مناقشه بین ایران و اسرائیل مدت‌هاست که از طریق جنگ‌های نیابتی به راه افتاده است و هر کشوری برای قدرت و نفوذ در خاورمیانه رقابت ‏می‌کند. تحولات اخیر نگرانی‌هایی را ایجاد کرده است که این رقابت‌ها ممکن است به رویارویی مستقیم بین این دو منجر شود. هدف این ‏پژوهش بررسی تحولات روابط ایران و اسرائیل و تحلیل عواملی است که این رقابت را از جنگ‌های نیابتی به رویارویی مستقیم کشانده ‏است. سؤال اصلی پژوهش این است که راهبُردهای درگیری ایران و اسرائیل چگونه از جنگ‌های نیابتی به رویارویی مستقیم تبدیل شده است ‏و اثرات منطقه‌ای آن چیست؟ این تحقیق با استفاده از روش‌شناسی کیفی و تحلیل اسناد مبتنی بر جمع‌آوری و تحلیل داده‌های چاپی و ‏الکترونیکی، با بهره‌گیری از چارچوب نظری رئالیسم تهاجمی، به تحلیل این روند می‌پردازد. فرضیه پژوهش این است که تأثیر متقابل پیچیده ‏عوامل ژئوپلیتیک، انگیزه‌های ایدئولوژیک و تمایل به نفوذ منطقه‌ای، تغییر از جنگ‌های نیابتی به رویارویی مستقیم ایران و اسرائیل را تسریع ‏کرده است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که این تغییر روند به‌ویژه تحت‌تأثیر سیاست‌های منطقه‌ای اسرائیل و انگیزه‌های ایدئولوژیک طرفین ‏شکل‌گرفته است.‏