراتژیها و سیاستهای توسعهای کشورهای مختلف، بهویژه ایران و کشورهای حوزه خلیج فارس، براساس چارچوب نظری توسعه پایدار در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی صورت گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که ایران با چالشهایی عمده در زمینه وابستگی به منابع نفت و گاز، مدیریت منابع طبیعی و بحرانهای زیستمحیطی مواجه است. در مقابل، کشورهای حوزه خلیج فارس با سرمایهگذاری در تنوع اقتصادی و اصلاحات حکومتی و اجتماعی، موفقیتهایی در جهت توسعه پایدار بهدست آوردهاند. این تحلیل نشان داد که ایران در مقایسه با کشورهای همسایه خود در زمینههای مدیریتی و توسعهای، بهویژه در حوزه محیط زیست، زیرساختها و حکمرانی، با مشکلات جدی مواجه است. در این راستا، پیشنهاد میشود که ایران با توجه به تجربیات کشورهای حوزه خلیج فارس، اصلاحات مدیریتی و بهبود حکمرانی را در دستور کار خود قرار دهد.https://journals.abru.ac.ir/article_728418_253eff590392c6b622c42af969ca431e.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110412320250923Investigating the Impact of the Perception of Political Development Crises on Women's Political Participationبررسی تاثیر میزان درک از بحرانهای توسعهسیاسی بر مشارکتسیاسی زنان72925710.27834/CSIW.2504.1537.3.38.9FAاکبرطالب پوردانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران0000-0002-1644-6117حسن رضاآریایی راداستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی، بروجرد ،ایرانلیلامهدی زادهکارشناس ارشد رشته جامعه شناسی، دانشگاه الزهرا ، تهران، ایرانJournal Article20250416The study sought to investigate the impact of the political development crises understanding level on political participation of Yasuj womens. The research population was women aged 18-65 in Yasuj, from whom 384 people were selected as a sample using Cochran formula by random probability. SPSS software and multivariate regression test were used to analyze data. Lucian Pye's theory in the field of political development crises was used as the main basis of the theoretical framework in order to measure concepts. Data collection was carried out using a researcher-made questionnaire whose validity was calculated through content validity and its validity using Cronbach's alpha coefficient. Based on the research findings, the variables were determined to be; Identity crisis, legitimacy crisis, distribution crisis, and influence crisis have a significant negative effect on the dependent variable of women's political participation in Yasuj city, while the participation crisis variable had a significant direct effect on the dependent variable in the studied society. The dependent variables of the study were able to explain 45% of the changes in the variable of women's political participation in Yasuj city. Considering the negative effects of political development crises on women's political participation, it is recommended to reduce such crises.پژوهشحاضر به دنبال بررسی تاثیر میزان درک از بحرانهای توسعهسیاسی بر مشارکتسیاسی زنان شهر یاسوج بود،جامعهآماری تحقیق زنان 65-18 ساله شهر یاسوج بودند که از بین آنها با استفاده از فرمول کوکران تعداد 384 نفر به روش احتمالی تصادفی بهعنوان نمونه انتخاب شدند برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار spss و آزمون رگرسیونچندمتغیره استفاده شد. به منظور سنجش مفاهیم موردمطالعه پس از بررسی تئوریهای توسعۀسیاسی و مشارکتسیاسی از نظریه لوسین پای در زمینه بحرانهای توسعه سیاسی بعنوان مبنای اصلی چهارچوب نظری استفاده شد.گردآوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامه محقق ساختهای بود که اعتبار آن از طریق اعتبار محتوایی و روایی آن با استفاده از ضریب آلفایکرونباخ محاسبه شد.براساس یافتههای تحقیق مشخص شد متغیرهای؛ بحران هویت، بحران مشروعیت، بحران توزیع و بحران نفوذ، بر متغیر وابسته مشارکت سیاسی زنان شهر یاسوج تاثیر معنادار معکوس دارند در حالی که متغیر بحران مشارکت تأثیر معنادار مستقیم بر متغیر وابسته در جامعه مورد مطالعه داشت، متغیرهای وابسته تحقیق توانستند 45درصد از تغییرات متغیر مشارکت سیاسی زنان شهر یاسوج را تبیین نمایند.