دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 13 1 2026 04 21 The Implications of Turkey's Identity Politics in the South Caucasus on the National Interests of the Islamic Republic of Iran سیاست‌های ترکیه در قفقاز جنوبی و پیامدهای آن بر منافع ملی جمهوری اسلامی ایران 1 32 736800 10.22034/csiw.2026.736800 FA رهبر طالعی حور دانشیار روابط بین الملل دانشگاه محقق اردبیلی 0000-0001-7283-5603 اسماعیل واحدی درمشکانلو کارشناسی ارشد مطالعات منطقه ای دانشگاه محقق اردبیلی 0009-0002-1432-2150 Journal Article 2024 12 02 The evolving geopolitical landscape of the South Caucasus in recent years has created significant opportunities for Turkey to expand its influence and advance its strategic interests in the region. This article examines Turkey’s policies in the South Caucasus and assesses their implications for the national interests of the Islamic Republic of Iran. The central research question investigates how Turkey’s regional strategies affect Iran’s national interests. Drawing on the theoretical framework of constructivism, the study hypothesizes that Turkey’s policies in the South Caucasus have directly and indirectly weakened Iran’s political, economic, and cultural influence in the region. The findings indicate that Turkey has sought to strengthen its regional position by employing identity-based instruments, including shared cultural, linguistic, and historical ties. While these strategies have enhanced Turkey’s strategic standing in the South Caucasus, they have also posed multidimensional challenges to Iran’s national interests. Methodologically, the study adopts a descriptive–analytical approach and relies on library sources and online databases for data collection. وضعیت حاکم در قفقاز‌ جنوبی در سال‌های اخیر، شرایطی را برای ترکیه به وجود آورده است که بتواند هرچه بیشتر در این منطقه اعمال‌نفوذ کرده و به تأمین منافع اقدام کند. هدف اصلی در این مقاله بررسی سیاست‌های ترکیه در قفقاز جنوبی و پیامدهای آن بر منافع ملی جمهوری اسلامی ایران است. سؤال اصلی این مقاله بدین‌ صورت مطرح می‌شود که سیاست‌های ترکیه در قفقاز چگونه منافع ملی جمهوری اسلامی ایران را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟ در پاسخ به این سؤال، فرضیه مقاله ‌این است که سیاست‌های ترکیه در قفقاز جنوبی به طور مستقیم و غیرمستقیم بر منافع ملی جمهوری اسلامی ایران تأثیر گذاشته و به کاهش نفوذ قدرت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی ایران در این منطقه منجر شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که سیاست‌های ترکیه به‌منظور تقویت نفوذ سیاسی، اقتصادی و فرهنگی آن کشور در قفقاز جنوبی صورت می‌گیرد و آن کشور با استفاده از ابزارهای هویتی مانند اشتراکات فرهنگی، زبانی و تاریخی، نفوذ خود را در قفقاز جنوبی افزایش و جایگاه استراتژیک خود را تقویت کرده است که این سیاست‌ها منجر به ایجاد چالش‌های متعدد برای جمهوری اسلامی ایران شده است. این پژوهش از نوع توصیفی – تحلیلی بوده و از منابع کتابخانه‌ای و پویش اینترنتی برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده‌ شده است. https://journals.abru.ac.ir/article_736800_14ff615544b7cd3587f6d48bb22422ee.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 13 1 2026 04 21 Revisiting Iran's Relationship with the Second Taliban Government from the Perspective of Symbolic Interaction بازخوانی رابطه‏ ایران با دولت دوم طالبان از منظر کنش نمادین 33 60 734793 10.22034/csiw.2026.734793 FA حمید احمدی نژاد استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه لرستان 0000-0001-5859-0590 Journal Article 2024 11 29 The formation of the second government of the Islamic Emirate in Afghanistan in 2021 marked the beginning of a new chapter in relations between the Islamic Republic of Iran and Afghanistan. Given the history of hostility between Iran and the Taliban, the group's return to power provided