دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110413220260622Explaining Imam Khomeini's Psychological Leadership During the Iran–Iraq War: A Content Analysis Approachتبیین مدیریت روانی امام خمینی در جنگ ایران و عراق با استفاده از روش تحلیل محتوا736801FAمجیدحسینیدانشیار دانشگاه تهران، دانشکده حقوق و علوم سیاسی0009-0005-0295-2106محمد علیکیانیدانشجوی دکتری/ جغرافیای سیاسی،دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران0009-0009-5143-8778سحرالساداتموسوی نسب رابریدانشجوی دکتری/ جغرافیای سیاسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی0000-0003-4926-4253Journal Article20250603This study examines Imam Khomeini’s psychological operations during the Iran–Iraq War across its four distinct phases. Data were collected through a content analysis of Imam Khomeini’s war-related messages. The central hypothesis posits that his psychological operations during each phase—(1) the pre-war period, (2) from the outbreak of the war to the liberation of Khorramshahr, (3) from the liberation of Khorramshahr to the acceptance of the ceasefire, and (4) the post-war period—were aligned with the social realities of Iranian society and the conditions on the battlefield. The findings reveal a significant relationship between the themes of Imam Khomeini’s messages and the psychological management of both society and the battlefield. During the first phase, the messages emphasized political awareness and motivation, whereas emotional and motivational themes predominated during the second phase. The third phase focused on the rational persuasion of Iranian forces and psychological operations directed at the enemy. In the fourth phase, the primary emphasis shifted toward calming society in response to post-war social conditions. The study concludes that the alignment between Imam Khomeini’s messages and the realities of society and the battlefield was a key factor in the effectiveness of his psychological operations and their profound impact on both public morale and the overall war effort.<span dir="RTL" lang="FA">مسئله اصلی در این مقاله بررسی عملیات روانی امام خمینی در دورههای مختلف جنگ ایران و عراق میباشد. روش گردآوری دادهها، تحلیل محتوا بوده که با استفاده از پیامهای امام درباره جنگ به دست آمدهاند. فرضیه تحقیق عبارت است از این که عملیات روانی امام در هر یک از دورههای چهارگانه جنگ (پیش از جنگ، از آغاز تا فتح خرمشهر، ازفتح خرمشهر تا پذیرش قطعنامه و پس از آن) مبتنی بر واقعیات اجتماعی جامعه و عرصه نبرد بوده است. یافتهها نشان داد که بین مضامین پیامهای امام در هر یک از این دورهها و مدیریت روانی جامعه و عرصه نبرد رابطه معناداری وجود داشته است. به طوریکه در دوره اول، آگاهسازی سیاسی و تأثیر بر ادارک و انگیزه؛ در دوره دوم، مضامین احساسی، عاطفی و انگیزشی؛ در دوره سوم، اقناعسازی منطقی جبهه خودی و عملیات روانی علیه دشمن و در دوره چهارم آرامسازی جامعه بهعنوان نیاز متن اجتماعی، محوریت اصلی مدیریت روانی در پیامهای ایشان بودهاند. نتایج نشان داد که رابطه معنادار پیامهای امام با نیازها و واقعیات اجتماعی جنگ، مهمترین دلیل اثرگذاری گسترده عملیات روانی امام در جامعه و عرصه نبرد بوده است.</span>دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110413220260622The Role of the United States of America in the Securitization of Iran-Azerbaijan Relationsنقش ایالات متحده آمریکا در امنیتی شدن روابط ایران و جمهوری آذربایجان736815FAمهدیهدایتی شهیدانیدانشیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه گیلان، رشت، جمهوری اسلامی ایران0000-0002-5145-8885امیرحسینمهدیپوردانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه گیلان، رشت، جمهوری اسلامی ایران0009-0009-9848-4448محمدجلائیهیات علمی گروه علوم سیاسی و روابط بینالملل دانشگاه گیلان، رشت، جمهوری اسلامی ایرانJournal Article20250423Amid ongoing conflicts in the Caucasus, extra-regional powers, particularly the United States, have sought to expand their influence over the region’s strategic dynamics. In this context, the United States