با عنایت به اثرات منفی بحرانهای مختلف توسعه سیاسی بر میزان مشارکتسیاسی زنان توصیه میشود متولیان امورسیاسی کشور اقدامات لازم نسبت به کاهش بحرانهایی از ایندست را دردستور کار قرار دهند.https://journals.abru.ac.ir/article_729257_b13b48d51d91d8d3106ebe7ee780c3ee.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110412320250923The Contention of "Boycott" versus "Participation" in the Electoral Campaign )A Comparative Analysis of the Discourses of IRIB News Agency and Iran-International Websites in the 14th Presidential Election of Iran)منازعه «تحریم» و «مشارکت» در کارزار انتخابات (مقایسه گفتمان وبسایتهای خبرگزاری صداوسیما و ایراناینترنشنال در چهاردهمین انتخابات ریاستجمهوری ایران)72841610.27834/CSIW.2505.1548.3.38.6FAمصطفیغلامیکارشناس ارشد روزنامهنامهنگاری0000-0002-3061-1457ابراهیمفتحیدانشیار گروه روزنامهنگاری، دانشکده ارتباطات و رسانه، دانشگاه صداوسیما، تهران.0000-0002-8122-5716افشینامیدیاستادیار گروه مدیریترسانه، دانشکده مدیریت کسبوکار، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران.Journal Article20250514Elections, a cornerstone of the IRI, significantly shape policymaking and governance, thus consistently drawing attention from both pro- and anti-regime factions and media. Actors in elections strive to promote their preferred ideas, intersubjectively embedding them among subjects to render their discourse hegemonic. The 39.92% participation rate in the first round of the 2024 presidential election of Iran, the lowest across all election cycles, underscores the need to examine active electoral discourses. This study aims to identify the discourses of the IRIB News Agency and Iran-International websites during the 14th presidential election. To this end, 35 news items from Iran-International’s website and 45 from the IRIB News Agency were analyzed using MAXQDA software, based on Laclau and Mouffe’s discourse theory and van Dijk’s critical approach. Findings reveal that “maximum participation in elections” and “election boycott” serve as the nodal points of the IRIB News Agency and Iran-International discourses, respectively. Notably, Reformists and moderate mediators advocating participation faced greater criticism from Iran-International than Principlists. The low participation rate indicates that Iran-International strategically capitalized on events such as the autumn 2022 unrest and economic hardships, opportunistically appropriating these issues to establish discursive dominance.انتخابات بهعنوان یکی از ارکان اساسی جمهوریاسلامی، بهدلیل نقش و تأثیری که بر چگونگی سیاستگذاری و اداره کشور دارد، همواره موردتوجه جریانات و رسانههای موافق و مخالف حکومت بودهاست. بازیگران فعال در انتخابات میکوشند با عرضه ایدههای مطلوبشان و بینالاذهانیکردن آنها میان سوژهها، گفتمان موردنظر خود را هژمونیک کنند. ثبت آمار مشارکت 92/39 درصدی در (دور نخست) انتخابات ریاستجمهوری 1403 که پایینترین میزان مشارکت در تمام ادوار انتخابات بهشمارمیرود، تامّل و امعان در گفتمانهای فعال انتخاباتی را ضروری میکند. هدف این تحقیق نیز شناسایی گفتمانهای وبسایتهای خبرگزاری صداوسیما و شبکه ایراناینترنشنال در چهاردهمین انتخابات ریاستجمهوری است. بدینمنظور 35 نمونه از اخبار انتخاباتی وبسایت ایراناینترنشنال و 45 خبر از وبسایت خبرگزاری صداوسیما با نرمافزار مکسکیودیای مبتنیبر نظریه لاکلا-موفه و رهیافت انتقادی وندایک تحلیلگفتمان شد. یافتههای پژوهش حاکی از این است که «مشارکتحداکثری در انتخابات» و «تحریمانتخابات» بهترتیب دالهایمرکزی گفتمانهای وبسایتهای خبرگزاری صداوسیما و ایراناینترنشنال هستند. از طرفی، اصلاحطلبان و نیروهای معتدل و میانجی که مردم را بهشرکت در انتخابات دعوتکردهاند، بیش از اصولگرایان موردهجمه ایراناینترنشنال قرارگرفتهاند. همچنین آمار پایین مشارکت در چهاردهمین انتخابات ریاستجمهوری نشانمیدهد که ایراناینترنشنال بهطور هدفمند تلاش کردهاست با فرصتطلبی، مسائل و رویدادهایی مانند ناآرامیهای پاییز 1401 و مشکلات اقتصادی مردم را درراستای تسلّط گفتمان خود مصادرهکند.https://journals.abru.ac.ir/article_728416_22062be1362f9107afd684f57571abc4.