پژوهش حاضر بررسی و جمع‌بندی مطالعات پیشین مربوط به نئولیبرالیسم در ایران صورت گرفته است. پژوهش حاضر با استفاده از روش کیفی فراترکیب و الگوی هفت مرحله‌ای سندلوسکی و باروسو (2003) صورت گرفته است. به همین منظور، نتایج مطالعات انجام شده بین سال‌های 1386 تا 1404 بررسی شده و با استفاده از کلیدواژه‌های مرتبط، تعدادی از مقالات مربوط شناسایی و از میان 253 مقاله، در نهایت 51 مقاله با توجه به معیارهای روش فراترکیب انتخاب شدند. به منظور بررسی کیفیت و پایایی یافته‌های پژوهش از روایی محتوایی و شاخص کاپا استفاده شده که نتایج آن حکایت از کیفیت مطلوب یافته داشته است. یافته‌های حاصل از پژوهش حاضر به استخراج کدهای متفاوتی انجامید و پس از رفت و برگشت‌های مداوم 7 سرفصل نهایی در رابطه با نئولیبرالیسم مشخص شد که عبارتند از: سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، حقوقی، رسانه‌ای، شهری و زیست‌محیطی و آموزشی. از سوی دیگر ادغام یافته‌های مطالعات قبلی به مقوله‌های مهمی در رابطه با نئولیبرالیسم انجامید، عبارتند از: بازاندیشی امر سیاسی، مهندسی فرهنگی، بنیادگرایی بازار، حاکمیت قانون، بازنگری سیاست رسانه‌ای، فضاسازی سرمایه‌محور، تجاری‌سازی دانش و آموزش.