has increased its engagement with the Republic of Azerbaijan in an effort to reshape the regional balance of power vis-à-vis Iran and Russia. Accordingly, this article examines the impact of U.S. foreign policy on relations between the Islamic Republic of Iran and the Republic of Azerbaijan in the Caucasus region. Drawing on the theoretical framework of the Copenhagen School, the study tests the hypothesis that the United States has contributed to the securitization of Iran–Azerbaijan relations through military assistance and arms cooperation, investment in and influence over energy transit routes, and support for separatist and pan-Turkist movements. The findings indicate that U.S. policy in the South Caucasus, particularly toward the Republic of Azerbaijan, seeks to strengthen its ties with NATO and counter Iran’s regional influence through a strategy of soft empowerment.در مناقشات قفقاز برخی قدرتهای فرامنطقهای مانند ایالاتمتحده به دنبال نقشآفرینی در معادلات این منطقه هستند. آمریکا تلاش میکند در راستای موازنه قدرت با ایران و روسیه در منطقه قفقاز، حضور خود را در حمایت از باکو به شکلی جدی نشان دهد. بر این اساس، سؤال اصلی مقاله این است که سیاست خارجی آمریکا چه تأثیری بر روابط ایران و جمهوری آذربایجان در منطقه قفقاز داشته است؟ در پاسخ به سؤال فوق با استفاده از چارچوب نظری مکتب کپنهاگ این فرضیه مورد آزمون قرار گرفت که آمریکا با حمایتهای تسلیحاتی و نظامی، سرمایهگذاری و اعمال نفوذ در مسیرهای خطوط انتقال انرژی و همچنین حمایت از جنبشهای تجزیهطلب و پانترکیستی در امنیتیشدن روابط ایران و جمهوری آذربایجان نقش دارد. یافته اصلی مقاله این است که آمریکا در کشورهای قفقاز جنوبی بهویژه جمهوری آذربایجان، از طریق راهبرد توانمندسازی نرم، به دنبال اتصال این کشورها به ناتو و مقابله با نفوذ و تاثیرگذاری ایران در منطقه است.دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110413220260622Paradiplomatic Theory and Framing Foreign Policy Based on Cultural Logic: Providing an Agenda for the Field of Iranian-Islamic Civilizationنظریه پارادیپلماتیک و چارچوب بندی سیاست خارجی بر اساس منطق فرهنگی: ارائه دستور کاری برای حوزه تمدن ایرانی اسلامی736818FAعلی اشرفنظریاستاد تمام/ دانشکده حقوق وعلوم سیاسی دانشگاه تهرانمریمخالقی نژادپژوهشگر فوق دکتری دانشگاه ایت الله العظمی بروجردی ره0000-0002-3174-8287Journal Article20250521Given the growing importance of innovative diplomatic approaches in international relations, exploring new forms of diplomacy has become essential for shaping foreign policy based on cultural logic. Drawing on the expanding body of literature on paradiplomacy and its increasing significance in enhancing the effectiveness of subnational and non-state actors, this article seeks to address existing ambiguities surrounding the evolution and conceptual foundations of paradiplomacy. It also aims to fill a gap in the literature regarding the role of paradiplomacy in strengthening soft power and addressing contemporary national and international challenges. Against this backdrop, the study proposes a new framework for applying paradiplomacy to the promotion and development of Iranian civilization. The central research question asks: How can paradiplomacy contribute to the growth and development of Iranian civilization? The study hypothesizes that, through its cultural logic and innovative foreign policy frameworks, paradiplomacy—particularly through the activities of paradiplomatic actors—can make a significant contribution to the growth, advancement, and flourishing of Iranian civilization. Methodologically, the research adopts a qualitative, analytical, and explanatory approach and relies on data collected from credible library-based sources.