در این پژوهش، بحران غزه بر اساس مدل مدیریت بحران مایکل برچر مورد بررسی قرار گرفت و تلاش شد روند تحول این بحران در چهار مرحله اصلی شامل پیدایش، تصاعد، کاهش و تأثیر تحلیل شود. پرسشی که نویسندگان تلاش کردند به آن پاسخ دهند به این قرار است که چه عواملی در سیر تحول بحران غزه نقش داشته‌اند؟ برای پاسخ به پرسش مذکور از روش ردیابی فرآیند استفاده شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که در مرحله پیدایش، سیاست‌های اسرائیل از جمله شهرک‌سازی غیرقانونی، محاصره اقتصادی و عدم اجرای قطعنامه‌های بین‌المللی، زمینه‌های تنش را فراهم کردند. مرحله تصاعد با حمله گسترده حماس در 7 اکتبر و واکنش نظامی شدید اسرائیل آغاز شد که دامنه آن به درگیری‌های منطقه‌ای با حزب‌الله و ایران گسترش یافت. در مرحله کاهش، مذاکرات دیپلماتیک و توافقات آتش‌بس میان بازیگران کلیدی، از جمله توافق حزب‌الله و اسرائیل و آتش‌بس میان حماس و اسرائیل، نقش مهمی در مهار بحران ایفا کردند. در نهایت، مرحله تأثیر نشان‌دهنده تغییرات استراتژیک در معادلات منطقه‌ای، تضعیف محور مقاومت، شکست بازدارندگی اسرائیل و امکان بازتعریف سیاست‌های امنیتی بازیگران اصلی از جمله جمهوری اسلامی ایران است. در این پژوهش، روش گردآوری اطلاعات به‌صورت استفاده از منابع مکتوب اعم از کتب، مقالات، اسناد و داده‌های اینترنت است.