عملیات طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نقطه آغاز یکی از عمیق‌ترین «بحران‌های روایتی» در تاریخ رژیم صهیونیستی بود؛ بحرانی که نه‌تنها ساختارهای امنیتی و نظامی، بلکه بنیان‌های ادراکی، نمادین و نهادی روایت هژمونیک اسرائیل را نیز دچار فروپاشی کرد. هدف این مقاله، تبیین سازوکارهای بحران روایتی پس از این رویداد و تحلیل چگونگی غلبه روایت «بحران‌بودن رژیم صهیونیستی» بر ضدروایت «عادی‌بودن» آن است. پژوهش با رویکردی کیفی و با تحلیل محتوای ۱۶۰ متن رسانه‌ای، گزارش‌های نهادی و اسناد سیاستی در بازه زمانی اکتبر ۲۰۲۳ تا اکتبر ۲۰۲۴ انجام شده و بر مبنای چارچوب نظری «شکست روایتی» (تیلی) و با بهره‌گیری از تفسیرهای مکمل درباره تصور جمعی (تیلور)، هژمونی فرهنگی (گرامشی) و مقاومت دیجیتال (دی‌سرتو) سامان یافته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که بحران ۷ اکتبر در سه سطح نمادین، گفتمانی و نهادی، به شکست روایت مسلط اسرائیل انجامیده است. مقاله نتیجه می‌گیرد که طوفان الاقصی نه صرفاً یک حادثه نظامی، بلکه بحرانی روایتی است که توازن ادراکی و هژمونیک رژیم صهیونیستی را به‌طور ساختاری دگرگون کرده و الگویی جدید برای مطالعه بحران‌های امنیتی–ادراکی در جهان اسلام ارائه می‌کند.


کلیدواژه‌ها: بحران روایتی، طوفان الاقصی، شکست روایت، ضدروایت، بحران مشروعیت، جنگ روایت‌ها.