با اهمیت روز افزون روشهای نوین در چگونگی به کارگیری آنها و تاثیر بر روابط بین الملل، پرداختن به مساله دیپلماسی و به کارگیری روشهای جدید نیازی مبرم در چارچوب بندی سیاست خارجی بر اساس منطق فرهنگی محسوب شده است. با عطف به تجلیلهای تئوری متنوع در حوزه پارادیپلماسی و اهمیت روز افزون آن به جهت اثرگذاری و توانایی گنشگران پارادیپلماتیک در این مقاله تلاش داشتیم به برخی ابهامات در خصوص سیرتاریخی و روند تئوری پارادیپلماسی بپردازیم و خلاء موجود را در جهت اثرگذاری پارادیپلماسی در تقویت قدرت ملی و بین المللی در عصر کنونی را در حد نوشتار حاضر برطرف کنیم و دستور کار جدیدی را برای حوزه تمدن ایرانی پیشنهاد و ارائه دهیم. لذا سوالی اصلی آن است که پارادیپلماسی چگونه باعث رشد و پیشرفت حوزه تمدن ایرانی خواهد شد؟در پاسخ فرضیه مقاله براساس یافتههای مقاله تایید شد که پارادیپلماسی با منطق فرهنگی خود و چارچوببندیهای جدید در حوزه سیاست خارجی( استفاده از کنشگران غیردولتی و دیپلماسیهای متنوع) با تمرکز بر فعالیت کنشگران پارادیپلماتیک میتواند تاثیراتی شگرف در فراهم کردن موجبات رشد، پیشرفت و تعالی تمدن ایرانی داشته باشد. رویکرد و روش پژوهشی نوشتار حاضر به صورت کیفی، تحلیلی و تبیینی با استفاده از منابع معتبر کتابخانهای میباشد.دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110413220260622Turkey's Strategic Intentions and Their Implications for the National Security of the Islamic Republic of Iranنیات راهبردی ترکیه و پیامدهای آن برای امنیت ملی جمهوری اسلامیایران73611510.22034/csiw.2026.736115FAناصرپورحسندانشیار علوم سیاسی دانشگاه آیت الله بروجردی/ ایران/ بروجرد0000-0003-3725-930Xسعیدآریاپژوهشگر پسادکتری در دانشگاه آیت الله بروجردی (ره)0009-0004-7680-3747Journal Article20250722Over the past decade, Turkey’s foreign policy has undergone a strategic transformation within the framework of the “Century of Türkiye” vision, aiming to redefine its role in the regional power geometry and reposition itself within the global order. This shift is grounded in the reengineering of national capabilities, the expansion of peripheral influence, and enhanced multilateral engagement. Turkey’s strategic objectives are pursued through four key pillars: institutionalizing foreign relations, reconfiguring regional security arrangements, generating geopolitical welfare, and shaping global narratives. The central research question is: How have these strategic objectives affected the regional positioning and agency of the Islamic Republic of Iran in West Asia? The study hypothesizes that Turkey’s evolving foreign policy—anchored in multilateral institution-building and human-centered diplomacy—has shifted its competition with Iran from geopolitical confrontation to symbolic, structural, and normative domains, thereby necessitating a redefinition of Iran’s regional role. Employing an analytical-comparative approach, the study reveals that bilateral competition now unfolds through emerging regional interactions and the reconstruction of power narratives. Consequently, Iran has been compelled to adopt adaptive, balancing, and reconfigurative strategies that are evident across the security, institutional, and soft-power dimensions. This trajectory underscores the need to reassess regional power dynamics through multi-level interactions and to rethink contemporary instruments of regional agency.سیاست خارجی ترکیه در دهه اخیر، در چارچوب چشمانداز «قرن ترکیه»، با هدف بازتعریف نقش در هندسه قدرت منطقهای و بازآرایی موقعیت در نظم جهانی، دچار تحول راهبردی شده است. این تحول بر پایه بازمهندسی ظرفیتهای ملی، گسترش نفوذ پیرامونی و تقویت کنشگری چندجانبه شکل گرفته و در چهار محور «نهادینهسازی روابط خارجی، بازآفرینی ترتیبات امنیتی، رفاهآفرینی ژئوپلیتیکی و معناپردازی جهانی» پیگیری میشود. پرسش اصلی پژوهش این بوده که انیات راهبردی چه تأثیری بر موقعیت منطقهای و کنشگری جمهوری اسلامی ایران در غرب آسیا داشتهاست؟ فرضیه پژوهش نیز اینگونه صورتبندی شده است که سیاست خارجی نوین ترکیه، با تکیه بر نهادسازی چندجانبه و دیپلماسی انسانمحور، رقابت با ایران را از سطح ژئوپلیتیکی به عرصههای معنایی، ساختاری و نمادین منتقل کرده و الزامات بازتعریف نقش منطقهای ایران را پدید آورده است. پژوهش با رویکرد تحلیلی ـ تطبیقی، نشان میدهد که رقابت دو کشور در بستر تعاملات نوظهور منطقهای و روایتسازی قدرت شکل گرفته و ایران ناگزیر به اتخاذ راهبردهای تعدیلی، موازنهساز و نرمافزاری شده است؛ روندی که بازخوانی پویایی قدرت و بازاندیشی در ابزارهای کنشگری معاصر را ضروری میسازد.دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110413220260622The Effects of Iraq's Inadequate Water Resources Management on the Emergence of Hydro-Political Challenges with Iranتبیین اثرات مدیریت نامناسب منابع آب عراق در بروز چالشهای هیدروپلیتیکی با ایران736853FAیاشارذکیدانشیار گروه جغرافیای سیاسی دانشگاه تهران0000-0002-7117-0360عزت الهقاسمی فردانشجوی دکتری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0009-0009-0445-9496حسنکامران دستجردیاستاد گروه جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-3068-2511Journal Article20251106Iraq faces significant challenges in hydropolitics and water resources management. Against this backdrop, the present study examines how the mismanagement of water resources in Iraq has contributed to the emergence of hydropolitical challenges between Iraq and the Islamic Republic of Iran. The central hypothesis posits that Iraq’s inefficient and unsustainable water management practices have intensified hydropolitical tensions with Iran. Methodologically, the study is applied and problem-oriented, employing a descriptive–analytical approach. The findings reveal that several interrelated factors have significantly influenced hydropolitical relations between the two countries, including inadequate assessment and inefficient utilization of water resources, deficiencies in water infrastructure, and the absence of effective water diplomacy to promote sustainable water governance in Iraq. These structural shortcomings have not only aggravated Iraq’s domestic water-related challenges but have also generated significant transboundary hydropolitical consequences for Iran. The study concludes that, unless comprehensive reforms in water resources management and bilateral water cooperation are undertaken, hydropolitical tensions between Iran and Iraq are likely to intensify in the coming years.کشور عراق از منظر هیدروپلیتیک و مدیریت منابع آب دارای چالشهای بسیاری است. سؤال اصلی پژوهش این است که چگونه مدیریت نامناسب منابع آب در عراق باعث ایجاد چالشهای هیدروپلیتیکی با ایران شده است؟ فرضیه از این قرار است که سیاستهای ناکارآمد و غیر اصولی عراق در زمینه منابع آبی سبب شکلدهی چالشهای هیدروپلیتیکی با ایران شده است. پژوهش حاضر از حیث هدف و کیفیت در ردیف پژوهش کاربردی و حل مسئله میباشد و در قالب کلی بهصورت توصیفی_تحلیلی تدوین شده است. در یافتههای تحقیق اهم عوامل مؤثر بر مناسبات هیدروپلیتیکی ایران و عراق مورد بررسی قرار گرفت و نتایج حاکی از آن است که شناخت نامناسب و عدم بهکارگیری صحیح منابع آبی و ضعف زیرساختهای آبی و فقدان دیپلماسی کارآمد در زمینه بهبود وضعیت منابع آبی کشور عراق که در سایه مدیریت نامناسب منابع آب ایجاد گردیده است ضمن ایجاد چالشهای هیدروپلیتکی در عراق بر هیدروپلیتیک ایران نیز تأثیرگذار میباشد و این امر سبب بروز چالشهای هیدروپلیتیکی بین ایران و عراق شده است؛ لذا با گذشت زمان، در صورتیکه برای حل مسئله اقدامی صورت نپذیرد، تنشهای هیدروپلیتیکی میان دو کشور گستردهتر میگردد.دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110413220260622Quantum Epistemology of Martyrdom: A Novel Paradigm for Analyzing Post-Al-Aqsa Storm Developmentsمعرفتشناسی کوانتومی شهادت: پارادایمی نوین برای تحلیل تحولات پساطوفان الاقصی736802FAمحمدداوندگروه معارف اسلامی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران0000-0002-1707-4140Journal Article20250424This interdisciplinary study examines the structural transformations of power in the Palestinian conflict following the Al-Aqsa Storm operation in October 2023. Drawing on concepts derived from quantum physics as an interpretive framework, the article addresses the following central question: How does martyrdom, conceptualized as a quantum phenomenon, shape power dynamics, discourse, and legitimacy in Palestine? The findings suggest that martyrdom