an opportunity to examine the transformation of the Islamic Republic of Iran’s strategy toward developments in Afghanistan. This study aims to reassess the reasons underlying Iran’s pragmatic approach toward the Taliban. Employing a descriptive–explanatory method and drawing upon the theoretical framework of symbolic interactionism, the study seeks to answer the following question: What explains the Islamic Republic of Iran’s pragmatic approach toward the Taliban from 2021 to 2024, despite the ideological differences and contradictions that exist between the two sides? The research hypothesizes that, despite ongoing tensions, Iran has prioritized pragmatism in its relations with the Taliban. The findings indicate that the Islamic Republic of Iran, through its interpretation of the Taliban’s actions within an interactive framework, has shifted its strategic priority regarding the group from an ideological orientation to a pragmatic one. شکل‌گیری دولت دوم امارت اسلامی در افغانستان (۲۰۲۱)، سرآغاز روابط نوینی در تعاملات میان جمهوری اسلامی ایران و افغانستان بود. به‌قدرت‌رسیدن طالبان، با توجه به پیشینه خصومت‌آمیز ایران و این گروه، به‌مثابه آزمونی برای بررسی دگردیسی راهبرد جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با تحولات افغانستان عمل کرد. هدف این پژوهش، بازخوانی علت رویکرد عمل‌گرایانه ایران در قبال طالبان است. بنابراین، نویسنده با اتکا به روش توصیفی-تبیینی و چارچوب نظری تعامل‌گرایی نمادین، در پی پاسخ به این پرسش است که علت رویکرد عمل‌گرایانه جمهوری اسلامی ایران در قبال طالبان از زمان شکل‌گیری آن تا سال ۲۰۲۴، علی‌رغم بروز برخی اختلافات و تضادهای ایدئولوژیک میان آن‌ها، چه بوده است؟ فرضیه تحقیق بدین‌صورت طرح شده است که ایران، علی‌رغم بروز برخی تنش‌ها، تلاش داشته در روابط با طالبان، عمل‌گرایی را در اولویت قرار دهد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی ایران، با تفسیر کنش‌های طالبان در چارچوب الگوی تعاملی، اولویت راهبردی خود در قبال این گروه را از سطح ایدئولوژیک به سطح عمل‌گرایی منتقل ساخته است. https://journals.abru.ac.ir/article_734793_e77bc3f2e75ba1ee831722eefbdf9573.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 13 1 2026 04 21 The Drivers and Sons of the Application of Convergence and Divergence of Relations between the Islamic Republic of Iran and Türkiye in the Shadow of Israel's Presence in the Middle East in the New Millennium پیشران‌ها و پسران‌های کاربست همگرایی و واگرایی ارتباط جمهوری اسلامی ایران و ترکیه در سایه حضور اسرائیل در منطقه خاورمیانه در هزاره جدید 61 87 734794 10.22034/csiw.2026.734794 FA محسن جمشیدی پژوهشگر سیاسی و دانش اموخته ی دکتری علوم سیاسی (مسائل ایران) ،واحد کرمانشاه ، دانشگاه ازاد اسلامی ، کرمانشاه، ایران. 0000-0001-8694-0324 تاج الدین صالحیان دکتری روابط بین الملل، پژوهشگرو مدرس گروه مطالعات خاورمیانه و شمال افریقا، دانشگاه ایلام،ایلام، ایران. سجاد بهرامی مقدم استادیار گروه علوم سیاسی ، دانشگاه گیلان ، رشت ، ایران . Journal Article 2025 02 02 One of the main issues that has attracted the attention of all analysts of the international system, from the perspective of strategic studies, is the way in which the Islamic Republic of Iran and the Republic of Turkey relate to each other in the shadow of Israel's presence in the region. Now the question is, what are the drivers and consequences of the application of convergence and divergence in the relationship between the Islamic Republic of Iran and Turkey? It seems that the drivers and consequences of the relationship between the Islamic Republic of Iran and Turkey, influenced by the presence of Israel in the region, are affected by four characters, geopolitical - geostrategic - geoeconomic and geocultural. The present study is of an applied type and has been developed with a qualitative method and a