این پژوهش، بحران غزه را بر اساس مدل مدیریت بحران مایکل برچر مورد بررسی قرار داده و روند تحول آن را در چهار مرحله اصلی شامل پیدایش، تصاعد، کاهش و تأثیر تحلیل کرده است. پرسش اصلی پژوهش این است که چه عواملی در سیر تحول بحران غزه نقش داشتهاند؟ برای پاسخ به این پرسش، از روش ردیابی فرایند استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهند که در مرحله پیدایش، سیاستهای اسرائیل، ازجمله شهرکسازی غیرقانونی، محاصره اقتصادی و عدم اجرای قطعنامههای بینالمللی، زمینههای تنش را فراهم کردند. مرحله تصاعد با حمله گسترده حماس در ۷ اکتبر و واکنش نظامی شدید اسرائیل آغاز شد که دامنه آن به درگیریهای منطقهای با حزبالله و ایران گسترش یافت. در مرحله کاهش، مذاکرات دیپلماتیک و توافقهای آتشبس میان بازیگران کلیدی، ازجمله توافق حزبالله و اسرائیل و آتشبس میان حماس و اسرائیل، نقش مهمی در مهار بحران ایفا کردند. در نهایت، مرحله تأثیر نشاندهنده تغییرات استراتژیک در معادلات منطقهای، تضعیف محور مقاومت، شکست بازدارندگی اسرائیل و امکان بازتعریف سیاستهای امنیتی بازیگران اصلی، ازجمله جمهوری اسلامی ایران، است. برای گردآوری اطلاعات نیز از منابع مکتوب، اعم از کتابها، مقالات، اسناد و دادههای اینترنتی، استفاده شده است.