functions in a state of "quantum superposition," simultaneously embodying two seemingly contradictory dimensions: on the one hand, it represents a tragic reality characterized by human loss and infrastructural destruction; on the other hand, it serves as a symbolic act that reinforces the discourse and legitimacy of resistance. This ontological duality challenges conventional approaches to conflict analysis. The study argues that martyrdom has contributed to shifts in the balance of power by generating psychological pressures within Israeli society, including heightened collective anxiety and diminished confidence in national security institutions, while simultaneously strengthening the spirit of resistance among Palestinians. Its economic repercussions, including declines in economic growth and investment, further highlight its destabilizing effects on Israel’s economic structures. Moreover, through the concept of "quantum entanglement," martyrdom has facilitated the expansion of transnational networks of solidarity and amplified justice-oriented discourses at the global level.<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>این پژوهش با رویکردی میانرشتهای به تحلیل تحولات ساختاری قدرت در منازعه فلسطین پس از عملیات طوفان الاقصی (اکتبر ۲۰۲۳) میپردازد. مقاله حاضر با بهرهگیری از چارچوب نظری فیزیک کوانتوم، در پی پاسخ به این پرسش محوری است که چگونه شهادت به مثابه پدیدهای کوانتومی، تحولات در سطوح قدرت و گفتمان و مشروعیت در فلسطین را شکل داده است؟ یافتههای تحقیق نشان میدهد شهادت در وضعیت برهمنهی کوانتومی عمل میکند که همزمان دو حالت به ظاهر متضاد را بازنمایی مینماید: از سویی به عنوان رویدادی تراژیک با تلفات انسانی و تخریب زیرساختها، و از دیگر سو به مثابه کنشی نمادین گفتمان و قدرت مقاومت را تقویت میکند. این دوگانگی هستیشناختی، پارادایمهای کلاسیک تحلیل منازعات را به چالش میکشد. شهادت با ایجاد بحران روانی در جامعه اسرائیلی (افزایش اضطراب جمعی و کاهش اعتماد به امنیت ملی) و تقویت روحیه مقاومت در فلسطین، توازن قدرت را دگرگون ساخته است. تأثیرات اقتصادی شهادت (کاهش تولید ناخالص داخلی و سرمایهگذاری در اسرائیل) نشانگر کارکرد آن به عنوان عاملی بیثباتکننده در ساختارهای مالی رژیم صهیونیستی است. همچنین، شهادت از طریق مکانیسم درهمتنیدگی کوانتومی، شبکه جهانی مقاومت را فعال کرده و گفتمان عدالتخواهی را تقویت نموده است.دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110413220260622The Role of the Syrian Kurdistan Crisis in Shaping Turkey's Foreign Policy Doctrine Following the Collapse of the Political Order in Damascusنقش بحران کردستان سوریه در شکلدهی به دکترین سیاست خارجی ترکیه پس از فروپاشی نظم سیاسی دمشق736854FAمحمد رضارنجبراستادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانحسنعلی یاریاستادیارگروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران0000-0002-4710-0776Journal Article20251016The Syrian Kurdish issue, which intensified in the aftermath of the Syrian civil war and the collapse of Damascus’s political order, has emerged as one of Turkey’s most significant security and geopolitical challenges. The growing influence of Kurdish groups in northern Syria has heightened Ankara’s security concerns and contributed to a shift in Turkey’s foreign policy toward a more security-oriented and interventionist approach. This study employs a qualitative research design, drawing on document analysis and secondary sources to examine the relationship between the Syrian Kurdish issue and the evolution of Turkey’s foreign policy doctrine. Based on the theoretical framework of the Copenhagen School, the central hypothesis posits that the Syrian Kurdish issue has not only constituted a major security threat to Turkey but has also played a direct role in redefining its foreign policy doctrine by shifting Ankara’s orientation from soft diplomacy toward more hard-power and militarized strategies. The findings indicate that the post-Assad crisis in Syria has prompted a strategic shift in Turkey’s foreign policy from an emphasis on soft power to a greater reliance on hard power. This transition has led to the prioritization of political and security objectives focused on combating terrorism, preserving Syria’s territorial integrity, and influencing the country’s future political order. Moreover, it has reinforced Turkey’s emphasis on border security, increased the priority accorded to border protection measures, and encouraged a more interventionist foreign policy aimed at shaping regional geopolitical dynamics.