بحران سوریه به‌عنوان یکی از پیچیده‌ترین منازعات معاصر، بستری برای بهره‌برداری از جنگ شناختی فراهم کرده است. این جنگ با استفاده از رسانه‌های بین‌المللی، شبکه‌های اجتماعی و عملیات روانی، بر تغییر ادراک عمومی، تضعیف مشروعیت سیاسی و اجتماعی، و تشدید شکاف‌های قومی و اجتماعی تمرکز داشته است. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و چارچوب‌های نظری تحلیل گفتمان انتقادی و جنگ شناختی، ابعاد، ابزارها و پیامدهای جنگ شناختی در سوریه را بررسی کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی با روایت‌سازی احساسی، انتشار اخبار جعلی و بمباران اطلاعاتی، افکار عمومی داخلی و بین‌المللی را به سمت روایت‌های هدفمند سوق داده‌اند. این روایت‌ها با برجسته‌سازی ناکارآمدی دولت، فساد ساختاری و فجایع انسانی، مشروعیت نظام سوریه را تضعیف و فشارهای بین‌المللی را افزایش داده‌اند. پیامدهای اجتماعی این جنگ شامل تضعیف انسجام ملی، قطبی‌سازی اجتماعی، تشدید شکاف‌های قومی و مذهبی و افزایش ناامیدی عمومی بود که در نهایت به تضعیف بنیان‌های سیاسی و اجتماعی کشور انجامید و منجر به سقوط دولت بشار اسد در سال ۲۰۲۴ شد. این مطالعه بر ضرورت تدوین راهبردهای مؤثر برای مدیریت بحران‌های مشابه و مقابله با پیامدهای جنگ شناختی تأکید می‌کند.