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110412320250923Geographical obstacles to the so-called "two-state" solution in the Israeli-Palestinian conflictموانع جغرافیایی راهحل موسوم به «دو کشور» در مناقشه رژیم اسراییل و فلسطین72841510.27834/CSIW.2412.1483.3.38.5FAافشینکرمیاستادیار جغرافیای سیاسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0003-0077-595XJournal Article20241202Israel is a regime whose borders have not yet been fully determined and that claims sovereignty and control over parts of an occupied and disputed territory, where security discourse still constitutes the main component of the national idea. The creation of two neighboring countries requires the drawing of clear physical borders that separate the two respective territories. Over the past few decades, various proposals for border demarcation have been suggested, but these have remained nothing more than lines on a map. Although the so-called "two-state" solution enjoys the support of many countries, considering the geographical realities makes the difficulty of its implementation evident. This research aims to investigate the geographical obstacles to implementing the "two-state" solution in the Israeli-Palestinian conflict using a descriptive-analytical method. The argument of this article is that the "two-state" solution faces four major geographical obstacles, making its implementation and operationalization almost impossible. Without clarifying the status of these four geographical barriers—including the West Bank, the Gaza Strip, the security barrier, and the status of Jerusalem—the "two-state" solution cannot be realized.اسراییل رژیمی است که مرزهایش هنوز تثبیت نشده و بر کل یک قلمرو اشغالی و موردمناقشه که در آن گفتمان امنیتی هنوز هم بخش اصلی پندار ملی را تشکیل میدهد؛ ادعای حاکمیت و کنترل دارد. از اوایل دهه 1990 در میان جامعه بینالمللی، اجماع فزآیندهای وجود داشت که راهحل مناقشه فلسطین و اسرائیل باید بر مبنای راهحل «دو کشور» استوار باشد. این امر مستلزم عقبنشینی اسرائیل از قلمروهای اشغالی و ایجاد کشور مستقل فلسطینی است. اما ایجاد دو کشور همسایه نیازمند ترسیم مرزهای فیزیکی شفاف است که دو قلمرو مربوطه را از هم جدا کند. در طول چند دهه گذشته طرحهای مختلفی برای علامتگذاری مرزی پیشنهاد شده است؛ اما این طرحها همواره چیزی بیش از خطوط روی نقشه نبودهاند. هرچند راهحل موسوم به «دو کشور» پشتیبانی کشورهای زیادی را به همراه دارد اما اگر واقعیتهای جغرافیایی در مورد این راهحل در نظر گرفته شود، دشواری پیادهسازی آن هویدا میگردد. این پژوهش تلاش میکند با روش توصیفیـ تحلیلی به بررسی موانع جغرافیایی پیادهسازی راهحل «دو کشور» در مناقشه اسراییلـ فلسطین بپردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد از نظر فضایی و سرزمینی، سیاستهای اسراییل بر پایه اشغال مداوم، موجب شکلگیری انواعی از درونبومها و برونبومهای سرزمینی فلسطینی و چندپارگی فضایی قلمروهای اشغالی شده که دسترسی میان هر کدام از این درونبومها و برونبومهای فلسطینی بدون اجازه قدرت اشغالگر امکانپذیر نخواهد بود. در حقیقت این درونبومها و برونبومها به گروگانهای فضایی اسراییل تبدیل شدهاند و این رژیم در هر نوع روابط و هر نوع راهحل احتمالی برای حل و فصل مناقشه، میتواند از محدود کردن دسترسی بهعنوان یک اهرم فشار قوی علیه این قلمروها استفاده کند. بنابراین، راهحل موسوم به «دو کشور» با چهار مانع جغرافیایی بزرگ روبهرو است که اجرا و عملیاتیشدن آن را تقریباً غیرممکن میسازد. بدون روشن شدن وضعیت این چهار مانع جغرافیایی که عبارتند از کرانه باختری، نوار غزه، مانع امنیتی و وضعیت بیتالمقدس، راهحل «دو کشور» امکان اجراییشدن و پیادهسازی نخواهد داشت.https://journals.abru.ac.ir/article_728415_b88aff18a1c89da4049cab57ae3c4d3d.