اگرچه امروزه بسیاری قرارگیری مالزی در مسیر توسعه‌یافتگی و ایفای نقش در قالب یک قدرت نوظهور آسیایی را امری مسلّم فرض می‌کنند اما با ارتقای جایگاه آسیا به‌عنوان یک بدیل در برابر خوانش غربی از نظم بین‌المللی و همزمان قرارگیری این کشور در مجموعه جهان اسلام سبب شده است تا واکاوی گذار مالزی از بحران عقلانیت به موضوعی مهم تبدیل شود. این مقاله با هدف واکاوی جایگاه رهبری ماهاتیر محمد در حرکت این کشور اسلامی به سوی توسعه، تلاش می‌کند تا با مفهوم‌سازی عقلانیت استراتژیک رهبری این فرایند انتقال را تبیین کند. از اینرو این پژوهش با طرح این پرسش که رهبری ماهاتیر محمد چه نقشی در گذار مالزی از بحران عقلانیت به عقلانیت استراتژیک داشته است؟ این فرضیه را مورد واکاوی قرار می‌دهد که توسعه‌ای که حداقل در چند دهه اخیر در مالزی رخ‌ داد، مرهون عقلانیت استراتژیک رهبری ماهاتیر بود که می‌توان شاخص‌های چون ذهن محدود رهبری، تراژیک اندیشی سیاسی، ایجاد اعتماد، بین‌المللی شدن،اولویت‌بندی مسائل، قانونمداری، فسادگریزی، تکیه‌بر واقعیت به‌عنوان چراغ راهنمای سیاست،عمل‌گرایی و گذشته‌گرایی آینده‌نگر را برای آن برشمرد. روش پژوهش در این مقاله،مبتنی بر توصیفی و تحلیل محتوای آثار مرتبط با ماهاتیر بوده‌اند که با جمع‌آوری داده‌ها به شیوه کتابخانه‌ای و با رویکردی تفسیری تحلیل شده‌اند.