descriptive-analytical approach. The purpose of this study is to analyze the applications of the relationship between the two countries of Iran and Turkey in the region. The research findings show that the relationship between the two countries of Iran and Turkey, with its emphasis on the role of a model, the doctrine of strategic depth, and identity resources, has always been accompanied by a subversive competition to achieve regional hegemony in the new millennium. The factors analyzed in the relationship between the two countries also go back to the relationship between Turkey and Israel, which has affected Iran's regional influence axis in the Middle East and Israel's exit from political isolation and political-security alliances between the two countries in the region. یکی از اصلی‌ترین موضوعاتی که از منظر مطالعات استراتژیک، توجه قاطبه تحلیل‌گران سیستم بین‌الملل را معطوف به خود نموده است، نحوه ارتباط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری ترکیه در سایه حضور اسرائیل در منطقه می‌باشد. سؤال این است که پیشران‌ها و پسران‌های کاربست همگرایی و واگرایی در ارتباط بین جمهوری اسلامی ایران و ترکیه کدامند؟ به نظر می‌رسد که پیشران‌ها و پسران‌های ارتباط بین ایران و ترکیه با تأثیرپذیری از حضور اسرائیل در منطقه، علاوه بر رقابت و تلاش برای رسیدن به هژمون منطقه‌ای از چهار مؤلفه، ژئوپلیتیک، ژئواستراتژیک، ژئواکونومیک و ژئوکالچر تأثیر می‌پذیرد. پژوهش حاضر از نوع بنیادی - کاربردی، با روش کیفی و رویکرد توصیفی- تحلیلی تدوین شده است. هدف از طرح این پژوهش واکاوی کاربست‌های ارتباط دو کشور ایران و ترکیه در منطقه می‌باشد. یافته‌ها و نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهند که ارتباط بین دو کشور ایران و ترکیه با تأکید بر نقش الگو، دکترین عمق استراتژیک و منابع هویتی، همواره با رقابت زیر سویه برای افزایش نفوذ و دستیابی به هژمون منطقه‌ای در هزاره جدید در جریان بوده است. واکاوی عوامل ارتباط دوکشور نیز به نوع تعامل ترکیه و اسرائیل برمی‌گردد که سبب تأثیر بر محور نفوذ منطقه‌ای ایران در خاورمیانه و به نوعی خروج اسرائیل از انزوای سیاسی و ائتلاف‌های سیاسی – امنیتی دو کشور در منطقه شده است. https://journals.abru.ac.ir/article_734794_cbf81a546a15e7688c0c494928f09af1.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 13 1 2026 04 21 Identifying the Drivers Affecting the Yemeni Crisis and its Strategic بازشناسی پیشران‌های مؤثر بر بحران یمن؛ تحولات 2023 و چشم‌اندازهای آن 88 121 734798 10.22034/csiw.2026.734798 FA فاطمه محروق استادیار روابط بین الملل گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0003-3336-8074 ابوالقاسم شهریاری استاد مدعو گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد سید سعید سیدی فارغ التحصیل روابط بین الملل گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2025 04 09 The Yemen crisis, owing to its multidimensional nature, has become one of the most significant crises in the Middle East. The central research question is: What are the key drivers of the Yemen crisis, and what impact will the Iran–Saudi agreement of March 10, 2023, have on the trajectory of the crisis? Given the exploratory nature of the study, no research hypotheses are proposed. The study adopts a mixed-methods approach. First, the influential variables affecting the Yemen crisis are identified through a review of the relevant literature. Subsequently, experts in the field are asked to identify the key drivers of the crisis in light of the Iran–Saudi agreement using the Cross-Impact Matrix Multiplication Applied to Classification (MICMAC) method. The findings indicate that the decline of Saudi Arabia's traditional influence in Yemen is a primary driver of the evolving situation. In addition, the withdrawal of the Saudi-led coalition and the growing influence of the Islamic Revolutionary movement in Yemen are identified as among the most critical variables shaping crisis management. These variables have the potential to influence other factors, thereby creating a pathway toward effective crisis management. بحران یمن به‌دلیل چندبعدی بودن ابعاد آن به یکی از بحران‌های پراهمیت منطقه خاورمیانه تبدیل شده که روز به روز بر پیچیدگی آن افزوده می‌شود و نظم منطقه را در آستانه تغییر قرار داده است. بر این‌ اساس، هدف پژوهش بررسی پیشران‌های مؤثر بر بحران یمن در شرایط نوین پس از توافق ایران و عربستان است و این پرسش مطرح شده است که پیشران‌های مؤثر بر بحران یمن چیست؟ و توافق میان ایران و عربستان تحت تأثیر تحولات بعد از آن به‌عنوان موقعیت جدید چه تأثیری بر روند بحران خواهد داشت؟ به‌دلیل ماهیت اکتشافی پژوهش از ارائه فرضیه خودداری شده است. روش پژوهش تحلیل اثرات متقاطع است؛ در ابتدا با استفاده از پیشینه پژوهش متغیرهای مؤثر بر بحران یمن شناسایی شده و سپس با استفاده از روش تحلیل اثرات متقاطع (میک‌مک) از پاسخگویان که تماماً از اساتید دانشگاهی این حوزه بوده خواسته شده است پیشران‌های مؤثر بر بحران را شناسایی نمایند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد کاهش نفوذ سنتی عربستان در یمن پیشران تحولات است. همچنین خروج ائتلاف به رهبری عربستان و نفوذ و تکثیر جریان انقلاب اسلامی در یمن جزء مهم‌ترین متغیرها برای کنترل و کاهش بحران هستند؛ این متغیرها توانایی تأثیر بر سایر متغیرها و فراهم‌سازی زمینه کنترل بحران را دارا هستند. همچنین یافته‌های حاصل از پژوهش نشان می‌دهد توافق میان ایران و عربستان به‌عنوان متغیر هدف شناسایی شده که می‌تواند در کوتاه‌مدت نقش تسهیل‌گر را در کاهش بحران ایفا نماید. https://journals.abru.ac.ir/article_734798_5870d0bab9b795b80927ba632a0365cc.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 13 1 2026 04 21 A Discourse Analysis of U.S. Mainstream Media Coverage of the 2023 Gaza War in Light of van Dijk's Ideological Square تحلیل گفتمان پوشش رسانه‌های جریان اصلی آمریکا از جنگ 2023 غزه در پرتو مربع ایدئولوژیک ون دایک 122 147 736814 10.22034/csiw.2026.736814 FA سیدحسین افتخار افضلی دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران محمدعرفان زمانی دانشکده معارف دانشگاه امام صادق (ع) Journal Article 2025 04 21 By shaping dominant narratives within the discursive arena, the media actively construct the cognitive frameworks through which audiences interpret events. This study analyzes the discourse of Western media coverage of the 2023 Gaza War within the theoretical framework of Teun van Dijk’s ideological square, employing the method of critical discourse analysis. The central research question asks: What images of the actors involved and the nature of the conflict are constructed in the minds of global audiences through the strategies and patterns of Western media coverage? The main hypothesis posits that Western media, through selective sourcing practices and the discursive construction of a dichotomy between “us” (the West and Israel) and “the other” (the Palestinians and Hamas), have contributed to the reproduction of ideological dominance and the legitimization of Israel’s actions. The findings indicate that mainstream American media have played an active role in shaping public opinion by emphasizing Israel’s positive actions, highlighting its “right to self-defense,” demonizing Hamas, and marginalizing Palestinian narratives. Through selective representations of wartime events embedded within specific linguistic and conceptual frameworks, these media outlets have consistently employed particular news frames that portray Palestinian resistance in a negative or depoliticized manner. رسانه‌ها با شکل‌دهی به روایت‌های مسلط در عرصه گفتمانی، پس زمینه‌های ذهنی مخاطبان را به صورت هدفمند مهندسی می‌کنند. این پژوهش با هدف تحلیل گفتمان پوشش رسانه‌های غربی از جنگ ۲۰۲۳ غزه، در چارچوب نظری «مربع ایدئولوژیک» تئون ون دایک و با روش تحلیل گفتمان انتقادی انجام شده است. پرسش اصلی تحقیق آن است که راهبردها و الگوهای پوشش رسانه‌ای غربی از این جنگ، چه تصویری از کنشگران درگیر و ماهیت منازعه در ذهن مخاطبان جهانی ترسیم می‌کند؟ فرضیه اصلی پژوهش بیان می‌دارد که رسانه‌های غربی با استفاده از الگوهای گزینشی منبع‌یابی، از طریق دوگانه‌سازی گفتمانی «ما» (غرب، اسرائیل) در برابر «دیگری» (فلسطینیان، حماس)، به بازتولید سلطه ایدئولوژیک و مشروعیت‌بخشی به کنش‌های اسرائیل کمک کرده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که رسانه‌های جریان اصلی آمریکا، با بهره‌گیری از راهبردهایی همچون تأکید بر اعمال مثبت اسرائیل، برجسته‌سازی «حق دفاع مشروع»، اهریمن‌سازی از حماس، و حذف یا تضعیف روایت‌های فلسطینی، در شکل‌دهی به افکار عمومی نقش فعالی ایفا کرده‌اند. این رسانه‌ها از طریق ساختارهای زبانی و مفهومی، به بازنمایی گزینشی وقایع جنگ پرداخته و با تکرار چارچوب‌های خبری خاص، تصویر منفی و خنثی‌شده‌ای از مقاومت فلسطین ارائه کرده‌اند. https://journals.abru.ac.ir/article_736814_12824ebeae2678e0ac2bf30672e30629.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 13 1 2026 04 21 The Spread of New Military Technologies in the International System and Its Impact on the Environmental Conditions of Future Wars in the Middle East (2025-2035) گسترش فناوری‌های نوین نظامی در سیستم بین‌الملل و تأثیر آن بر شرایط محیطی جنگ‌های آینده در منطقه خاورمیانه (2035-2025) 148 172 734799 10.22034/csiw.2026.734799 FA صباح جابر دانشجوی دکتری تخصصی علوم سیاسی(گرایش مسایل ایران)،واحد کرمانشاه،دانشگاه ازاد اسلامی،کرمانشاه،ایران حمید رضا سعیدی نژاد استادیارگروه علوم سیاسی وروابط بین الملل،واحد کرمانشاه،دانشگاازاد اسلامی،کرمانشاه،ایران، (نویسنده مسئول) شهرام فتاحی استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد کرمانشاه ، دانشگاه ازاد اسلامی ، کرمانشاه ، ایران. Journal Article 2025 03 11 One of the main axes that has attracted the attention of all analysts of the international system on military-security issues from the perspective of strategic studies is the issue of which direction the expansion of emerging technologies in this environment will lead the competition in the international system and the Middle East region in the coming decade. Now the question is, what effect will the expansion of new technologies in the international environment have on the environmental conditions of future wars in the Middle East? It seems that the expansion of emerging technologies, in addition to causing the formation of a type of digital cold war between the great powers (America and China), will create competition on various axes and regional polarizations in the Middle East, with the help of the international environment, and future wars will move more towards combined and fluid wars. The present study has been developed with a futuristic and applied perspective, with a qualitative method and a descriptive-analytical approach. The findings of this study show that future wars will move towards combined and hybrid wars with the advent of emerging technologies such as (artificial intelligence, quantum and 5G technologies, drones). Therefore, by taking advantage of the interaction of power with new technologies in the international environment, we will witness the formation of a digital cold war between superpowers in this area and in the Middle East, competition will arise in the defense-military, political-security, economic and environmental fields. یکی از اصلی‌ترین محورهایی که از منظر مطالعات استراتژیک، توجه قاطبه تحلیل‌گران سیستم بین‌الملل در مورد مسائل نظامی‌ـ امنیتی را معطوف به خود نموده، این مسئله است که گسترش فناوری‌های نوظهور در این محیط، رقابت در نظام بین‌الملل و منطقه خاورمیانه را در دهه پیش روی به کدام سمت سوق خواهد داد. سؤال اصلی تحقیق این است که گسترش فناوری‌های نوین در محیط بین‌الملل چه تأثیری بر شرایط محیطی جنگ‌های آینده در منطقه خاورمیانه خواهد داشت؟ به نظر می‌رسد که گسترش فناوری‌های نوظهور، علاوه بر اینکه باعث شکل‌گیری یک نوع جنگ سرد دیجیتال بین قدرت‌های بزرگ (امریکا و چین) خواهد شد. در منطقه خاورمیانه با تأسی از محیط بین‌الملل، باعث ایجاد رقابت در محورهای مختلف و قطب‌بندی‌های منطقه‌ای شده و جنگ‌های آینده بیشتر به سمت جنگ‌های ترکیبی و سیال خواهند رفت. پژوهش حاضر با نگاهی آینده نگرانه و از نوع کاربردی، با روش کیفی و رویکرد توصیفی‌ـ تحلیلی تدوین‌شده است. یافته‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهند که جنگ‌های آینده با تأسی از فناوری‌های نوظهوری همچون (هوش مصنوعی، فناوری‌های کوانتومی و G5، پهبادها) به سمت جنگ‌های ترکیبی و هیبریدی خواهند رفت. لذا با بهره‌گیری از تعامل قدرت با تکنولوژی‌های نوین در محیط بین‌الملل، در این حوزه شاهد شکل‌گیری جنگ سرد دیجیتال بین ابرقدرت‌ها و در منطقه خاورمیانه باعث شکل‌گیری رقابت در حوزه‌های دفاعی- نظامی،سیاسی – امنیتی، اقتصادی و زیست‌محیطی خواهیم بود. https://journals.abru.ac.ir/article_734799_ff6c29003b1a9c4fc8b4018ac6366905.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 13 1 2026 04 21 Analyzing Cognitive Warfare in the Collapse of the Syrian Political System: Dimensions, Tools, and Consequences تحلیل جنگ شناختی در فروپاشی نظام سیاسی سوریه: ابعاد، ابزارها و پیامدها 173 205 734797 10.22034/csiw.2026.734797 FA هادی رجبی گروه امنیت داخلی، دانشکده امنیت، دانشگاه جامع علوم انتظامی، تهران، ایران. 0009-0008-2762-5963 Journal Article 2025 02 27 The Syrian crisis, one of the most complex contemporary conflicts, has provided a platform for the widespread use of cognitive warfare. Utilizing tools such as international media, social networks, and psychological operations, this form of warfare has sought to shape public perception, undermine political legitimacy, and deepen ethnic and social divisions. This study, employing a descriptive-analytical approach and drawing on the theoretical frameworks of critical discourse analysis and cognitive warfare, examines the dimensions, tools, and consequences of cognitive warfare in Syria. The findings indicate that media outlets and social networks, through emotional storytelling, fake news, information overload, and shocking imagery, steered domestic and international public opinion toward targeted narratives. These narratives emphasized governmental inefficiency, structural corruption, and humanitarian suffering, thereby weakening the Syrian government's legitimacy and increasing international pressure. The social consequences included weakened national cohesion, increased social polarization, intensified ethnic and sectarian divisions, and growing public disillusionment, ultimately undermining the country's political and social foundations and contributing to the fall of Bashar al-Assad's government in 2024. The study emphasizes that cognitive warfare not only influences social behavior but also serves as a strategy for transforming political and social structures, highlighting the need for effective strategies to manage similar crises and counter cognitive warfare. بحران سوریه به‌عنوان یکی از پیچیده‌ترین منازعات معاصر، بستری برای بهره‌برداری از جنگ شناختی فراهم کرده است. این جنگ با استفاده از رسانه‌های بین‌المللی، شبکه‌های اجتماعی و عملیات روانی، بر تغییر ادراک عمومی، تضعیف مشروعیت سیاسی و اجتماعی، و تشدید شکاف‌های قومی و اجتماعی تمرکز داشته است. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و چارچوب‌های نظری تحلیل گفتمان انتقادی و جنگ شناختی، ابعاد، ابزارها و پیامدهای جنگ شناختی در سوریه را بررسی کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی با روایت‌سازی احساسی، انتشار اخبار جعلی و بمباران اطلاعاتی، افکار عمومی داخلی و بین‌المللی را به سمت روایت‌های هدفمند سوق داده‌اند. این روایت‌ها با برجسته‌سازی ناکارآمدی دولت، فساد ساختاری و فجایع انسانی، مشروعیت نظام سوریه را تضعیف و فشارهای بین‌المللی را افزایش داده‌اند. پیامدهای اجتماعی این جنگ شامل تضعیف انسجام ملی، قطبی‌سازی اجتماعی، تشدید شکاف‌های قومی و مذهبی و افزایش ناامیدی عمومی بود که در نهایت به تضعیف بنیان‌های سیاسی و اجتماعی کشور انجامید و منجر به سقوط دولت بشار اسد در سال ۲۰۲۴ شد. این مطالعه بر ضرورت تدوین راهبردهای مؤثر برای مدیریت بحران‌های مشابه و مقابله با پیامدهای جنگ شناختی تأکید می‌کند. https://journals.abru.ac.ir/article_734797_fdaa7ac1e249b7120c3ec37cc6f06f7f.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 13 1 2026 04 21 Assessing the Threat of Terrorist Groups in the Indian Subcontinent in the Shadow of the Taliban Gaining Power in Afghanistan: A Case Study Al-Qaeda in the Indian Subcontinent (AQIS) ارزیابی تهدید گروه‌های تروریستی در شبه قاره هند در سایه قدرت‌گیری گروه طالبان در افغانستان: مطالعه موردی گروه القاعده شبه قاره هند 206 237 734796 10.22034/csiw.2026.734796 FA مرتضی شیخ دره نی کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران 0000-0002-9140-6473 حسین معین آبادی بیدگلی دانشیار علوم سیاسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران 0000-0002-2378-5774 رضا اختیاری امیری دانشیار روابط بین‌الملل، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران 0000-0001-6733-6172 Journal Article 2025 02 06 After The developments in Afghanistan in 2021 and the rise of the Taliban in this country, the creation of some events such as the presence of AQIS and key members of Al-Qaeda strategically, the Taliban protecting this group from political-military harm, and ensuring a safe haven for them, revealed the relationships between these groups. With the killing of Ayman al-Zawahiri, the second-in-command of Al-Qaeda, by the CIA in a house belonging to senior Taliban leaders on July 31, 2022, it confirmed the presence of Al-Qaeda and its satellites in Afghanistan and its close cooperation with the Taliban. The purpose of this article is to answer the main question of how the AQIS threat has been assessed in the countries of the Indian subcontinent after the Taliban became effective in Afghanistan.The research findings show that; Afghanistan under Taliban control serves as a safe haven and potential haven for AQIS militants in Bangladesh, Myanmar, and similar situations to Kashmir, India,and Pakistan as a place where they can travel to train, acquire weapons,and conduct operations in these countries. In this study, an attempt has been made to answer this question by using a descriptive-analytical method and using library and internet resources. بعد از تحولات 2021 افغانستان و قدرت‌گیری طالبان در این کشور، با وقوع برخی اتفاقات، ازجمله حضور القاعده شبه‌قاره هند و اعضای اصلی القاعده به‌طور استراتژیک، حفاظت طالبان از این گروه در برابر آسیب‌های سیاسی‌ـ نظامی و تضمین یک پناهگاه امن برای آن‌ها، روابط این گروه‌ها با یکدیگر نمایان شد. با کشته‌شدن ایمن الظواهری، رهبر دوم القاعده، توسط سازمان (CIA) در خانه‌ای متعلق به رهبران ارشد طالبان در 31 جولای 2022، حضور القاعده و اقمار آن در افغانستان و همکاری نزدیکشان با طالبان تأیید شد. هدف از مقاله حاضر، پاسخ به این سؤال اصلی است که تهدید القاعده شبه‌قاره هند در کشورهای شبه‌قاره هند، بعد از روی کارآمدن طالبان در افغانستان، چگونه ارزیابی شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که افغانستان تحت کنترل طالبان، به‌عنوان پناهگاه امن و بالقوه برای ستیزه‌جویان القاعده شبه‌قاره هند در بنگلادش، میانمار و مشابه وضعیت کشمیر، هند و پاکستان، به مکانی تبدیل شده است که آن‌ها می‌توانند برای آموزش و به‌دست‌آوردن تسلیحات به آن سفر کنند و به انجام عملیات در این کشورها اقدام کنند. همچنین، اگرچه این گروه حملات گسترده‌ای را در این کشورها انجام نداده است، اما به اهداف خود مبنی بر مرتبط‌ماندن در جنوب آسیا و معرفی خود به‌عنوان رقیبی قوی و گزینه‌ای قابل‌اعتمادتر و پایدارتر برای سایر گروه‌های اسلامی ـ جهادی، ازجمله گروه تحریک طالبان پاکستان (TTP)، لشکر طیبه (LT) و جیش محمد (JeM)، دست یافته است. در این پژوهش، تلاش گردیده است با بهره‌گیری از روش توصیفی‌ـ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و اینترنتی، به این پرسش پاسخ داده شود. https://journals.abru.ac.ir/article_734796_d5a0fcf801b26e5c4091283ef368a599.pdf

دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره) بحران پژوهی جهان اسلام 2981-1104 13 1 2026 04 21 Consequences of the Presence of North Caucasus Salafi Groups in the Syrian Crisis on Russia's National Security پیامدهای حضور گروه‌های سلفی قفقاز شمالی در بحران سوریه بر امنیت ملی روسیه (2024ـ2011) 238 267 736816 10.22034/csiw.2026.736816 FA سید محسن آل غفور گروه علوم سیاسی دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران 0000-0002-3853-3430 مریم جعفری گروه مطالعات منطقه ای، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، ایران 0009-0002-7713-4579 زهره قدبیگی گروه مطالعات منطقه ای، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، ایران. Journal Article 2025 04 21 The North Caucasus region has faced increasing insecurity since the collapse of the Soviet Union and the emergence of Islamic movements. The developments of the Arab Spring and the Syrian crisis in 2011 intensified the activity of Salafi groups and the presence of North Caucasus militants in Syria, leading to the expansion of Salafi-Takfiri groups' activities in the region and beyond. Given the geopolitical importance of the North Caucasus, this research examines the consequences of the presence of these movements in the Syrian crisis on Russia's national security. The main question is: what impact does the presence of North Caucasus Salafi-Takfiri movements in the Syrian crisis have on Russia's national security? The research hypothesis is that this presence has a significant negative impact on Russia's national security through the increase in terrorist threats, the spread of extremism, and regional instability. The research findings indicate that the presence of North Caucasus Salafis in the Syrian crisis significantly threatens Russia's national security through the expansion of extremism and regional instability. This research addresses the topic using a descriptive-analytical method and library resources. منطقه قفقاز شمالی پس از فروپاشی شوروی و با ظهور جنبش‌های اسلامی، با ناامنی فزاینده‌ای مواجه شده است. تحولات بهار عربی و بحران سوریه در سال 2011، فعالیت گروه‌های سلفی و حضور شبه‌نظامیان قفقاز شمالی در سوریه را تشدید کرد و گسترش فعالیت‌های گروه‌های سلفی-تکفیری را در منطقه و فراتر از آن به دنبال داشت. این پژوهش با توجه به اهمیت ژئوپلیتیکی قفقاز شمالی، به بررسی پیامدهای حضور این جریان‌ها در بحران سوریه بر امنیت ملی روسیه می‌پردازد. سؤال اصلی این است که حضور جریان‌های سلفی-تکفیری قفقاز شمالی در بحران سوریه چه تأثیری بر امنیت ملی روسیه دارد؟ فرضیه پژوهش این است که این حضور، از طریق افزایش تهدیدات تروریستی، گسترش افراط‌گرایی و بی‌ثباتی منطقه‌ای، تأثیر منفی قابل‌توجهی بر امنیت ملی روسیه دارد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که حضور جنگجویان سلفی و تکفیری قفقاز شمالی در بحران سوریه، تهدیدات امنیتی متعددی را برای فدراسیون روسیه به همراه دارد. این تهدیدات شامل بازگشت تروریست‌ها با تجربه رزمی به روسیه، تقویت جریان‌های افراط‌گرا در قفقاز و تبدیل روسیه به هدف حملات تروریستی به دلیل حمایت از دولت سوریه است. این مسئله امنیتی پیچیده نیازمند رویکردی جامع برای مقابله با ریشه‌های افراط‌گرایی و تقویت همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی است. این تحقیق با بهره‌گیری از روش توصیفی-تحلیلی و مطالعه منابع کتابخانه‌ای به موضوع مورد نظر پرداخته است. https://journals.abru.ac.ir/article_736816_e12992d6816167145a896805656ae7e6.pdf