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110412320250923Futures Studies of the Geopolitical Position of the Zionist Regime in the West Asia Regionآینده پژوهی جایگاه ژئوپلیتیک رژیم صهیونیستی در منطقه غرب آسیا72841710.27834/CSIW.2411.1478.3.38.7FAمحسنگودرزیآینده پژوهی دانشکده حضرت ولیعصر(عج) دانشگاه جامع امام حسین(ع) تهران ایران0000-0001-6026-8234امیدوقوفیاستادیار گروه آینده پژوهی، دانشکده حضرت ولیعصر(عج)، دانشگاه جامع امام حسین ، تهران، ایران، (نویسنده مسئول)0009-0007-2002-6506عبداللهمبینی دهکردیاستادیار دانشکده مطالعات بین الملل، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایرانJournal ArticleThe future geopolitical position of the Zionist regime in West Asia is influenced by various social, economic, political, cultural, military, and technological drivers. This study, using a descriptive-analytical approach and a mixed-methods design, seeks to outline the conceptual framework of the regime’s geopolitical position. Data was collected through literature review and interviews.Findings indicate that by integrating trends, events, images, actions, structures, and key actors, a suitable framework for future studies on the Zionist regime’s geopolitical position is proposed. Significant events and images include the Al-Aqsa Storm operation, the martyrdom of resistance leaders, the Nile-to-Euphrates plan, the vision of a global Jewish state, and Quranic references (Surah Al-Isra, verses 4-5). Key strategies involve normalization of relations, comprehensive aggression, the peripheral doctrine, the New Middle East strategy, and resistance groups acquiring advanced military technology. The dominant international structure is identified as uni-multipolar, with key actors including the U.S., China, Russia, Saudi Arabia, Turkey, and Iran.وضعیت آینده جایگاه ژئوپلیتیکی رژیم صهیونیستی از منظر سرزمینی در محیط آشوبناک منطقه غرب آسیا متأثر از پیشرانهای مختلفی در ابعاد گوناگون اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، نظامی و فناوری میباشد. در این پژوهش با استفاده از رویکرد توصیفیـ تحلیلی و با استفاده از روش ترکیبی به دنبال پاسخ به این سؤال بودیم که چارچوب مفهومی جایگاه ژئوپلیتیکی رژیم صهیونیستی در منطقه غرب آسیا چگونه قابل ترسیم میباشد. روش گردآوری دادهها به واسطه مرور منابع و مصاحبه بوده است. براساس نتایج به دست آمده از پژوهش، از تلفیق روندها، رویدادها، تصاویر و اقدامات و ساختارها و کارگزاران تأثیرگذار بر رژیم صهیونیستی؛ چارچوب مناسب آینده پژوهی جایگاه ژئوپلیتیکی رژیم صهیونیستی در منطقه غرب آسیا پیشنهاد شد. مهمترین رویدادها و تصاویر عبارتند از عملیات طوفان الاقصی و شهادت رهبران جبهه مقاومت، طرح نیل تا فرات، تشکیل دولت جهانی یهود و تصویر قرآن کریم (آیه 4 و 5 سوره اسراء)؛ مهمترین راهبردها یعنی راهبرد عادیسازی روابط، تهاجم همه جانبه، دکترین پیرامونی، خاورمیانه جدید و دستیابی گروههای مقاومت به فناوریهای جدید نظامی، مهمترین ساختار نظام بینالملل، ساختار تک-چندقطبی و کارگزاران تأثیرگذار نیز آمریکا، چین، روسیه، عربستان، ترکیه و ایران هستند.<br><br><br>https://journals.abru.ac.ir/article_728417_750024765a76f4d8fe383c96a1938f3b.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110412320250923October 7 operation and the start of Gaza crisis in some English Press in Van Leeuwen’s theoryآغاز بحران غزه و عملیات طوفان الاقصا در چند رسانه انگلیسیزبان بر پایه نظریه گفتمان ونلیوون72841410.27834/CSIW.2502.1503.3.38.4FAآرمانذاکراستادیار زبان شناسی، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی0000-0002-4357-2389Journal Article20250202Poblem:Toofan-al-aqsa is a really important military-intelligent operation in the history of Palestine crisis. This operation has a vast inflection in the international press that to imply their ideology in their news and analyses.Van Leeuwen 2008 is one of the most used theory of Critical Discourse Analysis that reflects the reference to social actors in the texts. Methodology: Here 40articles of 5 famous English press including C.N.N, The Associated Press, The Guardian, Time and The Economist were chosen and analysed in the reflection of Hamas and Israel as two main actors in Gaza crisis in these texts. The methodology is descriptive-analytic and the data gathered randomly through library method. Hypothesis: our hypothesis is the difference in referring to Hamas and Israel on the basis of the ideology of the press. Findings: In the selected articles and the press Hamas is referred to mainly by direct reference and Israel is referred to indirectly. Identification and negative evaluation are the most important modes of reference to Hamas and passivation and positive evaluation are used for Israel. The aim of this is to imply Hamas as a violent group in charge of the crisis and Israel as the passive victim.