پس از فروپاشی نظم سیاسی دمشق، بحران کردستان سوریه، به یکی از مهمترین چالشهای امنیتی و ژئوپلیتیکی ترکیه تبدیل شد و نگرانیهای آنکارا درباره گسترش نفوذ گروههای کردی را افزایش داد. این وضعیت به انحاء مختلف موجب شد؛ سیاست خارجی ترکیه؛ به سیاستی امنیتمحور و مداخلهگر تغییر شکل یابد(مساله) این پژوهش با رویکرد کیفی و بهرهگیری از تحلیل اسنادی و منابع ثانویه، به بررسی ارتباط میان بحران کردستان سوریه و تحول در دکترین سیاست خارجی ترکیه میپردازد. (روش) فرضیه کار که با استفاده از چارچوب نظری مکتب کپنهاگ انجام شده بیان میدارد که بحران کردستان سوریه نه تنها تهدیدی امنیتی برای ترکیه محسوب میشود، بلکه بهطور مستقیم در بازتعریف دکترین سیاست خارجی این کشور نقش داشته و موجب تغییر جهتگیری آنکارا از سیاست نرم و دیپلماتیک به سیاست سخت و نظامی شده است. (فرضیه) یافته ها نشان میدهد که بحران سوریه پسا اسد باعث تغییر راهبردی ترکیه از قدرت نرم به قدرت سخت، اولویت سیاسی- امنیتی برای مبارزه با تروریسم، تلاش برای حفظ تمامیت ارضی سوریه و نقشآفرینی در آینده آن، حفظ امنیت مرزها،. اولویتبخشی به امنیت مرزی، مداخلهگرایی و مهندسی ژئوپولیتیک منطقهای این کشور شده است.(یافتهها)دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110413220260622Mahathir Mohamad and Malaysia's Development: An Analysis of the Transition from the Crisis of Rationality to Strategic Rationalityماهاتیر محمد و توسعه مالزی؛ تحلیلی بر گذار از بحران عقلانیت به عقلانیت استراتژیک736100FAفریبرزارغوانی پیرسلامیدانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0002-6180-7751سیروسبنیادیدانشجوی دکتری علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.0009-0001-1065-4441Journal Article20251126Although Malaysia’s position on the path of development and its role as an emerging Asian power are now widely recognized, the country’s promotion of Asia as an alternative to the Western interpretation of the international order, together with its positioning within the Islamic world, has made Malaysia’s transition from a crisis of rationality to strategic rationality an important subject of analysis. This article examines the role of Mahathir Mohamad’s leadership in Malaysia’s development trajectory and seeks to explain this process by conceptualizing the strategic rationality of leadership. Accordingly, the study addresses the following question: What role did Mahathir Mohamad’s leadership play in Malaysia’s transition from a crisis of rationality to strategic rationality? The study hypothesizes that Malaysia’s development over the past several decades has been driven by the strategic rationality of Mahathir’s leadership, characterized by such indicators as bounded rationality, political tragic thinking, trust-building, internationalization, issue prioritization, adherence to the rule of law, opposition to corruption, reliance on reality as a guide for policymaking, pragmatism, and future-oriented retrospection. Methodologically, the study employs a descriptive and content analysis of works related to Mahathir Mohamad, drawing on library-based sources and adopting an interpretive approach.اگرچه امروزه بسیاری قرارگیری مالزی در مسیر توسعهیافتگی و ایفای نقش در قالب یک قدرت نوظهور آسیایی را امری مسلّم فرض میکنند اما با ارتقای جایگاه آسیا بهعنوان یک بدیل در برابر خوانش غربی از نظم بینالمللی و همزمان قرارگیری این کشور در مجموعه جهان اسلام سبب شده است تا واکاوی گذار مالزی از بحران عقلانیت به موضوعی مهم تبدیل شود. این مقاله با هدف واکاوی جایگاه رهبری ماهاتیر محمد در حرکت این کشور اسلامی به سوی توسعه، تلاش میکند تا با مفهومسازی عقلانیت استراتژیک رهبری این فرایند انتقال را تبیین کند. از اینرو این پژوهش با طرح این پرسش که رهبری ماهاتیر محمد چه نقشی در گذار مالزی از بحران عقلانیت به عقلانیت استراتژیک داشته است؟ این فرضیه را مورد واکاوی قرار میدهد که توسعهای که حداقل در چند دهه اخیر در مالزی رخ داد، مرهون عقلانیت استراتژیک رهبری ماهاتیر بود که میتوان شاخصهای چون ذهن محدود رهبری، تراژیک اندیشی سیاسی، ایجاد اعتماد، بینالمللی شدن،اولویتبندی مسائل، قانونمداری، فسادگریزی، تکیهبر واقعیت بهعنوان چراغ راهنمای سیاست،عملگرایی و گذشتهگرایی آیندهنگر را برای آن برشمرد. روش پژوهش در این مقاله،مبتنی بر توصیفی و تحلیل محتوای آثار مرتبط با ماهاتیر بودهاند که با جمعآوری دادهها به شیوه کتابخانهای و با رویکردی تفسیری تحلیل شدهاند.دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)بحران پژوهی جهان اسلام2981-110413220260622Explaining the Gaza Crisis Based on Brecher's Crisis Management Modelتبیین بحران غزه بر اساس مدل مدیریت بحران برچر734801FAمهردادصالحی یگانهدانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه خوارزمی0009-0002-2010-9153مهیارمهدی زادهدکتری روابط بین الملل دانشگاه تهرانمهدیاحمدیدانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه خوارزمی.Journal Article20250411This study analyzes the Gaza crisis through Michael Brecher's Crisis Management Model, focusing on its evolution across four main stages: onset, escalation, de-escalation, and impact. The central research question examines the factors influencing the development of the crisis. Using the process-tracing method, the study seeks to identify and explain these dynamics. The findings indicate that, during the onset stage, Israeli policies—including illegal settlements, the economic blockade, and disregard for international resolutions—created conditions conducive to escalating tensions. The escalation phase began with Hamas's large-scale attack on October 7 and was met with a strong Israeli military response, expanding into regional confrontations involving Hezbollah and Iran. The de-escalation stage was characterized by diplomatic initiatives and ceasefire agreements among key actors, including agreements between Hezbollah and Israel and between Hamas and Israel, which helped contain the crisis. Finally, the impact stage reflects strategic shifts in the region, including the weakening of the resistance axis, the erosion of Israeli deterrence, and the possible redefinition of security policies by major regional actors, including the Islamic Republic of Iran. The study is based on data collected from written sources, including books, scholarly articles, official documents, and online materials.در این پژوهش، بحران غزه بر اساس مدل مدیریت بحران مایکل برچر مورد بررسی قرار گرفت و تلاش شد روند تحول این بحران در چهار مرحله اصلی شامل پیدایش، تصاعد، کاهش و تأثیر تحلیل شود. پرسشی که نویسندگان تلاش کردند به آن پاسخ دهند به این قرار است که چه عواملی در سیر تحول بحران غزه نقش داشتهاند؟ برای پاسخ به پرسش مذکور از روش ردیابی فرآیند استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که در مرحله پیدایش، سیاستهای اسرائیل از جمله شهرکسازی غیرقانونی، محاصره اقتصادی و عدم اجرای قطعنامههای بینالمللی، زمینههای تنش را فراهم کردند. مرحله تصاعد با حمله گسترده حماس در 7 اکتبر و واکنش نظامی شدید اسرائیل آغاز شد که دامنه آن به درگیریهای منطقهای با حزبالله و ایران گسترش یافت. در مرحله کاهش، مذاکرات دیپلماتیک و توافقات آتشبس میان بازیگران کلیدی، از جمله توافق حزبالله و اسرائیل و آتشبس میان حماس و اسرائیل، نقش مهمی در مهار بحران ایفا کردند. در نهایت، مرحله تأثیر نشاندهنده تغییرات استراتژیک در معادلات منطقهای، تضعیف محور مقاومت، شکست بازدارندگی اسرائیل و امکان بازتعریف سیاستهای امنیتی بازیگران اصلی از جمله جمهوری اسلامی ایران است. در این پژوهش، روش گردآوری اطلاعات بهصورت استفاده از منابع مکتوب اعم از کتب، مقالات، اسناد و دادههای اینترنت است.