پس از فروپاشی نظم سیاسی دمشق، بحران کردستان سوریه، به یکی از مهم‌ترین چالش‌های امنیتی و ژئوپلیتیکی ترکیه تبدیل شد و نگرانی‌های آنکارا درباره گسترش نفوذ گروه‌های کردی را افزایش داد. این وضعیت به انحاء مختلف موجب شد؛ سیاست خارجی ترکیه؛ به سیاستی امنیت‌محور و مداخله‌گر تغییر شکل یابد(مساله) این پژوهش با رویکرد کیفی و بهره‌گیری از تحلیل اسنادی و منابع ثانویه، به بررسی ارتباط میان بحران کردستان سوریه و تحول در دکترین سیاست خارجی ترکیه می‌پردازد. (روش) فرضیه کار که با استفاده از چارچوب نظری مکتب کپنهاگ انجام شده بیان می‌دارد که بحران کردستان سوریه نه تنها تهدیدی امنیتی برای ترکیه محسوب می‌شود، بلکه به‌طور مستقیم در بازتعریف دکترین سیاست خارجی این کشور نقش داشته و موجب تغییر جهت‌گیری آنکارا از سیاست نرم و دیپلماتیک به سیاست سخت و نظامی شده است. (فرضیه) یافته ها نشان می‌دهد که بحران سوریه پسا اسد باعث تغییر راهبردی ترکیه از قدرت نرم به قدرت سخت، اولویت سیاسی- امنیتی برای مبارزه با تروریسم، تلاش برای حفظ تمامیت ارضی سوریه و نقش‌آفرینی در آینده آن، حفظ امنیت مرزها،. اولویت‌بخشی به امنیت مرزی، مداخله‌گرایی و مهندسی ژئوپولیتیک منطقه‌ای این کشور شده است.(یافته‌ها)