عملیات طوفان الاقصی یک عملیات نظامی-اطلاعاتی مهم در تاریخ بحران فلسطین است و بازتاب گستردهای در رسانههای جهان داشته است؛ رسانههایی که میکوشند ضمن انتقال خبر، دیدگاههای ایدئولوژیک خود را منتقل کنند. نظریۀ «<em>بازتاب بازیگران اجتماعی» </em>ونلیوون (Van Leeuwen,2008) یکی از نظریههای تحلیل گفتمان انتقادی است که میکوشد دیدگاههای ایدئولوژیک نویسندگان متون را در بازتاب بازیگران یا مشارکان کنشهای اجتماعی سیاسی نشان دهد. در این پژوهش ۴۰ مقاله از ۵ رسانۀ پرمخاطب انگلیسی زبان اسوشیتدپرس، سی.ان.ان، گاردین، تایم و اکونومیست منتشر شده در بازۀ زمانی ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا ۱۴ اکتبر ۲۰۲۳ به صورت تصادفی انتخاب شد و در چهارچوب نظریۀ بازتاب بازیگران اجتماعی ونلیوون از نظر نوع ارجاع به حماس و اسرائیل بهعنوان بازیگران عملیات طوفانالاقصی بررسی شد. روش تحیقق توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری دادهها، کتابخانهای و از طریق پایگاه اینترنتی این رسانهها بوده است. فرضیۀ تحقیق عبارت است از اینکه: بازنمایی و ارجاع به حماس و اسرائیل به عنوان بازیگران اصلی این بحران در رسانهها متفاوت است. نتایج این تحقیق نشان داد که رسانههای مورد مطالعه حماس را بیشتر به صورت صریح و اسرائیل را به صورت غیر صریح بازنمودهاند و برای بازنمایی حماس بیشتر از فعالسازی، هویتدهی و ارزشدهی منفی و در سوی مقابل برای ارجاع به اسرائیل بیشتر از منفعلسازی، هویتدهی و ارزشدهی مثبت استفاده کردهاند. این نوع ارجاع نشاندهندۀ سعی رسانهها در برجستهکردن نقش حماس در این بحران و ارائۀ چهرهای خشن از این گروه است که در مقابل اسرائیل منفعل و مظلوم بازنمایی شده است.https://journals.abru.ac.ir/article_728414_56b72a76c235e9dfabac08447ffd1463.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110412320250923The Muslim Brotherhood and thecDivergence in Theory and Disparity in Practiceاخوانالمسلمین و نظم جهانی: پراکندگی در نظر و تفاوت در عمل72748910.27834/CSIW.2502.1514.3.38.1FAعلیباقری دولت ابادیعضو هیات علمی گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران0000-0002-4584-5870مجتبیمحجوبدانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران0009-0004-9805-8864Journal Article20250218More than seventy years have passed since the formation of the Muslim Brotherhood as an Islamist group. Numerous studies have explored the group's preferred political system . However, a research gap exists regarding the Brotherhood's global perspective and its overarching ambitions on the world stage. Therefore, the question of this article is: what is the Muslim Brotherhood's desired world order, and how do its various branches conceive of this order? Toaddress the research question, a qualitative comparative method was employed. The findings indicate that the Muslim Brotherhood can be categorized into two groups based on two indices: the level of political activism and the perspective on the global order. According to the first criterion, they can be divided into activists and passivists; according to the second, into conservatives and revisionists. Revisionists envision a transformation of the global power structure, centering their desired order on a caliphate system. Some branches, however, incorporate ideas derived from modern thought, such as institutionalism and democracy, into the mechanisms of their proposed order. In contrast, conservatives, while accepting the current world order and deeming its alteration impossible or too costly, strive to achieve their political interests and objectives within the existing global structure.از زمان تشکیل جنبش اخوانالمسلمین بعنوان گروهی اسلامگرا، بیش از هفتاد سال میگذرد. درباره اینکه این گروه در بعد جهانی چگونه میاندیشد و بدنبال چیست؟ ضعف و خلاء پژوهشی وجود دارد. بنابراین پرسش مقاله پیش رو این است که نظم مطلوب جهانی مورد نظر اخوانالمسلمین چیست و شاخههای مختلف اخوانالمسلمین در این خصوص چگونه میاندیشند؟ برای پاسخ به سوال پژوهش از روش کیفی از نوع مقایسهای استفاده گردید. یافتههای پژوهش نشان دادند اخوانالمسلمین را برحسب دو شاخص میزان کنش سیاسی و نوع نگاه به نظم جهانی به دو گروه میتوان تقسیمبندی کرد. طبق معیار اول به کنشگران و منفعلان و طبق معیار دوم به محافظه-کاران و تجدیدنظرطلبان. تجدیدنظرطلبان به تغییر شاکله قدرت در جهان می اندیشند و محوریت نظم مطلوب را متوجه نظام خلافت کرده میکنند؛ البته بعضی از شعبات در سازوکارهای آن ایدههایی برگرفته از اندیشههای نوین همچون نهادگرایی و دموکراسی را وارد نظم مورد نظر خویش میسازند. در نقطه مقابل، محافظهکاران ضمن پذیرش نظم جهانی کنونی و غیرممکن دانستن یا هزینه بر بودن تغییر آن، تلاش مینمایند تا منافع و اهداف سیاسی خود را از بطن ساختار کنونی جهان بدست آورند.https://journals.abru.ac.ir/article_727489_64d13e2cde34b7b219af3ada87949490.pdfدانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110412320250923Analysis of Geopolitical Crisis Factors in Local Ethiopian Governments: A Case Study of the States of Amhara and Afarتحلیل عوامل ژئوپلیتیکی بحرانساز در حکومتهای محلی اتیوپی مطالعه موردی: ایالات آمهارا و عفر72818510.27834/CSIW.2504.1528.3.38.2FAمجیدرسولیاستادیار گروه ژئوپلیتیک مرکز مطالعات آفریقا، دانشگاه تربیت مدرس0009-0001-6227-925XJournal Article20250421<br>The Horn of Africa, located in the easternmost part of the African continent, is considered one of the most strategically sensitive regions in Africa. Its unique geopolitical position has made it a focal point for regional security and international geopolitical competition. Ethiopia, as one of the key countries in this region, has long faced complex geopolitical challenges stemming from its quasi-federal political structure. Within this framework, the Amhara and Afar states play a decisive role in shaping Ethiopia’s ongoing crises.<br>This descriptive-analytical study, based on data collected through library research, seeks to answer the following question: <em data-start="886" data-end="986">What geopolitical factors influence power relations at the level of local governments in Ethiopia?</em> The findings indicate that a combination of geopolitical factors—including disputes with the central government, neglect of civil rights of local communities, external relations, and prolonged drought—has contributed to increased instability and recurring crises in the region. The results further demonstrate that the local governments of Amhara and Afar are in a critical condition due to the interaction of internal and external geopolitical factors, highlighting the need for the implementation of appropriate policy strategies.شاخ آفریقا، واقع در شرقی ترین ناحیه قاره آفریقا، به عنوان یکی از بحرانی ترین مناطق این قاره شناخته می شود. به گونه ای که موقعیت استراتژیک این منطقه، آن را به کانونی حیاتی برای مسائل امنیتی و ژئوپلیتیکی تبدیل کرده است. اتیوپی نیز به عنوان یکی از کشورهای مهم این منطقه و به دلیل ساختار سیاسی شبه فدرالی همواره با چالش های ژئوپلیتیکی پیچیده ای رو به رو بوده است. در این میان، ایالت های آمهارا و عفر به عنوان دو منطقه کلیدی، نقش تعیین کننده ای در بحرانی بودن اتیوپی ایفا می کنند. نوشتار حاضر که ماهیتی توصیفی- تحلیلی دارد و داده ها و اطلاعات آن به روش کتابخانه ای گردآوری شده است در صدد پاسخگویی به این پرسش است که عوامل ژئوپلیتیکی قدرت ساز در مقیاس حکومت های محلی در اتیوپی کدامند؟ یافته های تحقیق نشان می دهد تجمیع عوامل ژئوپلیتیکی همچون اختلافات با دولت مرکزی، عدم توجه به حقوق مدنی جامعه، ارتباطات خارجی و خشکسالی زمینه ساز بحران های بیشتر و عدم ثبات در این منطقه شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد شرایط در حکومت های محلی آمهارا و عفر به دلیل تجمیع عوامل ژئوپلیتیکی داخلی و خارجی بحرانی و نیازمند اعمال راهبردهای سیاستی است.https://journals.abru.ac.ir/article_728185_4618ec84ef4e44926da40dc3be9ec5ef.pdf