شورای امنیت،‌ مهم‌ترین رکن سازمان ملل متحد در حفظ صلح و امنیت بین‌المللی است. این شورا که در سال ۱۹۴۵ تحت منشور سازمان ملل متحد تأسیس شد، نقش حیاتی در حل منازعات، تصویب مأموریت‌های حفظ صلح و اعمال تحریم‌ها ایفا کرده است. با این حال، اثربخشی آن به طور فزآینده‌ای به دلیل چالش‌های ساختاری، سیاسی و عملیاتی مورد سؤال قرار گرفته است. هدف این پژوهش بررسی چالش‌های کلیدی پیش روی شورای امنیت در انجام مأموریت‌های حفظ صلح و امنیت بین‌المللی است. مقاله حاضر به روش توصیفی-تحلیلی به دنبال پاسخ به این سؤال است که شورای امنیت سازمان ملل با چه چالش‌هایی در مواجهه با بحران‌های امنیتی بین‌المللی به‌ویژه بحران‌های جهان اسلام، روبه‌رو است؟ فرضیه مقاله این است که قدرت وتوی پنج عضو دائم، عدم نمایندگی قدرت‌های نوظهور، چالش‌های عملیاتی حفظ صلح و امنیت بین‌‎المللی و تغییر در ماهیت تهدیدات جهانی از جمله مهم‌ترین چالش‌های شورای امنیت در مواجهه با بحران‌ها و حفظ صلح و امنیت بین‌المللی هستند. این مقاله استدلال می‌کند که بدون اصلاحات اساسی، شورای امنیت در معرض خطر از دست دادن کارکرد خود در مواجهه با چالش‌های امنیتی جدید قرار دارد.